สภาพแผ่นดินต้าชิงภายใต้การปกครองของซูสีไทเฮาเป็นอย่างไร?

หลายคนอยากรู้ว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้างในสมัยปลายราชวงศ์ชิงภายใต้การปกครองของพระนางซูสีไทเฮา ดังนั้นเรามาดูกัน

พระนางซูสีไทเฮาปกครองประเทศจีนมาหลายสิบปี และในที่สุดก็เกือบจะสูญเสียอำนาจการปกครองไป ชีวิตของประชาชนชั้นล่างดูสภาพเป็นที่น่าตกใจ นี่คือครอบครัวธรรมดาในช่วงปลายราชวงศ์ชิง บ้านที่พวกเขาอาศัยอยู่สร้างจากหิน และสูงไม่มากนัก ส่วนชนชั้นปกครองในราชวงศ์ชิงนั้นทั้งหยิ่งผยองและฟุ่มเฟือย

ใครจะคิดว่าฝิ่นเปลี่ยนจากการเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยมาเป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในสมัยราชวงศ์ชิง การติดฝิ่นนั้นเลวร้ายเพียงใด ดูได้จากชายสองคนในภาพนี้ ผอมจนหนังติดกระดูก มองเห็นซี่โครงได้ชัดเจน ดังนั้นชาวตะวันตกจึงเรียกประเทศจีนในสมัยนั้นว่า "ขี้โรคแห่งเอเชีย"

สภาพสังคมในสมัยราชวงศ์ชิงตอนปลายภายใต้การปกครองของพระนางซูสีไทเฮา ไม่ได้สวยงามเหมือนในภาพยนตร์หรือซีรี่ย์ เด็กในภาพดูน่าสงสารและดวงตาดูเศร้าหมอง เหมือนต้องเผชิญกับความอดอยาก ความหิวโหย สำหรับการศึกษานั้นเป็นเรื่องที่ไกลตัวมาก

สมัยปลายราชวงศ์ชิง แม้ว่าการเดินทางของผู้คนจะมีหลายวิธีด้วยกัน แต่ท้ายที่สุดมีคนจำนวนน้อยที่เดินทางโดยการขี่ม้า ในภาพชายคนหนึ่งดันให้ผู้หญิง 8 คนและเด็ก 1 คน เพื่อให้นั่งเบียดๆ กัน ซึ่งเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เวลาจะเดินทางไปไหน 

ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง โรงพยาบาลที่ดีมีไม่มากนัก แต่มีหมอเถื่อนอยู่ทุกที่ ในภาพเป็นหมอจีนกำลังจัดเรียงยาบนแผงขายของ ป้ายด้านหลังหลังเต็มไปด้วยชื่อโรคที่ยากรักษา ไม่มีโรคใดที่ยารักษาไม่หาย แต่ส่วนมากเป็นเพียงข้อความหลอกลวง

ภาพถ่ายหาดูได้ยากในช่วงปลายราชวงศ์ชิง นักโทษที่ปิดตา ดูเหมือนสงบนิ่งมาก มีหลายวิธีในการลงโทษนักโทษในสังคมศักดินาซึ่งหนึ่งในนั้นคือการสวมแผ่นไม้ไว้ที่คอ แล้วให้นั่งตากแดดอยู่ตรงนั้น จนกว่าจะตายอีกไม่กี่วัน

นี่คือคนที่สูงที่สุดในสมัยปลายราชวงศ์ชิง แต่งกายด้วยชุดขุนนางราชวงศ์ชิง เขาสูงกว่าเหยาหมิงในปัจจุบัน! (หมายเหตุ : เหยาหมิง เป็นนักบาสเกตบอลอาชีพชาวจีน เขายังเป็นนักกีฬาที่สูงที่สุดด้วยความสูง 7 ฟุต 6 นิ้ว ) ภรรยาของเขานั่งอยู่ข้างๆ ต่อมาภรรยาของเขาป่วยจนเสียชีวิตลง เขาจึงมีภรรยาอีกคนเป็นชาวต่างชาติ เขาไปเที่ยวยุโรปและอเมริกา และยังถือสัญชาติอังกฤษ สุดท้ายเขาก็เสียชีวิตในต่างแดนนอกประเทศจีน !

นี่คือภาพจริงของชีวิตประชาชนชั้นล่าง ชายคนหนึ่งแบกหมูอยู่บนหลัง
ไปตลาด สมัยนั้นการเลี้ยงหมูต้องใช้เวลาสองหรือสามปี หมูเติบโตช้ามาก วันนี้ถึงเวลาแล้วที่จะนำออกไปขาย

นี่เป็นสภาพบ้านเมืองในช่วงปลายราชวงศ์ชิงที่อยู่ภายใต้การปกครองของพระนางซูสีไทเฮา แต่พระในวัดมีรูปร่างสมบูรณ์พูนสุข นี่คือพระในวัดกวงเสี้ยวแห่งราชวงศ์ชิง ด้วยใบหน้าที่เปล่งปลั่ง ดูแล้วสภาพความเป็นอยู่ในวัดน่าจะดีเลยทีเดียว