Naqsh-i Rustam: สุสานมหึมาแห่งเปอร์เซียกษัตริย์

ประมาณ 12 กม. ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง Persepolis ของอิหร่านตั้งอยู่บนเนินเขาหิน สลักไว้ที่ด้านหน้าของเนินเขาเกือบตั้งฉากที่ความสูงมากเป็นภาพนูนต่ำนูนสูงที่อุทิศให้แก่กษัตริย์ Achaemenid ซึ่งเป็นของสหัสวรรษแรกก่อนคริสตศักราช บริเวณนี้เป็นที่รู้จักกันในนาม Naqsh-e Rustam และ Necropolis

Naqsh-i Rustam (บัลลังก์แห่ง Rustam เป็นภาษาอังกฤษ) ได้รับการพิจารณาให้เป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในยุค Elamite ส่วนหน้าของ Naqsh-i Rustam ได้กลายเป็นสถานที่ฝังศพสำหรับผู้ปกครอง Achaemenid สี่คนและครอบครัวของพวกเขาในศตวรรษที่ห้าและสี่ก่อนคริสตศักราชรวมถึงศูนย์กลางการเสียสละและการเฉลิมฉลองที่สำคัญในช่วงยุค Sasanian ระหว่างศตวรรษที่สามและศตวรรษที่เจ็ด

การบรรเทาที่เก่าแก่ที่สุดที่ Naqsh-i Rustam ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง 1,000 BC มันแสดงให้เห็นภาพจาง ๆ ของผู้ชายที่มีหัวเกียร์ผิดปกติและคิดว่าเป็น Elamite ที่มา ภาพนี้เป็นส่วนหนึ่งของจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ซึ่งส่วนใหญ่ถูกลบออกไปตามคำสั่งของ Bahram II ชายผู้มีหมวกผิดปกติทำให้เว็บไซต์ชื่อ Naqsh-e Rostam, "รูปภาพของ Rostam" เพราะความโล่งใจเป็นที่เชื่อกันว่าเป็นภาพของวีรบุรุษในตำนาน Rostam

เครดิตภาพ

หลุมฝังศพเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า 'เปอร์เซียกางเขน' หลังจากที่รูปร่างของด้านหน้าของหลุมฝังศพ ทางเข้าสุสานแต่ละแห่งอยู่ที่กึ่งกลางของแต่ละกางเขนซึ่งเปิดออกสู่ห้องเล็ก ๆ ที่ซึ่งกษัตริย์วางไว้ในโลงศพ ลำแสงแนวนอนของแต่ละหน้าของหลุมศพนั้นเชื่อกันว่าเป็นแบบจำลองทางเข้าของพระราชวังที่ Persepolis

หนึ่งในหลุมฝังศพถูกระบุอย่างชัดเจนโดยจารึกที่แนบมาเพื่อเป็นสุสานของ Darius I the Great (c. 522-486 BC) เชื่อกันว่าอีกสามหลุมฝังศพเป็นของ Xerxes I (c. 486-465 BC), Artaxerxes I (c. 465-424 BC) และ Darius II (c. 423-404 BC) ตามลำดับ หนึ่งในห้าที่ยังไม่เสร็จอาจเป็นของ Artaxerxes III ที่ครองราชย์นานที่สุดสองปี แต่มีแนวโน้มว่า Darius III (c. 336-330 BC) สุดท้ายของราชวงศ์ Achaemenid

สุสานถูกปล้นตามชัยชนะของจักรวรรดิ Achaemenid โดย Alexander the Great

เครดิตภาพ

เครดิตภาพ

เครดิตภาพ

เครดิตภาพ

เครดิตภาพ

เครดิตภาพ