นิทานเช็นต์ นกกากับท้องฟ้า

ณ กาลครั้งหนึ่ง นกกาตัวหนึ่ง บินไปในท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ แต่เจ้ากาตัวนี้ไม่สามารถชมความงามข้องท้องฟ้าใด้ เพราะปากคาบก้อนเนื้ออยู่ แถมยังมีนกกาอีกประมาณ20กว่าตัวบินไล่ตามมา ทำทีจดจ้องอยู่ที่ก้อนเนื้อ พร้อมที่จะจู่โจมแย่งชิงก้อนเนื้อนั้นมาใว้กินเอง ในไม่ช้าเจ้ากาตัวนี้ก็ถุกนกกาตัวอื่านไล่จิกตีอย่างดุเดือด 

มันต่อสู้อยู่พักใหญ่ แล้วฉุกคิดใด้ 

มันปล่อยก้อนเนื้อร่วงลงสู่พื้นดิน ฝูงกาไหญ่น้อยที่กำลังจิกตีมันอยู่ก้หันเหจากมันไป ไล่ตามก้อนเนื้อนั้นอย่างดุเดือดต่อไป

นกกาบินกลับสู่ที่ปลอดภัย แล้วรำพึงกับตนเองว่า

เราใด้เสียก้อนเนื้อไป  แต่ใด้ท้องฟ้าอันสงบกลับคืนมา

พระอาจารย์เช็นต์ท่านหนึ่งกล่าวใว้ว่า

เมื่อบ้านของข้าพเจ้าไฟไหม้วอด ข้าพเจ้าก็ใด้พระจันทร์ อันใร้สิ่งบดบังในยามค่ำคืน