มิติลับ สัมผัสสยอง ตอน กฎหลอก

 ผมเป็นคนไม่เคยเชื่อเรื่องลี้ลับอะไรเลย  จนกระทั่งผมได้มาทำงานอยู่ที่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งหลายๆเหตุการณ์ที่พบได้พบเจอมันเปลี่ยนความคิดในเรื่องนี้ของผมไปเลย

 โดยเรื่องมันมีอยู่ว่า ผมเป็นพนักงานที่เข้ามาทำงานใหม่ ผมจึงไม่รู้ประวัติความเป็นมาอะไรของที่นี้มากมาย แต่ที่รู้ๆกฎเหล็กของที่นี้คือห้ามอยู่ดึกเกินหนึ่งทุ่ม ซึ่งเขาให้เหตุผลว่า เป็นการประหยัดไฟฟ้าช่วยบริษัท

 ในตอนแรกๆที่รู้กฎข้อนี้ผมก็แอบงงหน่อยๆ แต่พอพี่ๆและเพื่อนร่วมงานบอกว่า กฎนี้เขาออกมานานมากแล้ว ก็ทำๆตามไปอย่าไปสงสัยอะไรมาก ผมก็เลยเอ่อๆ กฎคือกฎ เราควรเคารพกฏของเขาเพราะมันคือสิ่งที่เราควรทำอยู่แล้ว

 จนกระทั่งวันหนึ่งผมมีงานค้างที่ต้องเคลียร์ให้เสร็จภายในวันนั้นและมันก็ทำไม่เสร็จในเวลาก่อนหนึ่งทุ่ม ผมจึงจำเป็นที่จะต้องอยู่ต่อ

 ในขณะที่ผมตัดสินใจอยู่ต่อก็ไม่มีใครอยู่กับผมสักคน แต่ผมก็เข้าใจเขาละว่า กฎมันห้ามนิ…ส่วนผมจำเป็นต้องฝ่าฝืนกฏเพราะงานมันยังไม่ถึงไหนเลย

 ซึ่งการตัดสินใจของผมครั้งนี้มันทำให้ผมได้นั่งทำงานอยู่คนเดียวแบบเซ็งๆ

 ในขณะที่ผมนั่งทำงานอยู่นั้น ผมก็นึกถึงกฎของที่นี้ในเรื่องการประหยัดไฟ ผมจึงเดินไปปิดไฟให้หมด ให้เหลือแค่ตรงช่วงโต๊ะทำงานผม

 และในขณะที่ผมปิดไฟไปจนหมดแล้วกลับมานั่งทำงาน มันก็เกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้นกับผม เพราะอยู่ดีๆไฟที่ผมปิดไปก็ถูกเปิดขึ้นพร้อมกันแบบ พรึ่บ  สว่างทั้งห้องเหมือนเดิม

 ณ ตอนนั้นผมยอมรับว่าผมตกใจมาก แต่ก็คิดในแง่ดีว่า สวิตซ์ไฟมันคงเด้งเอง

 ผมจึงตัดสินใจเดินไปที่สวิตซ์ไฟอีกครั้ง

 และพอมาถึงสวิตซ์ไฟผมก็ตกใจอีกรอบเพราะตรงสวิตซ์มันคือปิด แต่ทำไมไฟถึงเปิดอยู่

 ณ จุดนี้ผมเริ่มใจคอไม่ดีละ แต่ก็พยายามมองไปในแง่ดีว่า

 “ ระบบไฟฟ้าของที่นี้คงเริ่มมีปัญหาละ  เดี่ยวพรุ่งนี้ค่อยแจ้งช่างละกัน”

 ผมคิดแล้วเดินกลับมานั่งทำงานต่อ

 และพอนั่งทำงานไปสักพัก ก็เหมือนมีเงาคนเดินผ่านหน้าห้องไปแบบ แวบหนึ่ง ผมเองก็หันควับไปมองด้วยความตกใจเพราะมันเหมือนคนที่เดินผ่านไปจริงๆ

 ซึ่งในขณะที่ผมให้ความสนใจกับเงาที่เดินผ่านห้อง อยู่ดีๆมันก็มีเสียงดัง “ เอี้ยดดๆๆๆ “ เหมือนคนกำลังโยกเก้าอี้ไปมา ในตอนนั้นผมกลืนน้ำลายเฮือกหนึ่งก่อนจะค่อยๆหันไปมองต้นเสียงที่มาจากโต๊ะข้างหลัง แต่ก็หันไปปุ๊ป ก็ไม่เจออะไรเลย  ทุกอย่างดูนิ่งสงบไปหมด

 ในตอนนั้นผมเริ่มหายใจแรงแบบอึดอัดมาก และไม่ค่อยอยากจะอยู่ต่อทำไรละ ผมจึงรีบหันหน้ากลับมาแล้วรีบทำงานต่อให้เสร็จเพื่อจะได้กลับบ้าน 

