ถนนแปะก๊วยในโตเกียว

1 ธันวาคม 2563 (12:07)แปลโดย สายหมอก ยามเช้า

ต้นแปะก๊วย ได้รับการปลูกกันอย่างแพร่หลายในเขตเมืองหลายแห่งทั่วโลกในฐานะไม้ประดับและให้ร่มเงา แปะก๊วยเหมาะกับสภาพแวดล้อมในเมืองเนื่องจากมีความสามารถพิเศษในการทนต่อมลภาวะเจริญเติบโตได้ดีในพื้นที่ จำกัด และโดยทั่วไปมีความทนทานต่อโรคและแมลง ตัวอย่างของต้นแปะก๊วยที่อาจจะเห็นในฮิโรชิมา, ญี่ปุ่น, ที่ต้นไม้ Gingko หลายเจริญเติบโตอันตรายใกล้กับจุดระเบิดปี 1945 ระเบิดปรมาณูระเบิดอยู่ท่ามกลางสิ่งมีชีวิตไม่กี่ชนิดในพื้นที่เพื่อความอยู่รอด

ในญี่ปุ่นซึ่งมีชื่อเรียกว่า "อิโช" ต้นไม้มีอยู่ทั่วประเทศไม่ว่าจะเป็นในวัดในสวนสาธารณะในเมืองและตามถนนในเมือง เป็นต้นไม้อย่างเป็นทางการของโตเกียวและใบแปะก๊วยถือเป็นสัญลักษณ์ของโตเกียว Icho Namiki หรือถนนแปะก๊วยที่ตั้งอยู่ในสวน Meiji-jingu Gaien Park เป็นถนนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในบรรดาถนนที่มีแปะก๊วยเรียงรายอยู่มากมายในโตเกียว

เครดิตภาพ: Naoki Nakashima / Flickr

Icho Namiki เป็นถนนที่มีความยาว 300 เมตรเรียงรายไปด้วยต้นแปะก๊วยสองแถวสองข้างทางซึ่งถูกตัดแต่งอย่างไม่มีที่ติจนถึงฤดูใบไม้ร่วงประมาณเดือนพฤศจิกายนซึ่งใบไม้ทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองสดใส หลังจากนั้นไม่นานใบไม้ก็ร่วงหล่นปกคลุมถนนและทางเท้า ผู้คนจำนวนมากมาชมภาพเดินเล่นใต้ใบไม้หรือพักผ่อนที่ร้านกาแฟริมทางข้างถนน

ต้นแปะก๊วยและพืชสกุลอื่น ๆ เคยแพร่หลายไปทั่วโลกจนกระทั่งประชากรลดลงเมื่อประมาณสองล้านปีก่อน ทุกวันนี้แปะก๊วยเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวในกลุ่ม Ginkgophyta ชนิดอื่น ๆ สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ปัจจุบันสายพันธุ์นี้ถูก จำกัด ให้อยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ ในมณฑลเจ้อเจียงทางตะวันออกของจีนซึ่งเติบโตในป่า

ชาวจีนปลูกแปะก๊วยมาช้านานโดยมีต้นไม้อายุมากกว่า 1,500 ปีจำนวนมาก ต้นไม้ถูกค้นพบครั้งแรกโดยชาวยุโรปในปลายศตวรรษที่ 17 เมื่อนักพฤกษศาสตร์ชาวเยอรมันเห็นพวกมันในสวนของวัดญี่ปุ่น ปัจจุบันพบได้ทั่วไปในยุโรปและในอเมริกาเหนือซึ่งได้รับการปลูกมานานกว่า 200 ปี