สวัสดีจ้าาา

  สวัสดีผู้อ่านทุกคนจ้า วันนี้เราจะมาเขียน ประสบการณ์ให้อ่าน เราเคบมีแฟนคนนึงเราคบกันมาทั้งหมด3ปีกว่า แฟนเราเป็นคนหน้าตาดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เราซึ่งเป็นคนธรรมดาที่แบบว่าหน้าตา ก็ไม่ดี อ่ะ เราออกไปทางอ้วนๆ ท้วมๆเลย แต่แฟนเรานี่ออกไปทางแบบ ฝรั่ง หล่อ สูง ขาว คือตอนที่เราคบกับเขาแรกๆก็กลัวนะว่าเขาจะทิ้งเรารึป่าว ระหว่างที่คบกัย มันก็ดี มีเรื่องให้กระทบกระทั่งกันบ้าง เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เราแนะนำ ให้กับที่บ้านได้รู้ตอนนั้นยังแบบ ม.4อ่ะ แก ป็อปปี้เลิฟแบบมากๆๆๆๆ ทุกๆอย่างมันก็ดีไปหมดเลยนะ ไปเรียน เสาร์-อาทิตย์เขาก็มานั่งเล่นบ้านเรา เรามีความสุขนะ แต่เรารู้สึกว่าถ้าเขาเจอคนที่สวยกว่าเราก็คงดี เรารูสึกแบบนี้ตั้งแต่คบกัน2ปีแรกแล้ว จนมาถึงจุดนึงที่ต้องห่างกัน ซึ่งเราต้องมาเรียนต่อี่มหาลัยแห่งนึง ซึ่งเราเข้าปี1 และเข้ากิจกรรมของมหาลัยเกือบทุกอย่างเลยก็ว่าได้ รับน้อง กีฬา กิจกรรมอาสา คือเราไปหมด แล้วทำให้เราไม่มีเวลาที่จะคุยกับเขาเลย เพราะเราเลิกรับน้องบางวันก็4ทุ่มเที่ยงคืน บางวันไปเล่นกีฬาก็ลืมติดต่อเขา ช่วงนั้นเราสนุกกับมหาลัยมากๆ ลืมเขาไปเลยสนุกกับเพื่อนใหม่จนลืมเขาแล้วคิดว่าไม่มีเขาเราก็มีความสุข เราก็เริ่มงี่เง่าขึ้นทุกวันเรากลายเป็นเบื่อเขา แล้ววันนึง เราบอกเลิกเขาโดยไม่รู้สาดหตุเหมือนกัน ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรเลย ระหว่างนั้นเขาก็ง้อเรานะแต่เราไม่กลับไป ตอนนั้นเราไม่เสียดายเวลา ไม่เสียดายความรู้สึกและไม่รักษาความรู้สุกเขาเลย จนตอนนี้ผ่านมาปีกว่า เรารู้สึกว่ายิ่งผ่านมาภาพต่างๆกลับมาในหัวอีกครั้ง บางวันก็ฝันถึง เราคิดถึงเขานะ แต่เราก็ไม่ได้เจ็บปวดหรืออะไร คงเป็นเพราะความผูกพันธ์เฉยๆที่ทำให้เราคิดถึงเขา จริงๆเราไม่มีอะไรจะพิมพ์เราเหงาอ่ะ 5555555 เม้นมาคุยกับเราได้นะ ฝากให้คนแนนด้วย เผื่ออนาคตใครอยากให้เราคุยเรื่องอะไรเราจะมาพืมพ์ หัวข้อต่อไปเราจะคุยเรื่องเรียนนะ