ใครคือผี..??

 ผมรู้สึกตัวขึ้นมาบนเตียงในห้องสลัวๆอากาศหนาวสุดขั้วหัวใจ​ มองไปรอบๆเห็นหลายเตียงเหมือนกัน​ ทุกเตียงมีร่างนอนผ้าคลุมตั้งแต่หัวยันเท้า​ ซี้ด.. โอย.. เจ็บปวดทั้งตัวเหมือนจะขาดสะบั้น​ ที่นี่มันที่ไหน​ ทำไมมาอยู่นี่​ ผมค่อยๆพยุงลุกขึ้นทั้งที่ยังปวดระบม​ ข้างหน้ามีประตูมีช่องกระจกเล็กๆเราจะมานอนบ้าที่นี่ทำไม​ ออกไปดีกว่า            ออกมาข้างนอกค่อยอุ่นหน่อย​ ทางเดินซ้ายขวาโล่งยาวมีห้องต่างๆเรียงราย​ติดป้ายตามหน้าห้อง​ ผ่าตัด​ สูตินารี​ เอ็กซเรย์​ เฮ่ย! นี่มันโรงพยาบาลนี่หว่า​ บ้าเร้อะ​ ผมมานอนนี่ทำไม​ นึกยังไงก็ไม่ออกว่าเจ็บป่วยโรคอะไร​   ข้างมองเห็นพยาบาลกำลังเข็นรถคนไข้มาผมควรไปถามเขา  

"คุณพยาบาล.. คือว่า...."

"กรี๊ดดด... ดดดด..." อ้าว​ เธอร้องลั่น​ หันหลังโกยอ้าว​  คนไข้ที่นั่งรถเข็นมาตาเบิกโพลงน้ำลายฟูมปากคอพับคออ่อนแน่นิ่งไป

  "อะไรกันวะ.. คนพวกนี้เป็นไรกัน​" ช่างเหอะรีบกลับบ้านดีกว่า​

 

             เลี้ยวซ้ายไปเห็นคน​ 2-3คนยืนลางๆ​ ตะคุ่มๆ​จึงเข้าไปใกล้ๆ​ ผมแทบผงะ​ คนหนึ่งหน้าใบหน้าแหกเหวอะหวะลูกตาหลุดร่องแร่ง​ อีกคนไส้ทะลัก​ อีกคนไม่มีหัว​ ทุกคนโบกมือ​"มาแล้วเหรอ.. เหอๆ.." นี่มัน.. ผี!! ผีหลอก​ ผมจ้ำอ้าวแทบตีนพลิก​ แต่ต้องเบรคตัวโก่ง​ ข้างหน้านั่น​ มีร่างคนครึ่งท่อนแค่เอว​ มันเอามือเดินมาหา​ "มาใหม่ล่ะสิ​ กี่วันแล้วล่ะ" ผมคงไม่บ้าไปยืนตอบคำถามมัน  พุ่งพรวดไปอีกตึก​ ตรงคานข้างบนนั่น​ มีเด็กนั่งห้อยขา  แลบลิ้นยาวลงมาแผล่บๆ

  "จ๊ากกก... ผี​  ผีเต็มโรง'บาลรึไงว้อย" 

ผมหมดเรี่ยวแรงฟุบลงตรงนั้นทันที

 

               ผมรู้สึกตัวอีกครั้ง​ ตัวเองนอนฟุบอยู่ข้างรั้วบ้านชั้นเดียวหลังหนึ่ง​  นี่มันบ้านตัวเองนี่นา​  มองเข้าไปในบ้าน​ นั่นภรรยาผมอยู่กับชายคนนึง​ ไอ้ชัยเพื่อนผม​  มันมาทำอะไรน่ะ​ ดูภรรยาผมเธอกำลังโศรกเศร้า​ 

 " อย่าคิดอะไรมากเลย​ ไปวัดเถอะ​ คืนนี้สวดคืนสุดท้ายแล้ว​" ไอ้ชัยพูดเหมือนปลอบเธอ​  เธอพยักหน้า​อย่างเงียบๆ​  จะไปวัดงานศพใครกัน​ ใครตาย​ นี่เกิดเรื่องอะไรกัน​ ไม่ได้สิต้องไปด้วย​ 

 

               ที่วัดคนมากันหนาตา​ ส่วนใหญ่ผมรู้จักทั้งนั้น​ ทั้งเพื่อนทั้งญาติ​ ดูทุกคนพูดปลอบภรรยาผม​ เธอร้องไห้ตลอด​ตาบวมเป่ง

 " ไม่น่าเลยนะ​น่าสงสารจริงๆยืนข้างถนนแท้ๆรถมันยังเสียหลักพุ่งเข้ามาชนจนได้" 

"ตัดใจบ้างนะเอ๋  ยังไงเจ้าพลก็ไปดีแล้ว​ เธอทุกข์มากไป​ วิญญาณมันจะยิ่งห่วง​  นั่นเขาพูดอะไรกัน​  เขากำลังพูดถึงผมอยู่นะ​ ตายบ้าอะไรก็ผมยืนอยู่นี่​ 

" เฮ้ย​ พูดไรว้อย​ ตายบ้าอะไรก็ข้าอยู่นี่ไง​ นี่ๆ" ผมวิ่งเข้าไปหาพวกเพื่อน​ คิดว่าจะผลักอกมัน​ แต่.. ผมวิ่งผ่านร่างทะลุไป​ อะไร​ อะไรนี่​ เฮ้ยๆ​ ข้าอยู่นี่​ ดูเหมือนไม่มีใครเห็นผมเลย​ นี่​ นี่หมายความว่า.. 

  "ใช่แล้ว​ นายตายไป3วันแล้ว​" เสียงพูดนั่นมาจากนอกศาลา​ นั่นมันพวกผีที่โรงบาลนี่นา​ " รถสิบล้อชนนายร่างเละตายคาที่เลย" 

"ไปเถอะ​ ถึงเวลาที่เจ้าต้องไปแล้ว" 

 

          รอบๆนอกศาลาผมเห็นพวกผี​ วิญญาณเต็มไปหมด​ ผมตายแล้วจริงๆ​ ที่ผมเห็นผีมาตลอดเพราะ​ ผีย่อมเห็นผีน่ะเอง​ ผมคงต้องไปทางของผมจริงๆแล้วสิ...

 

ขอบคุณภาพประกอบจาก   https://www.pexels.com/th-th/photo/2190511/