อย่าลอกข้อสอบ

เนื่องจากช่วงนี้เห็นมีละครซีรี่ย์ และหนังเรื่องฉลาดเกมส์โกงออกมา เลยอยากเล่าในส่วนของตัวเองนิดนึง

ขอเล่าย้อนไปยังสมัยเรียน ที่เป็นผู้ทำข้อสอบให้คนอื่นลอก

(อยากบอกว่า...มันไม่ดีเลยนะจ้ะ...อย่าทำ)

ขอย้อนไปเมื่อสมัยม.ต้นก่อนเลย ไม่รู้เป็นไร พอถึงตอนสอบทีไร เพื่อนจะต้องขอลอกข้อสอบทุกที ด้วยความที่ยังเด็กอยู่ (นะตอนนั้นนะ...).กลัวว่าถ้าไม่ให้ลอกเพื่อนมันจะไม่คบ เลยให้ลอกๆไป แต่ไม่ทั้งหมดนะ วิชาที่เพื่อนจะลอกก็มีประมาณ 3 วิชา คือสังคม อังกฤษและไทย แต่หลักๆจะเป็นสังคมกับไทยมากกว่าเนื่องจากเป็นข้อปรนัย ส่วนภาษาอังกฤษข้อสอบส่วนใหญ่เป็นอัตนัต วิธีการให้ลอกก็จะเบสิกเลย เชื่อว่าหลายคนคงเคยทำ คือ.....ด้วยความที่สมัยนั้น ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีเงินพอที่จะซื้อลิควิดได้ เราเลยใช้วิธีเขียนคำตอบใส่กระดาษเล็กๆแล้วยัดเข้าใส่ในฝาลิควิด จะเขียนเฉพาะข้อที่เพื่อนถามต้องการคำตอบเท่านั้น เพื่อนจะทำเป็นยืมลิควิด แล้วเราก็จะเอาให้เพื่อนยืม เขียนเสร็จก็ฉีกทิ้งแล้วยัดเข้าเสื้อนักเรียน ครูก็จับไม่ได้ ผลข้อสอบออกมาก็น่าพอใจ

