พักพิง...ที่พิงพัก(1)

1

          จดหมายอิเล็กทรอนิกส์

          เธอที่รัก...

                        ใกล้เช้าแล้ว  เสียงนกในสวนส่งเสียงเจื้อยแจ้ว  ไก่โก่งคอขันมาจากที่แห่งใดแห่งหนึ่ง     ตื่นขึ้นรับวันใหม่อย่างสดใส

                        ฉันตื่นนานแล้ว  ต้มน้ำร้อน  ชงกาแฟดำ  ค่อยๆ ละเลียดรสชาติอย่างช้าๆ

                        ภายในห้องพักอากาศยังหนาวเหน็บอยู่เช่นเดิม  กระชับเสื้อคลุมตัวเก่า  นั่งที่โต๊ะอ่านหนังสือ  อ่านอย่างละเมียดละไม กอบเก็บเรื่องราว  ซึบซับความรู้สึกของคนเขียน  อารมณ์ของตัวละคร

                        ถึงอย่างไรก็แล้วแต่  ชีวิตนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสังคมและสิ่งรอบตัวเสมอไป  ความรื่นรมย์แห่งชีวิตเกิดมาจากเธอเองทั้งสิ้น  พลังใจ ความหวัง  และก้าวย่าง  ที่รอเธออยู่ข้างหน้า  มาจากแรงบันดาลใจภายในตัวเธอเสมอ  คอยให้เธอเดินต่อไปอย่างมาดมั่นและสง่างาม

                                                                        พักเอง