เฉาเสวเฉวียน บัณฑิตแห่งราชวงศ์หมิง

เฉาเสวเฉวียนเกิดในตระกูลธรรมดา มารดาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก บิดาเขามีอาชีพขายขนมปังเลี้ยงเขาจนเติบใหญ่ ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการที่ไม่ได้รับการศึกษา ซึ่งแนวคิดนี้ฝังรากลึกในความคิดของชาวจีน เมื่อราชสำนักเปิดสอบเป็นขุนนาง การศึกษาจึงเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เป็นขุนนางได้

เพราะการสนับสนุนของบิดา เฉาเสวเฉวียนจึงได้รับการศึกษา ต่อมาเขาเดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อสอบคัดเลือก รัชสมัยว่านลี่ปีที่ 15 แต่เขาสอบไม่ผ่าน ผ่านไป 10 ปี เขาก็ไม่ยอมแพ้ เมื่อสอบครั้งที่ 1 ไม่ได้ ก็สอบอีกครั้งเป็นครั้งที่ 2 ในรัชสมัยว่านลี่ปีที่ 23 เขาเข้าสอบอีกครั้ง และสามารถสอบผ่านเป็นขุนนางได้สำเร็จ

กล่าวกันว่า ในการสอบใช้การทำสงครามที่ใช้รถ เฉาเสวเฉวียนเกิดที่เมืองฝูโจวไม่คุ้นเคยกับการทำสงครามที่ใช้รถ ก็เลยขอเปลี่ยนเป็นการทำสงครามทางเรือแทน ขณะนั้นผู้คุมสอบ จางเว่ย ยินยอมให้เขาเปลี่ยน เฉาเสวเฉวียนวางกลยุทธ์ ออกคำสั่งทหาร ทำให้จางเว่ยรู้สึกทึ่งในความสามารถเขาเป็นอย่างมาก

หลังจากสอบเสร็จแล้ว จางเว่ยชื่นชมในความสามารถของเขา แอบจัดลำดับให้เขาสอบได้ที่ 1 แต่เมื่อสรุปการจัดอันดับสอบแล้ว สุดท้ายเขาก็ถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่ 2

ไม่เหมือนกับปัจจุบันนี้เมื่อมีการสอบ ผู้สอบ เมื่อสอบเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันกลับ อีกไม่กี่เดือนผู้สอบอาจจะจำผู้คุมสอบไม่ได้แล้ว แต่ในสมัยโบราณความสัมพันธ์ระหว่างผู้สอบและผู้คุมสอบมีความใกล้ชิดกัน ผู้สอบที่ผู้คุมสอบดูแล ก็ถือได้ว่าเขาเป็นลูกศิษย์ของตนครึ่งหนึ่งแล้ว ความสัมพันธ์นี้มีความสำคัญมากในเส้นทางการเป็นขุนนาง

ต่อมาจางเว่ยถูกปลดออกจากตำแหน่ง และเดินทางกลับบ้านเกิด ไม่มีเพื่อนร่วมงานหรือลูกศิษย์คนใดมาส่ง มีเพียงเฉาเสวเฉวียนเท่านั้นที่รีบมาส่งเขา

เมื่อเฉาเสวเฉวียนรับตำแหน่งขุนนางครั้งแรกที่มณฑลเสฉวน ต่อมามณฑลเสฉวนประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ เขาทำโจ๊กแจกจ่ายประชาชนผู้ประสบภัย ต่อมาสถานการณ์ความอดอยากในเสฉวนถูกรายงานไปยังราชสำนัก และได้เงินมาเพื่อบรรเทาภัยพิบัติในครั้งนี้

ชาวเสฉวนได้รู้เรื่องนี้ ก็ขอบคุณเฉาเสวเฉวียนสำหรับการช่วยเหลือในครั้งนี้ ทุกคนกล่าวว่าไม่ได้รับความช่วยเหลือแบบนี้มากว่า 300 ปีแล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นมาได้เพราะใต้เท้าเฉา

เฉาเสวเฉวียนเป็นคนไม่เกรงกลัวต่อผู้มีอิทธิพล เมื่อตำหนักฉู่หวางเกิดไฟไหม้ ขุนนางท้องถิ่นถูกสั่งให้เก็บเงินเพื่อซ่อมแซมตำหนัก ขุนนางหลายคนคิดวิธีหาเงิน มีเพียงเฉาเสวเฉวียนปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้น ด้วยเหตุนี้ เฉาเสวเฉวียนจึงถูกฉู่หวางกลั่นแกล้ง ในที่สุดเขาก็ถูกปลดออกจากตำแหน่ง

รัชสมัยฉงเจินปีที่ 17 หลี่จื้อเฉิงโจมตีกรุงปักกิ่ง จักรพรรดิฉงเจินแขวนคอตายกับขันทีคนสนิทของเขา ข่าวการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิฉงเจิน เวลานั้นขุนนางทั้งหลายต่างพลีชีพ เฉาเสวเฉวียนก็กระโดดน้ำฆ่าตัวตาย

แต่มีคนช่วยชีวิตเขาไว้ได้ ภายหลังเขาได้ยินข่าวการขึ้นครองราชย์ของฮ่องเต้หลงอู่ จึงเดินทางไปรับใช้ฮ่องเต้หลงอู่ จนสามารถยึดดินแดนที่สูญเสียไปคืนมาได้ เมื่อเขาอายุมากขึ้นไม่สามารถทำงานได้ ยังบริจาคเพื่อช่วยเหลือประชาชนอย่างสุดความสามารถ

ต่อมากองทัพชิงเข้ามายึดอำนาจจากฮ่องเต้หลงอู่ ฮ่องเต้หลงอู่สิ้นพระชนม์ด้วยความหิวโหย เฉาเสวเฉวียนก็แขวนคอตัวเองตายที่บ้าน ภายหลังจากเสียชีวิตของเขา คนรุ่นหลังต่างชื่มชมในผลงานของเขา