แชร์สนั่น จดหมายจากพี่เตี้ยมช. ลั่นคนทึ่ฆ่า ผมไม่อาฆาตพวกคุณ​หรอก เวรกรรมมีจริงใครทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้น

แฟนคลับในกลุ่ม แฟนคลับเรียกร้องความยุติธรรมให้พี่เตี้ยมช. แชร์ จดหมายจากพี่เตี้ยมช.  มีข้อความว่า...

สวัสดีครับ​ผมเตี้ย​ ครับ​ คิดถึงทุกคนมากมาย​ ครับ​ ผมมองดูพี่น้องทุกคน​ ด้วยความรัก​ อยากให้กอด​ อยากให้สัมผัส อยากไปอ่างแก้ว ไปรับน้อง ไปเล่นกับเพิ่อนๆ​ แต่ก็ทำไม่ได้​ เพราะผมตายแล้วใช่ไหมครับ

ผมอยากถามว่าคนที่ฆ่าผม​ เราเคยโกรธอะไรกันหรือครับ​ ทำไมคุณถึงเข่นฆ่าผมอย่างโหดร้าย​เช่นนั้น และจริงหรือครับที่สั่งตายผม​ เหตุเพราะอิจฉาผมเกินมนุษย์จะพึงมี

ถ้าอิจฉาผมไม่น่าเชื่อเลยครับ​ พวกคุณมีพร้อมทุกอย่าง​ ทำมาหากินเองได้​ มียศ​มีเกียรติ​ มีคำนำหน้าชื่อที่น่าภาคภูมิใจ แต่ผมเสียอีกด้อยกว่าคุณมากมาย​ นอนข้างถนน​ นอนศาลาธรรม​ และนอนอีกหลายๆที่​ ตามแต่ความจำเป็น

ที่จริงผมมีบ้าน​ ผมมีแม่​ ชื่อแม่ถุงเงิน แต่ผมอยากมาอยู่มช.เพราะผมรักที่นี่​ รักน้องๆ​ อยากวิ่งขึ้นดอยกับน้องๆ​ บางคนบอกว่าผมเด่นเกิน มีคนรัก​ คนเอ็นดู​ มากกว่าพวกคุณ​ มีแฟนคลับบริจาคเงิน​ บริจาคสิ่งของมากมาย​ แต่พวกคุณทำไม่ได้​

ดังนั้นด้วยแรงริษยา​อีกปมด้อยที่มีในตัว​ ใครจะเด่นเกินหน้าไม่ได้​ แม้กระทั่งหมาอย่างผม จึงทำให้คุณลืมตัวว่าตนเองเป็นสัตว์ประเสริฐสั่งฆ่าสัตว์เดียรัจฉานอย่างผมได้อย่างไม่เกรงกลัวต่อบาปกรรม

ท้ายนี้อยากฝากถึงคนทึ่เกลียดผม​ ผมต้องขอโทษด้วยที่ทำให้เกลียด​ ส่วนคนทึ่ฆ่า ผมไม่อาฆาตพวกคุณ​หรอก เพราะตอนนี้ผมก็รู้ว่าคุณทรมานขนาดไหนกับกับการ​หมดสิ้นทั้งเงินทอง​ ชื่อเสียงเกียรติยศ​ ชื่อเสียงวงศ์ตระกูล​ อับอายทั่วแผ่นดิน​ เดินไปไหนก็ต้องก้มหน้า​ อำพรางตัว​ หวาดระเเวงจะมีคนทำร้าย

ท้ายนี้ผมเชื่อว่าอีกไม่นาน คุณคงต้องรับกรรมที่ก่อ​ ก็ได้แต่ภาวนา​ ขอเพียงให้คุณติดคุกก็พอ​ ไม่ต้องถึงกับถูกรุมตีอย่างบ้าคลั่งจนกระโหลก ถูกรุมยิงหกนัด​ซ้อน​ และโยนศพทิ้งเหมือนหมาข้างถนน เพราะมันทรมานมากเลยรู้ไหม​

แต่เวรกรรมมีจริงใครทำอย่างไรก็ได้อย่างนั้นนะ​ จงจำไว้

พึ่เตี้ย