การมีส่วนร่วมในการบริหารปกครองประเทศของประชาชน

“การมีส่วนร่วมในการบริหารประเทศของประชาชน”  ตอนที่ ๑

            โลกมนุษย์ รวมไปถึงสรรพสิ่งทั้งหลายในโลกมนุษย์ล้วนมีองค์ประกอบ เพื่อความสมบูรณ์และมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผลของสิ่งเหล่านั้น หากองค์ประกอบบกพร่อง หรือขาดไม่เสีย สรรพสิ่งเหล่านั้นย่อมจะดูไม่สมบูรณ์ ขาดประสิทธิภาพประสิทธิผล เกิดผลเสียนานัปการ  

            มนุษย์ เป็นสัตว์สังคม อยู่ร่วมกันเป็นหมู่เหล่า จึงจำต้องมีกฎเกณฑ์ กติกา เพื่อความสงบสุขแห่งสังคมนั้นๆ  แต่มนุษย์เป็นสัตว์ที่ประเสริฐยิ่งกว่าสัตว์ทั้งหลาย มีร่างกาย แลสมอง สติปัญญา ที่ดีกว่าสัตว์อื่นๆในระดับหนึ่ง จึงมีความคิด ความเห็นที่แตกต่างกันไปตามแต่จะคิดได้ ตามแต่จะจินตนาการได้ ตามแต่จะคาดหวังว่าคงจะเป็นอย่างที่ตนคิด  ด้วยเหตุนั้นเอง จึงทำให้ กฎเกณฑ์ กติกา ของแต่ละสังคมในโลกมนุษย์ แตกต่างกันออกไป เป็นหลากหลายรูปแบบ  แลเรียก กฎเกณฑ์ กติกา ของการเป็นอยู่ร่วมกันนั้นว่า “ระบอบการปกครอง”  หรือเรียกขานปลีกย่อยออกไปได้หลายอย่างหลายชนิด

            ระบอบการปกครองในแต่ละสังคม หรือในแต่ละประเทศ ล้วนแตกต่างกันออกไป ตามจำนวนประชากร ศาสนา ลักษณะภูมิประเทศ ความคิด ตามความต้องการของผู้มีอิทธิพลในประเทศนั้นๆ หรือเป็นไปตามความต้องการของประชาชน   

            ในแต่ละระบอบการปกครองของแต่ละสังคม ล้วนย่อมมีองค์ประกอบของการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองประเทศ แตกต่างกันออกไป บางระบอบการปกครอง ก็เปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมได้อย่างเต็มที่ บางระบอบการปกครอง ก็เปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศได้ เป็นบางเรื่องบางโอกาส บางระบอบการปกครองให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศน้อยมาก หรือ ไม่มีเลย

            ในแต่ละระบอบการปกครองของแต่ละประเทศ ก็ล้วนแล้วแต่ มี “ประมุข” หรือ “หัวหน้าสูงสุด” เหมือนกันหมด เพียงแต่ที่มาของ ประมุข จะแตกต่างกันไป ตามระบอบการปกครองนั้นๆ   บ้างก็มาจากการเลือกตั้ง บ้างก็เป็นไปตาม วัฒนธรรม จารีต

ประเพณี บ้างก็มาจากการเลือกสรรจาก ผู้มีอิทธิพลในระบอบการปกครองนั้นๆ

            องค์ประกอบของระบอบการปกครอง ก็ล้วนแตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับว่าสังคมใด ประเทศใด จะใช้การปกครองในระบอบใด

 “จบตอนที่ ๑ โดย  เทวฤทธิ์ ทูลพันธ์”