แรงบันดาลใจ...ไม่มีวันหมด

เรื่องราวที่เขียนขึ้นนั้นเกิดจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นจากการสัมภาษณ์กับ ศิลปินสามารถสมร

จากเด็กชายที่เดินทางมาจากต่างจังหวัด...จังหวัดศรีสะเกษ...

การเดินทางของชีวิตในแต่ละก้าวนั้นมันไม่ได้ง่ายเลย จุดเริ่มต้นนั้นและการเดินทางเราไม่อาจรู้ล่วงหน้าด้วยซ้ำไป

  การที่เราจากคนที่เรารักนั้นคือครอบครัว ออกมาสู้มาทำงานในต่างที่นั้น เป็นเรื่องที่ใหม่มากในชีวิต การปรับตัวนั้นยากมากๆ ในความคิดผม การทำงานคือในโรงงานเท่านั้น ไม่อาจเป็นอย่างอื่นไปได้เลย ผมทำงานเงินเดือนค่อนข้างน้อยมากในฐานะผู้ใช้แรงงาน ด้วยเงินเดือนประมาณ 3,500.-เท่านั้นเอง สิ่งที่ทำได้คือต้องทำในทุกๆอย่างที่ทางเจ้านายสั่ง ผมเข้าใจความรู้สึกของเพื่อนๆที่ต้องจากบ้านมาทำงาน ที่ต้องอดทนกับคำพูดในทุกๆด้าน ตอนนั้นทำงานใช้วุฒิ ม.6ทำงานในโรงงานแถวๆลาดพร้าว ทำงานไปเรื่อยๆรู้สึกว่าเหนื่อยและเริ่มท้อใจ ว่าเงินเดือนเท่านี้จะตั้งตัวเองได้หรือ ?....

 ก็ต้องมานั่งคิดทบทวนว่าทำยังไงให้ชีวิตเราดีขึ้น ถ้าเป็นแบบนี้เราคงไม่รอดแน่ๆเลย ผมใช้เวลาในการตั้งคำถามมากมากกับตัวเอง ว่าจะทำยังไงดี เราสามารถที่จะพัฒนาตัวเองมาเป็นเจ้าของธุรกิจได้ไหม ปรึกษาใครๆก็บอกว่าอย่าฝันไปเลย....ต้องมีทุนเยอะก่อน...ประสบการณ์ยังน้อยไป......และผมได้ตัดสินใจลาออกจากงาน...

.....................และโอกาสมาถึง.........เมื่อได้มาเรียนต่อในระดับอุดมศึกษาจากความพยายามและรับทุกโอกาส...ผมทำงานด้วยและเรียนด้วย คือทำทุกๆอย่าง เสาร์-อาทิตย์ก็ไปรับจ้างทุบกำแพง ในช่วงตอนกลางคืนก็ไปรับจ้างล้างจานในร้านอาหาร

ร้านอาหารจ้างตั้งแต่เวลา 5 โมงเย็นถึงตี1 จ้าง100.-ให้กินอาหารในร้าน ผมก้ทำงานไปเรื่อยๆจนมาวันหนึ่ง นักดนตรีในร้านไม่มาทำงาน ทางเจ้าของร้านเลยถามว่า เล่นกีต้าร์ได้ไหม (ชีวิตเหมือนในหนังละครเลยช่วงนี้) ผมก็ตอบว่าพอได้  เล่นกีต้าร์ร้องเพลงได้ค่าจ้าง ชม.ละ350.- หลังจากนั้นความคิดก็เปลี่ยนใหม่เลย ลองดูทางดนตรีเพื่อจะดีขึ้น.....

วันนี้จึงได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนๆและอีกหลายๆคนลองทำผลงานเพลงดูเผื่อจะมีชื่อเสียงโด่งดัง ผมจึงขอน้อมรับและจะฝึกฝน ขอให้เพื่อนๆให้กำลังใจผมด้วยครับ #ศิลปินสามารถ สมร  .....พบเรื่องราวของศิลปินตอนต่อไป