เขาหาว่ามึง "เพี้ยน"(เรื่องสั้น-สั้น)

เขาหาว่ามึง"เพี้ยน"
     ก็มึงเคยสนใจใครที่ไหน อยากทำอะไรก็ทำ อยากนอนก็นอน อยากนั่งก็นั่ง อยากกินก็กิน อยากใส่อะไรก็ใส่ อยากแก้ผ้าเดินโทงๆ เข้าตลาดก็ทำ นี่มึงยังริอ่านหนังสือหนังสากับเขาด้วย มึงเอาหนังสือมาจากไหน จากใคร ขโมยมา ยืมมา ไม่มีใครรู้ นี่ชักจะเอาใหญ่แล้ว วันๆ ไม่ทำอะไร เอาแต่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่หน้าหนังสือ อ้าวนั่น มึงจะเขียนหนังสือด้วยเร้อะ มึงไม่เคยรู้จักตัวเองเล้ย ผู้คนทั้งในซอย ก้นซอย ปากซอยต่างพูดกันว่ามึงน่ะเพี้ยน แต่กูว่ามึงไม่เพี้ยนหรอก มึงบ้าเหมือนกูนี่แหละ