นักเรียนญี่ปุ่นเขียนเรียงความด้วยอักษร "รูน" ครูต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการแปล

#ข่าวสั้น และ #ข่าวอิหยังวะ วันนี้ขอเสนอ นักเรียนหัวหมอเขียนเรียงความด้วยอักษรรูนส่งครู เพราะครูบอกว่า "เขียนเรียงความด้วยภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นก็ได้" 😂

ขยันทั้งคนเขียนทั้งคนแปล สงสารครู ครูบอก "จ่ายค่าทำงานล่วงเวลาให้ชั้นด้วยยย" และปั๊มแสตมป์ "พยายามอย่างหนักเลยนะเนี่ย" แล้วเขียนไว้ว่า "แสตมป์นี้ชั้นปั๊มให้ตัวเอง" ใครว่างก็มาถอดรหัสได้ค่ะ (มีเฉลย+คำแปลด้วยนะ) 55555

*ช่วงนี้พบบทความที่เราแปลในเพจอื่นๆ บ่อยมาก
ถ้านำออกไปรบกวนให้เครดิตต้นทางและเราด้วยนะคะ T__T *กราบ*
ที่มา : https://twitter.com/kedamadamaK/

ครูรออ่านเรียงความของทุกคนอยู่น้า～
*เรียงความจะเขียนด้วยภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นก็ได้จ้ะ

เมื่อครูบอกแบบนี้แล้ว...

นักเรียนก็จัดให้ ด้วยอักษรรูน ครูถอดรหัสกันหัวหมุนเลยทีเดียว สงสารรร

*ในภาษาญี่ปุ่นจะมีคำอ่านที่เขียนด้วยตัวอักษรภาษาอังกฤษ เรียกว่าโรมันจินะคะ น้องใช้วิธีแทนตัวอักษรภาษาอังกฤษด้วยอักษรรูน พอถอดรหัสได้แล้ว ก็ต้องมานั่งเดาคันจิอีกทีจึงจะสมบูรณ์ค่ะ

ข้างบนครูเขียนว่า 暗号で書くな
แปลว่า อย่าเขียนด้วยโค้ดสิว้อย😂

ภาพของคุณ @HardBiscuits3)

อันนี้เป็นเฉลยค่ะ เขียนเกี่ยวกับโควิด-19
พอถอดรหัสออกมาแล้ว น้องเค้าเขียนดีมากเลยนะเนี่ย

เนื่องจากเป็นการแปลคร่าวๆ ถ้าเนื้อหาผิดพลาดประการใดต้องขออภัยด้วยนะคะ

生まれてから、大きな病気もしたことがない私にとって、新型コロナウイルスも、最初は、最近話題になってるなあ、程度の認識でした。

สำหรับคนที่เกิดมาก็ไม่เคยได้เจอกับโรคภัยไข้เจ็บที่รุนแรงอะไรอย่างฉัน ในตอนแรกก็รับรู้เพียงแค่ว่า ไวรัสโคโรน่านั้นเป็นโรคระบาดที่เพิ่งเกิดขึ้นและเป็นประเด็นปัญหาในช่วงนี้

最初に身近に感じたのは、バイト先でマスクがなくなったときです。いつも普通にあったものが無くなる、コロナウイルスが私の生活に影響した瞬間でした。

เริ่มรู้สึกว่าโควิด-19 เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวมากๆ ก็ตอนที่ไม่มีหน้ากากอนามัยใช้ในที่ทำงานพาร์ทไทม์ ของที่ปกติเคยมี มันก็หายไป ตอนนั้นเองก็ได้รู้ซึ้งถึงผลกระทบของโควิด-19...

世界中で沢山の人が感染したとニュースで見るようになって、日本でも感染者が多くなってきました。

เห็นข่าวจำนวนตัวเลขผู้ป่วยทั่วโลกแล้ว ในญี่ปุ่นเองก็มีจำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นเช่นกัน

そして、緊急事態宣言が発令されると生活が一変しました。学校は休みになり、バイト先では当面なしとが張られ、色々なものが不足し、自由な生活を送ることができなくなりました。

และในตอนที่ประกาศสภาวะฉุกเฉินนั้น ชีวิตก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง โรงเรียนหยุด ของหลายอย่างเริ่มหาซื้อไม่ได้ และไม่สามารถออกไปใช้ชีวิตอย่างอิสระได้

今はバイトと、家族で始めた朝のマラソン以外は外出していない毎日です。身近に感染者が出ていないこともあり、終息に向かいつつある今現在も、本当の意味でこのウイルスの怖さを分かっているわけではないと思います。

ทุกวันนี้ไม่ได้ออกไปข้างนอกเลยนอกจากทำงานพาร์ทไทม์ และการวิ่งมาราธอนตอนเช้ากับครอบครัว (*ตรงนี้ไม่แน่ใจนะคะ แง้ ขอติดไว้ก่อน)

でも、小さなウイルスが起こした、世界的な問題を私はこれからも忘れません。何気な日常の大切さを感じ、今後もし、また同じような状況になったときどうしたらいいのか考え続けたいと思います。

แต่ว่านะ.. ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งที่ไวรัสเล็กๆ นี้ได้ฝากเอาไว้ ฉันตระหนักได้ถึงความสำคัญของวันธรรมดาๆ แต่ละวันในชีวิต และคิดอยู่เสมอว่าถ้าหากในอนาคตมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกฉันจะทำยังไงดี

(ช่วงท้ายเศร้ามาก ถ้าแปลไม่สวยต้องขออภัยนะคะ)
また、感染した人の回復や、亡くなった方のご冥福、ご家族の苦しみが少しても癒えるよう、そして、普段の日常に戻り、友達や先生と過ごす毎日に、一日でも早く戻れるよう、祈り続けます。

ฉันเฝ้าอธิษฐานขอให้วันคืนที่เราจะได้ใช้ชีวิตแบบเดิมหวนกลับมาเร็วๆ แม้เร็วขึ้นเพียงหนึ่งวันก็ยังดี ขอให้ได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างที่เคย ขอให้ได้กลับไปใช้เวลาร่วมกับเพื่อนและอาจารย์ ขอให้ครอบครัวของผู้สูญเสียได้เยียวยาความเศร้าโศกและความเจ็บปวด ขอให้ผู้ป่วยที่กำลังรักษาตัวอยู่จงหายดี