(แอบ)แซ่บ

วันนี้บีจะมาเล่าเรื่องแฟนเก่าให้ฟังกันค่ะ เขาชื่อพี่เบิร์ด พี่เบิร์ดเนี่ย เป็นหนุ่มเจ้าสำอางค่ะ ขาว สูง เล่นดนตรีเก่ง แต่มีอาชีพเป็นกุ๊กค่ะ เข้าเรื่องเลยนะคะ... รู้จักกันจากการแนะนำของเพื่อนค่ะ ในตอนนั้นคบๆเลิกๆกันอยู่สี่ห้ารอบค่ะ พอเขามาขอโทษเราก็ใจอ่อนกลับไป...

แต่เหตุการณ์ที่ลืมไม่ลงคือ วันนั้นเราไปนอนบ้านเขาค่ะ (เขาพักคนเดียว เป็นบ้านเช่าค่ะ) เขาดูลุกลี้ลุกลนหลังจากที่ไปซื้อของกลับมาค่ะ เขาบอกเราว่าเขาไปเจอแฟนเก่า แล้วเหมือนจบกันไม่สวย หล่อนบอกว่าหล่อนจะมาที่บ้านเพราะหล่อนรู้ว่าเราคบกับเขาอยู่ เขาเลยขอให้เรากลับไปก่อนเดี๋ยวเขาไปส่ง เขาไม่อยากให้เกิดเรื่อง...

ทายซิคะว่าเราจะยังไง... เราไม่กลับค่ะ เรารู้สึกแปลกๆ เรด้าทำงานยิกๆๆเลยค่ะคุณ หลังจากเขาเห็นเรานอนไม่รู้ร้อนรู้หนาว ไม่โวยวาย เขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากๆค่ะ เขาออกไปคุยโทรศัพท์ ซักพักนึง เขาก็ขี่รถออกไปค่ะ...

ไม่ต้องบอกก็รู้ค่ะว่าไปไหน เรานอนร้องไห้อย่างปวดใจ จนประมานเกือบๆสองชม.เขาก็กลับมาค่ะ... เราพยายามทำเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ เขาก็พูดอธิบายให้เราฟัง เราก็ทำเหมือนเข้าใจอ่ะค่ะ

หลังจากนั้นมา... เราก็จับได้บ่อยๆค่ะ จนกระทั่งสุดท้าย... เขาก็พูดตรงๆกับเราทุกอย่าง เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น... หล่อนเป็นเด็กเสี่ย และเป็นแฟนเก่าของเขา เราพูดไม่ออกหรอกค่ะ เพราะเราไม่ได้สวยหรือรวยแบบหล่อน เรามีแค่ใจ แต่มันก็คงไม่พอหรอกค่ะ เขาแอบแซ่บกันมานานแล้วค่ะ เขาพูดให้เราฟังว่า หล่อนก็เคยบอกเขาว่าหล่อนอยากมีเสี่ยอยู่แต่ก็รักเขา จะเป็นไปได้มั้ย บลาๆๆ...

เป็นไปได้ค่ะ! เราจบเอง! เราปล่อยเพราะเราอยากมีความสุข ต่อให้คบต่อไปเขาก็ไม่รู้จักพออยู่ดีค่ะ ปล่อยให้คนศีลเสมอกันเขาไปสมสู่กันจะได้ไม่ต้องลำบากแอบแซ่บ...

หลังจากวันนั้น เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลยค่ะ แต่ก็ไม่รู้ว่าเวรหรือกรรม เขาดันมาทำงานที่ร้านข้างๆที่ทำงานเราซึ่งเราก็พึ่งรู้ เราได้เจอหน้ากันบ่อยๆ แต่เราก็ไม่ลืมหรอกว่าเขาเคยทำอะไรไว้บ้าง

แต่เราก็ถึงกับฉุน เมื่อเราคุยกับเพื่อนทาง messenger ตามปกติและหล่อนบอกว่าเขาพูดเรื่องเรากับหล่อน เขาบอกว่าเราสวยน่ารักขึ้น และคิดถึงเรา เราคิดในใจว่าทำไมโทรศัพท์ไม่มีระบบว้าปน้าา จะว้าปฝ่ามือไปซักที สัญญาเลยว่าจะง้างให้สุด! 👋👋

ยังมีหน้าพูดคำแบบนี้ทั้งที่ทำผิดไว้ขนาดไหน คงจะแอบแซ่บกันจนเบื่อแล้วถึงมาพูดได้ เราส่ายหัวและเหลือบไปเห็นเขาพอดี เขาอยู่แถวๆรั้วและเราก็อยู่หลังที่ทำงานพอดีเป็นช่วงพัก... เขายิ้มให้เรา เราก็ยิ้มให้แห้งตอบค่ะ

เขาถามเราว่ากินข้าวอร่อยมั้ย เราตอบไปห้วนๆแค่สั้นๆว่าค่ะ! เขาบอกว่าอย่างอื่นอร่อยกว่านี้นะ และยิ้มกวนๆ ปรี๊ดเลยค่ะ! ความดันไม่ใช่จะแตะที่170เลยเหรอคะ เราถอนหายใจแรงและตอบกลับไปค่ะ ไม่กินของที่คายทิ้งแล้วค่ะ!

เขาก็เหวอๆนิดนึงนะคะ เราต้องทนอะไรประมานนี้อยู่เป็นเดือนๆอ่ะค่ะ ร้านเขาย้ายไปอยู่ที่อื่น ก็เลยไม่ได้เจออีกเลย คือสุขภาพจิตดีมากค่ะคุณขาา

#อาจจะมีใส่อารมณ์บ้างนิสหน่อยขอโทษเด้อออ 😅😆