Karaba Brick Quarry แห่งบูร์กินาฟาโซ

อิฐมักจะปั้นจากดินเหนียว แต่ใน Karaba หมู่บ้านเล็ก ๆ ในแอฟริกาทางตะวันตกเฉียงใต้ของบูร์กินาฟาโซอิฐจะถูกขุดขึ้นมาจากไหล่เขา เนินเขานี้สร้างด้วยศิลาแลงซึ่งเป็นหินสีแดงที่อุดมไปด้วยเหล็กและอะลูมิเนียม

ในอดีตศิลาแลงถูกตัดเป็นรูปอิฐบล็อกและใช้ในการสร้าง ในนครวัดในกัมพูชาและสถานที่อื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คุณสามารถพบสิ่งก่อสร้างมากมายที่ทำจากศิลาแลง ในช่วงไม่นานมานี้มีการใช้ศิลาแลงแทนหินในการวางถนนเนื่องจากลักษณะของรูพรุนในอดีต

สามารถตัดศิลาแลงได้อย่างง่ายดายด้วยจอบเป็นบล็อกขนาดปกติเมื่อเปียกและอ่อนนุ่ม เมื่ออิฐแห้งพวกมันจะแข็งตัวเมื่อความชื้นระหว่างอนุภาคของดินเหนียวแบนระเหยออกไปและเกลือเหล็กที่ใหญ่กว่าจะจับตัวเป็นโครงสร้างตาข่ายแข็ง กล่าวกันว่าศิลปะการทำเหมืองหินศิลาแลงเป็นวัสดุก่ออิฐได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในชมพูทวีป แท้จริงแล้วศิลาแลงได้รับการอธิบายและตั้งชื่อครั้งแรกโดยนักภูมิศาสตร์ชาวสก็อตฟรานซิสบูคานัน - แฮมิลตันเมื่อเขาค้นพบการก่อศิลาแลงทางตอนใต้ของอินเดียในปี พ.ศ. 2350 เขาตั้งชื่อมันว่าศิลาแลงจากคำภาษาละตินในเวลาต่อมาซึ่งหมายถึงอิฐ

เหมืองอิฐศิลาแลงในคาราบาเปิดดำเนินการมาเกือบสามสิบปีแล้ว คนงานใช้เพียงพลั่วเท่านั้นคนงานแกะอิฐจากหินแข็งและขายในหมู่บ้านใกล้เคียงเพื่อใช้เป็นบล็อกสำหรับบ้านและกำแพงรอบ ๆ ชุมชน

ภาพที่น่าทึ่งเหล่านี้ถ่ายโดยDavid Paceช่างภาพชาวอเมริกันซึ่งถ่ายภาพในเหมืองแร่ Karaba ทุกปีตั้งแต่ปี 2008

“ ฉันรู้สึกทึ่งกับคุณภาพทางสถาปัตยกรรมของพื้นที่สีที่น่าตื่นตาและผู้ชายที่น่าทึ่งที่ทำงานที่นั่น เหมืองหินเป็นเหมือนงานศิลปะบนโลกที่มีมนต์ขลังและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา” เขากล่าว

“ คนทำเหมืองทำงานเคียงข้างกันเป็นทีม ๆ ละสามถึงห้าคน แต่ละคนขายอิฐของตัวเองและได้รับผลกำไรจากอิฐที่เขาทำ แม้ว่าจะเป็นอาชีพที่ยากลำบากอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ช่างทำอิฐก็สามารถหาเลี้ยงชีพที่ดีได้ตามมาตรฐานของบูร์กินา

“ ทุกวันนี้เหมืองถูกล้อมรอบด้วยถนนลูกรังทุกด้าน สักวันบางทีอีกไม่กี่ปีมันจะถึงขีด จำกัด และงานจะหยุดลง สำหรับตอนนี้เป็นการยากที่จะบอกว่าเหมืองหินมีขนาดใหญ่เพียงใดและมีการเปลี่ยนแปลงในแต่ละปี ความยาวโดยรวมอาจอยู่ที่ประมาณ 150–200 เมตรในขณะที่พื้นที่ที่ถูกทิ้งร้างกว้างประมาณ 75–100 เมตรและ "กำแพง" อาจสูงได้ 10-15 เมตร "