คนในกำแพง(เรื่องสั้น-สั้น)

คนในกำแพง
          อิฉันรู้สึกว่ามันไม่ชอบมาพากลเหมือนกัน อยู่กินกันมาสี่สิบห้าสิบปีไม่เคยซื้อทองหยองให้ใส่ วันนี้เจ้าพ่อประคุณมาแปลก สร้อยทองหนักตั้งบาทที่ยื่นมาตรงหน้าอิฉัน ทำเอาอิฉันตาลายไปหมด อกใจมันเต้นจนเกือบจะเป็นลมไปแล้วแหละแม่คุณพ่อคุณเอ๋ย มิหนำซ้ำยังขอเป็นผู้สวมสร้อยให้ซะอีกด้วย คืนนั้นอิฉันแทบไม่ได้นอน ก็จะอะไรซะอีกล่ะ มือของเจ้าประคุณน่ะซี้ป่ายเปะปะอยู่เรื่อย เช้าต่อมาหลังจากกินข้าวกินปลาเสร็จเรียบร้อย เจ้าพ่อประคุณก็บอกว่าจะเข้าไปทำธุระในเมืองสักหน่อย อิฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก จะไปไหนก็ไปเถอะ ขออย่างเดียวให้รีบกลับก่อนค่ำก็แล้วกัน พ่อเจ้าประคุณก็อือๆเออๆ ก่อนจะหายไปทั้งวัน และไม่กลับมาอีกเลย โธ่เอ๋ย...แม่คุณพ่อคุณเอ๋ย อยู่กินกันมาไม่เคยพรากจากกันนี่จ๊ะ อิฉันออกไปถามคนในหมู่บ้านก็รู้มาว่ามีผู้ชายในหมู่บ้านหายออกจากบ้านไปหลายคนแล้ว นี่อิฉันไม่รู้จะทำอย่างไรก็เลยเหมารถกระบะกับเพื่อนๆ วัยเดียวกันเข้าเมืองไปตามหาหนุ่มๆ ที่หายไป ตามหาจนทั่วเมืองก็ไม่พบ ก็ตัวเมืองมันไม่ใหญ่นี่คะพ่อคุณแม่คุณ เกือบจะหมดแรงตามหาแล้วล่ะ พอดีแม่สวงดันไปพบถนนสายเล็กๆ สายหนึ่ง ซ่อนตัวอยู่ท้ายตลาด ถนนหนทางเข้าไปขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ แม่สวงโทรมาบอกอิฉันและพวกเรา พวกเรารีบพากันไปที่นั่นทันที ลึกเข้าไปตามถนนขรุขระมีรั้วกำแพงสูงใหญ่ขวางกั้น มีประตูซึ่งปิดสนิทอยู่บานหนึ่ง ช่องเล็กที่มองเห็นคงเป็นช่องที่สื่อสารผ่านไปได้กระมัง "ขอถามหน่อยพ่อคุณ พวกอิฉันมาตามหาคน อยากถามว่ามีคนหลงเข้ามาในนี้บ้างมั้ย" อิฉันโพล่งเสียงออกไป โดยไม่เห็นหน้าตาคนอยู่ในข้างใน มีเสียงตอบกลับมา "ยายอายุเท่าไร ส่งบัตรมาที่ช่องเล็กๆ นั่น”  "อายุขนาดนี้ใครจะพกบัตรล่ะพ่อคุณ" อิฉันตอบโต้ "ถ้างั้นก็กลับไปเสียเถอะยาย ในนี้มีแต่คนหนุ่มคนสาว อายุต่ำกว่าสามสิบทั้งนั้น" "พ่อคุณจะดูรูปคนที่พวกอิฉันตามหาได้มั้ยเล่า" ว่าพลางแต่ละคนก็พยายามเสือกรูปหนุ่มๆ ที่ตามหาเข้าไปในช่องเล็กๆ "แค่ผมเห็นพวกยายๆ ย่าๆ ผมก็ไม่ต้องดูรูปหรอกครับ กลับไปเสียเถอะ ในกำแพงมีแต่คนหนุ่ม โน้นแน่ะ ถ้าอยากตามหาคนแก่ต้องไปทางทิศตะวันออกของตลาดที่นั่นมีแต่คนอายุเลยหกสิบไปแล้ว ผู้ชายของย่าๆ ยายๆ คงอยู่ที่นั่นกระมัง อย่าลืมพกบัตรไปด้วยล่ะ ที่นั่นมีกำแพงเหมือนที่นี่ ต้องแสดงบัตรแสดงอายุเหมือนกัน"            "อ๋อๆ ขอบใจนะพ่อคุณ" ว่าแล้วอิฉันและพวกก็รีบขึ้นรถมุ่งตรงไปฝั่งทิศตะวันออกของตลาดทันที  ทว่ายังไม่พ้นถนนขรุขระนั้น รถกระบะก็เทกระจาดโครม อิฉันไม่รู้ว่าคนอื่นๆ เป็นยังไงกันบ้าง อิฉันเจอพ่อเจ้าประคุณแล้วล่ะ