Ilha da Queimada Grande เกาะงู

Ilha da Queimada Grande มีชื่อเล่นว่าเกาะงูเป็นเกาะขนาด 430,000 ตารางเมตรซึ่งตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งรัฐเซาเปาโลประเทศบราซิลประมาณ 33 กม. เกาะนี้เป็นที่อยู่อาศัยของงูหลากหลายชนิดรวมทั้งสายพันธุ์เฉพาะถิ่นที่เรียกว่า Golden Lancehead Viper ( Bothrops insularis) ซึ่งเป็นหนึ่งในงูที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก จากการประมาณการในปี 2015 มีงูอยู่ระหว่างสองถึงสี่พันตัวบนเกาะซึ่งเท่ากับงูโดยเฉลี่ย 1 ตัวต่อ 75 ตารางเมตรทั่วทั้งเกาะ การกล่าวอ้างเกินจริงชี้ให้เห็นว่ามีงูมากถึง 5 ตัวต่อตารางกิโลเมตร นิทานพื้นบ้านในท้องถิ่นยังเต็มไปด้วยเรื่องราวการเสียชีวิตที่น่าสยดสยองของผู้ที่เร่ร่อนไปบนชายฝั่งรวมถึงชาวประมงที่ร่อนลงบนเกาะเพื่อหากล้วยและครอบครัวของผู้ดูแลประภาคารที่อาศัยอยู่ที่นั่น

อย่างเป็นทางการไม่เคยมีรายงานใด ๆ ว่ามีมนุษย์ถูกกัดโดยงูพิษหัวหอกทองคำดังนั้นจึงไม่สามารถทดสอบความเป็นพิษของพิษต่อมนุษย์ได้ แต่แลนซ์เฮดชนิดอื่นมีส่วนรับผิดชอบต่อการเจ็บป่วยและการเสียชีวิตของมนุษย์มากกว่างูกลุ่มอื่น ๆ ทั้งในอเมริกาเหนือหรือใต้ การกัดจากหัวหอกมีโอกาสเสียชีวิตเจ็ดเปอร์เซ็นต์และแม้จะได้รับการรักษาผู้ที่ตกเป็นเหยื่อก็ยังมีโอกาสเสียชีวิตถึงสามเปอร์เซ็นต์ การเสียชีวิตมักเกิดจากเลือดออกในลำไส้ไตวายเลือดออกในสมองและเนื้อร้ายที่รุนแรงของเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ พิษจะละลายเนื้อและเนื้อเยื่อทำให้งูย่อยได้ง่ายขึ้น การทดสอบได้พบว่าพิษของงู lancehead ทองเป็นวิธีที่เร็วทำหน้าที่ในสกุลBothrops

งูบน Queimada Grande เดิมเป็นสปีชีส์เดียวกับบนแผ่นดินใหญ่เมื่อเกาะและแผ่นดินใหญ่เป็นผืนดินที่เชื่อมต่อกัน ระหว่าง 10,000 ถึง 12,000 ปีที่แล้วเมื่อระดับน้ำทะเลสูงขึ้น Queimada Grande ถูกแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของบราซิลและประชากรงูก็ถูกทำลาย เนื่องจากไม่มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กให้ล่างูจึงปรับตัวให้เข้ากับชีวิตบนต้นไม้ได้เนื่องจากแหล่งอาหารหลักของพวกมันคือนกที่ผ่านเกาะนี้ในการอพยพของพวกมัน ชาวเกาะเรียนรู้ที่จะจับมันไว้บนต้นไม้ด้วยหางและดึงนกที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ พิษของพวกมันยังได้รับการพัฒนาจนมีฤทธิ์รุนแรงกว่าพี่น้องบนแผ่นดินใหญ่ถึงห้าเท่า สิ่งนี้จำเป็นเพื่อฆ่านกให้เร็วขึ้นมิฉะนั้นพวกมันจะบินหนีไป เมื่อไม่มีนกผ่านไปมาพวกมันก็กินกิ้งก่าตะขาบทากและกบ

ปัจจุบันเกาะนี้ไม่สามารถรองรับมนุษย์ได้และรัฐบาลบราซิลควบคุมอย่างเข้มงวดว่าใครมาเยี่ยมเกาะนี้และเมื่อใด ผู้เข้าชมส่วนใหญ่เป็นนักชีววิทยาและนักวิจัยซึ่งได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้เยี่ยมชมเกาะเพื่อศึกษาหัวหอกทองคำ กองทัพเรือบราซิลหยุดประจำปีบนเกาะเพื่อซ่อมบำรุงประภาคารซึ่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 เป็นต้นมาเป็นระบบอัตโนมัติ

แม้จะมีอันตราย แต่ผู้ลักลอบค้าสัตว์ป่าก็แอบเข้าไปในเกาะเพื่อดักจับงูหัวหอกทองคำซึ่งมีราคาสูงในตลาดมืด