 ซึ่งในขณะที่ผมรีบนี้ละ มันมีบางอย่างเกิดขึ้นจนผมแทบช็อค เพราะอยู่ดีๆประตูห้องของผู้จัดการก็ถูกเปิดออกในลักษณะที่เหมือนมีคนไปเปิดออกเองดัง เอี๊ยดดด

 ด้วยความที่ประตูห้องผู้จัดการเป็นประตูไม้ เสียงมันจึงดังชัดมาก ชัดจนผมรับรู้ได้ว่า ผมไม่ได้หูฝาด  มิหน่ำซ้ำเครื่องถ่ายเอกสารที่ห้องผู้จัดการก็ถ่ายเอกสารเองโดยเอกสารค่อยๆออกมาทีละแผ่นๆแบบไม่ไหลไม่หยุดเลย

 ผมจึงค่อยๆยืนขึ้นจากเก้าอี้ แล้วชะโงกคอไปดูในห้องของผู้จัดการว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่พอชะโงกไปเท่านั้นล่ะ สิ่งที่สายตาผมเห็นก็ทำเอาผมร้องดังลั่นแล้ววิ่งหนีออกไปแบบไม่คิดจะปิดไฟเลย

 เพราะสิ่งที่ผมเห็นในห้องผู้จัดการ คือผู้ชาย แต่งตัวดูดีมาก นั่งหน้าขาว นิ่งๆอยู่บนโต๊ะผู้จัดการพร้อมหันหน้าไปทางเครื่องถ่ายเอกสารที่ตอนนี้กำลังถ่ายเอกสารออกมาเรื่อยๆ

 ณ ตอนนั้นผมช็อคมาก วิ่งออกมาจนถึงป้อมยามโดยไม่ได้สนใจงานด่วนอะไรล่ะ

 พอผมวิ่งมาถึงป้อมยาม ยามเองก็ทำสีหน้าตกใจแล้วถามผมในทำนองที่ว่า

 “ ทำไมถึงไม่กลับ และทำไมถึงกล้าอยู่คนเดียว”

 พอยามถามจบผมก็ตัดสินใจเล่าเรื่องทุกอย่างที่ผมเจอให้ยามฟัง

 ด้วยความที่ยามเขาเห็นผมตกใจและคงแอบสงสารหน่อยๆเขาจึงยอมเล่าความจริงให้ฟังว่า

 “ ที่เขาออกกฏแบบนั้นมา ก็เพราะเรื่องที่ผมไปเจอมานี้ละ…. และก็กฏนี้ไม่ได้ออกมานานแล้วแต่เพิ่งออกมาไม่กี่เดือนนี้เอง เหตุผลก็คือช่วงก่อนหน้านั้นผู้จัดการคนเก่าเขาช็อคตายคาห้องทำงานในเวลากลางคืน ซึ่งเหตุผลที่ตายไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เห็นเขาบอกว่า แกป่วยและหักโหมทำงานหนักเกินไปจนช็อคตายคาโต๊ะทำงาน และหลังจากที่แกตายไปวิญญาณแกก็เหมือนไม่ไปไหน ยังห่วงงาน และก็เฮี้ยนจัดจนไม่มีใครอยู่ทำงานดึกๆดื่นๆได้  ก่อนหน้านั้นก็มีคนออกไปหลายคนแล้วเพราะอยู่ไม่ได้ เขาจึงต้องออกกฎมาเพื่อเซฟบุคลากรเขาไว้ไม่ให้ออกไปเยอะ จนมามีผมนี้แหล่ะที่กล้าแหกกฎของเขา”

 พอผมได้ฟังก็กลืนน้ำลายเฮือกหนึ่งแล้วรีบกลับบ้านทันที ซึ่งคืนนั้นทั้งคืนผมก็นอนไม่หลับเลย แถมรุ่งเช้ามาทำงานห้องทำงานก็ดูปกติ ห้องผู้จัดการก็เรียบร้อยดีไม่มีเศษกระดาษจากเครื่องถ่ายเอกสารกระจัดกระจายอยู่เลย

 แต่เรื่องที่ผมเจอดีในเมื่อคืนก็ดังไปทั่วจนทุกคนเข้ามาพูดมาปลอบขวัญเพื่อไม่ให้ผมออก..แต่สุดท้ายแล้วผมเลือกที่จะลาออกเพราะผมคิดว่า ถ้ายังอยู่ที่นี้สิ่งที่ผมเจอเมื่อคืนคงวนเวียนอยู่ในหัวผมจนทำงานไม่ได้แน่เลย

 ผมจึงเลือกที่จะลาออกไปหางานทำที่ใหม่ดีกว่ามาเสี่ยงประสาทหลอนอยู่ที่นี้

สามารถรับชมเพิ่มเติมได้ที่ aplay.tv https://bit.ly/307o7ll