แต่จุดพีคสุดคือตอนม.ปลาย น่าจะม.5 สอบปลายภาค ด้วยความที่เรียนเอกศิลป์-จีนแล้วเวลาสอบ ข้อสอบจีนเกือบ 50%คืออัตนัย จำพวก เขียนคำศัพท์ เติมคำ แต่งประโยคประมาณนี้ มันจะอยากเวลาสอบ แต่มันมีวิธีนึงเลยที่ใช้ เพราะสอบจีนทุกครั้งใช้ดินสอ เราเลยเอายางลบเข้าไปสองอัน อันนึงไว้ลบคำตอบในกระดาษและลบกับยางลบอีกอัน ส่วนอันที่สองเอาไว้เขียน งงไม ก็คือ อันที่สองจะเขียนคำศัพท์บางคำลงไปอย่างเช่นเพื่อนเขียนคำว่า( 我หว่อ =ฉัน)ไม่ได้เราก็จะเขียนไว้ข้างๆยางลบแล้วหันให้เพื่อนดู ประมาณเนี๊ย โดยปกติโต๊ะสอบจะเรียงตามเลขที่อยู่แล้วถูกไม เพื่อง่ายต่อการเก็บข้อสอบไปตรวจ เราอยู่เลขที่รองสุดท้าย ซึ่งโต๊ะที่เรานั่ง ถูกร้อมรอบไปด้วยวงเพื่อนทั้งห้าคน บวกกับถัดไปข้างหน้าอีกนึงโต๊ะดันเป็นโต๊ะอาจารย์ บอกเลยโครตกดดัน แล้วเราก็ถูกอาจารย์เพ่งเลงตั้งแต่เข้าเรียนหล่ะ แค่ขยับนิดเดียวอาจารย์ก็มาหล่ะ เรียกชื่อ สอบครั้งนี้ก็ไม่ต่างกันเลย อาศัยจังหวะเผลอๆเอา ไหนจะต้องทำข้อสอบไหนจะต้องคอยดูอาจารย์ คิดแล้วก็โอ้โห... ปวดจิต
แต่!!!!!ยังไม่หมดเท่านี้จ้ะ มีพีคกว่านั้นอีก นึกว่าลอกข้อสอบแค่นี้จะพอหรอ บอกเลย หึ.... อย่างที่บอกไปจ้อสอบจีนคือเติมคำผ่านไปแล้วแต่ทีอีกข้อที่อยากพอสมควรสำหรับเด็กที่พึ่งเรียนจีนมาแค่ปีกว่าๆ นั้นคือข้อสอบแบบแต่งประโยคหรืออะไรสักอย่าง ก็คือจะให้หัวข้อมา แล้วต้องแต่งออกมาให้เป็นเรื่องราวเรื่องหนึ่งแต่ข้อสอบทั้งห้องจะมีทั้งหมดห้าชุด คนที่นั่งใกล้ๆกันก็ย่อมได้คนหล่ะชุดอยู่แล้วถูกไหม ส่วนหัวข้อที่เราได้คือ "ทำไมถึงเลือกเรียนภาษาจีน เรียนแล้วได้อะไร" อ่านโจทย์ครั้งแรกคือร้องไห้ในใจเลย เป็นคำถามที่ตอบยากมากกกกด สำหรับเรา คิดนานมากกว่าจะเขียนได้ แล้วไหนต้องมาเขียนเป็นจีนอีก คำศัพท์ในหัวก็ไม่ได้เยอะแบะอาศัยเขียนจีนปนพินอินปนอังกฤษไปเลยง่ายดี พอเขียนของตัวเองเสร็จหางตาเหลือบไปเห็นเพื่อนคนนึง กวักมือขยับดุ๊กดิ๊กๆก็เลยรู้แหละมันทำไม่ได้ชัวร์ แล้วอาจารย์ก็ประกาศมาว่าใครทำเสร็จแล้วก็เอามาส่งได้เลย แล้วเพื่อนในห้องประมาณหกเจ็ดคนต่อแถวส่งข้อสอบ เลยอาศัยจังหวะนั้น สลับข้อสอบกับเพื่อน แล้วเขียนให้นางเลยหัวข้อของนางง่ายมากคือ" ถ้ามีโอกาสไปเรียนที่จีนจะไปไหม ไปที่เมืองอะไร เพราะเหตุใด" คือเห็นปุปเขียนได้เลยอะ ไม่ถึงห้านาทีเสร็จ เจากนั้นก็ลุกไปส่งพร้อมกับแล้วก็สลับข้อสอบคืน พอออกมานอกห้องก็นึกขึ้นได้ว่าถ้ามันได้คะแนนดีกว่าเราจะทำไงหว่ะ ใจนึงก็รู้สึกดีใจนึงก็รู้สึกผิด เพราะถ้าไม่ช่วยมัน มันไม่ผ่านก็สงสารมัน แต่ถ้าช่วยมันก็จะเป็นอย่างนี้เรื่อยๆไป ไม่พยายามไม่ตั้งใจ หลังจากครั้งนั้นมาก็พยายามไม่ทำแบบนั้นอีก อาศัยติวให้มันเอา แต่มันก็ยังคงบอกวิชาอื่นๆนะ แต่เราก็ยื่นข้อเสนอให้มันว่า ในหนึ่งวิชา มันจะถามได้แค่ไม่เกิน5ข้อเท่านั้นที่เหลือให้มันทำเอง แต่ส่วนใหญ่ที่มันถามก็จะเป็นข้อที่เรามั่วๆเอาทั้งนั้นคะแนนเลยออกมาแค่พอผ่าน. ไม่ติด0 ไม่ติดรอ.
สุดท้ายนี้เราก็อยากจะบอกทุกๆคนว่า เรื่องการลอกข้อสอบไม่เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำเลย เพราะทั้งเป็นคนลอก. เป็นคนให้ลอก ต่างมีผลเสียทั้งนั้น ทางที่ดีควรตั้งใจเรียน คนเก่งควรช่วยเพื่อนในทางที่ถูกต้องเข่นข่วยติวช่วยสอน แนะนำวิธีที่ดีในการเรียนดีกว่า ส่วนคนที่ทำไม่ได้ไม่เก่งคุณควรที่จะพยายาม ไม่ใช่เอะอะๆก็จะลอกเพื่อนอย่างเดียว อีกอย่างการทำข้อสอบด้วยตัวเองไม่ว่าจะได้หรือไม่ได้ ผิดหรือถูก มันน่าภูมิใจมากกว่านะ.
สุดท้ายนี้ก็สุดๆนะ.......