ความจริงของชีวิตก็เป็นแบบนี้ สุดท้ายฉันก็ไม่มีใคร อ่านแล้วคุณจะเข้าใจ

หากวันหนึ่งเดินทางมาถึง เรามองย้อนกลับไป วันเหล่านั้นมันช่างผ่านมาเร็วเหลือเกิน ไม่ว่าจะเจอไหนๆ นั่นคือเรื่องที่ดีเสมอ หลายคนมองหาแต่ปลายทางของเป้าหมาย แต่น้อยคนที่จะมองหาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างทางไปหาจุดหมาย สิ่งนี้ต่างหาก ที่สอนเราและเป็นสิ่งที่เราจะเรียนรู้เพื่อเป้าหมายที่ดีกว่า

จริงหรือไม่ ว่าความรักนั้น ต้องเกิดจาก การรักตัวเองให้เป็น ก่อนที่เราจะไปรักคนอื่นเขา เพราะเวลาที่ผ่านมา เขาอาจไม่รักเราเลย สิ่งที่เราได้กลับมามันคือความว่างเปล่า

วันนั้น เราเกิดมาคนเดียว ดิ้นรนคนเดียว มีครอบครัวข้างๆ หากมีใครบอกว่ารักกัน เพื่อนกิน เพื่อนเดท ลองขอความช่วยเหลือดู น้อยนักที่จะเอื้อมมือมา ดีไม่ดีเอาเรื่องเราไปเล่า เป็นเรื่องตลก

ที่ทำงาน ที่บอกว่าเราเป็นคนดี มีความสามารถ ขาดเราไม่ได้ แต่สุดท้ายเห็นแค่คนใช้ ไร้การตอบแทนที่ดี วันนี้เราลาออก ไม่เกิน 3 วัน ก็มีคนทำแทน

ในวันที่เราถูกรางวัล จะมีคนมายืมเงิน มาขอให้เลี้ยงนั่นนี่ อาหารอร่อยที่ไหนรู้จักหมด แต่วันที่เราไม่ถูก ไม่เห็นหัวไหนมาจ่ายช่วยล่ะ

คนรัก ที่ว่ารักกันหนักหนาไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ลองห่างกันไกลๆ ดูสิจะเป็นอย่างเขาว่าไหม รักแท้แพ้ใกล้ชิด

อย่าคาดหวังกับคนรอบข้าง เพื่อนฝูง ญาติพี่น้อง เพื่อนร่วมงาน เขาเหล่านั้นพร้อมจะร่วมสุขเท่านั้น หรือไม่จริง ถ้าไม่เชื่อลองไม่มีเงินดูสิ ขอความช่วยเหลือดู ผลจะเป็นอย่างไร จะมีสักกี่คนกัน

บางที การคบคนแบบไหน เราก็จำเป็นต้องเป็นแบบนั้นบ้าง เราดีเกินไป ก็ถูกมองข้าม ถูกเมินต่างๆ นาๆ เคยได้ยินว่า ดีมา ก็ดีกลับ

จะมีสักกี่คน ที่ยอมซื้อยามาให้ ในวันที่เราบอกว่าไม่สบาย ส่วนมากก็บอก สู้ๆ หายไวๆ นะ มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ก็พูดไปให้ดูดีแค่นั้น

ของที่มีอยู่เดิม เรามักจะไม่เห็นค่าของมันหรอก ลองมันพัง หรือไม่อยู่ นั่นแหล่ะ มันจะมีค่ามาก

เดี๋ยวก็ผ่านไป นี่คือคำพูดดูดีคำหนึ่ง เอาไว้บอกคนอื่น แต่ทำไมเขาไม่มาช่วยล่ะ ช่วยอะไรได้ก็ช่วยตามกำลังตัวเอง ไหนบอกรักกันไง ไหนบอกสนิทกันไง

ในยามที่เราเจอภั ย ก็จะมีคนบอกว่า ไม่ต้องกลัวนะ เชื่อไหมว่า ไม่มีใครมาอยู่กับเรา เกิดมาก็เจอคนหลายแบบ เป็นอย่างไรก็พอรู้อยู่

วันนี้ หันหน้าไปหาใคร ก็ต่างคน ต่างมีหน้าที่ ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุดเถอะ จงจำไว้อย่าง คนอื่นจะว่าอย่างไร ก็ช่างเขา เขาไม่ได้หาข้าวให้เรากิน แคร์คำพูดเขาแล้วเราไม่อิ่มท้องหรอก จงทำเรื่องของเราให้ดี ตนเป็นที่พึ่งของตน