ติดลบยังสู้

เรื่องมันเริ่มจากความทะเยอทะยานที่จะหลีกหนี"ความยากจน"

ผมกู้ กยศ. เรียนต่อ ป.ตรี มหาวิทยาลัยดังแห่งหนึ่งในภาคอีสาน ผมสอนพิเศษระหว่างเรียน และได้รับทุนค่าเทอมจากนายห้างโรงปูนผู้หนึ่ง ชีวิตตอนนั้นถือว่าสบายเลยทีเดียว

ผมเรียนจบ พร้อมกับเงินเก็บก้อนหนึ่งประมาณ 3หมื่นบาท ผมพยายามสมัครงานอยู่หลายที่ เดินทางไปสัมภาษณ์งานอยู่หลายที่ กทม. อุดร หนองคาย บึงกาฬ ขอนแก่น หลายที่เลยและผมต้องอึ้งกับการที่ไม่ได้งาน ผมศูนย์เงินไปกับการเดินทางไปๆมาๆเพื่อสมัครและสัมภาษณ์งาน

โอ้..ผมบ้าไปแล้ว ผมใช้วุฒิ ม.3 สมัครเข้าทำงานเป็นกรรมกรแบกหาม ผมไม่ได้คิดอะไรมาก แค่อยากลองดูไปพลางๆก่อน ทำได้ไม่นานผมได้มาอยู่ บ.เมืองไทยประกันชีวิต ตำแหน่งที่ปรึกษาด้านการเงิน ความจริงก็คือเป็นคนขายประกันดีๆนี่แหละคับ แต่เขาสอนให้สร้างทีม สร้างเครือข่าย

อยู่ได้ประมาณ 2เดือนผมก็ออกมาสมัครงานร้านเกมที่ผมเคยไปเล่นสมัยเรียน เพื่อรอสอบนายสิบตำรวจ และชีวิตเริ่มประหยัดกว่าที่ผ่านมาตั้งแต่ตอนนั้น กินข้าวคาบละ 20-30 บาท และผมก็ได้ใช้วุฒิ ม.6 สอบเข้าตำรวจด้วยความท้อแท้กับชีวิต ชีวิตในโรงเรียนตำรวจผมแทบไม่ได้ใช้เงินเลย แม้จะเหน็ดเหนื่อยผมก็จะกินข้าวเยอะๆ ข้าวเปล่ากับน้ำแกง ไม่ก็น้ำปลา

และจุดเริ่มต้นจริงๆเกิดขึ้นในรั้วนั่น ผมเริ่มเขียนตัวเลขทบต้นทบดอก ผมเริ่มเห็นช่องทางรวย ผมเห็นการลงทุนมากมาย หลังจากเรียนจบเป็นตำรวจได้หกเดือนผมรีบกู้เงินทันทีเกือบหนึ่งล้านบาทเพื่อลงทุนก้อนใหญ่หวังว่าจะเปลี่ยนชีวิต ทุกอย่างเป็นไปได้ดีตลอดหนึ่งปี ผมมีรายได้เกือบสิบเท่าของเงินเดือน แต่ผมไม่ได้เก็บเงินเลย ผมใช้เงินทั้งหมดไปกับการเรียนรู้และการลงทุนเพิ่ม มีเพียงสร้องทอง 2บาท และแหวนทอง 1บาท ที่เป็นทุนสำรอง และนั่นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของเรื่องนี้ 

ด้วยความไปได้สวยผมออกรถยนต์ 1คัน ลืมไปครับตอนนั้นผมออกจากตำรวจแล้ว ผมเป็นครู ผมต้องผ่อนหนี้ 7,600 + ผ่อนรถ 7,400 ผมมีเงินเดือนตอนนั้น 15,000 + เงินจากการลงเกือบแสน ทุกอย่างดูดีมาก ผมลงทุนเพิ่มและเรียนรู้เพิ่ม และความสวยงามก็พังลงอย่างกระทันหัน

ผมมองหาการลงทุนอื่น และกู้เงินนอกดอก 24%/ปี อีก 2แสนบาท และผมขายทองทั้ง 3บาท เพื่อลงทุนตัวใหม่ ตอนนี้ผมต้องผ่อนหนี้ 7,600+7,400+7,600=22,600/เดือน ตอนนั้นเงินเดือน 16,000+เงินจากการลงทุนตัวใหม่ 15,000/เดือน ชีวิตยังคงไปได้ ตอนนั้นผมมีหนี้รวม 1.8เข้าไปแล้ว ป่านไปสี่เดือนผมไม่สามารถเอาเงินออกจากการลงทุนใกม่นี้ได้เลย รายได้เหลือแค่เงินเดือนหมื่นหก แต่รายจ่ายเท่าเดิมผ่อนหนี้ สองหมื่นเศษๆ ผมเริ่มติดลบ หมุนบัตรเครดิตร และตัดสินใจเรียนต่อเอาใบประกอบวิชาชีพครู

ผมกลับมาลำบากสุดๆอีกครั้งในตอนนี้ ผมเรียนต่างจังหวัด และตอนนี้ผมอยู่บนรถตู้เดินทางไปอีกจังหวัดนึง และผมต้องนอนที่ บขส.จังหวัดนั้นเพื่อเดินทางไปอีกจังหวัดในตอนเช้า ผมต้องประหยัดสุดๆ ตอนเช้ากับตอนเย็นผมต้องหาอะไรกินน้อยๆที่ไม่ต้องเสียเงินหรือไม่กินเลย ผมกินกนักแค่คาบเที่ยง ผมนอนในที่สาธารณะ ผมไม่ต้องมีหมอนหรือผ้าห่ม ผมต้องแบกสัมภาระติดตัวให้น้อยที่สุด ผมอาบน้ำด้วยที่ฉีดตูดตามห้องส้วมในมหาลัย ผมไม่รู้ว่าเดือนนี้จะจบยังงัย และเดือนหน้าจะไปต่ออย่างไร ผมคิดถึงวิธีหาเงินทุกวัน ผมคิดถึงคนรัก และผมไม่อาจจัดการสิ่งใดได้เลย การงาน การเงิน ความรัก ครอบครัว แต่ผมยังสู้ และจะสู้ต่อไป ผมไม่เห็นทาง จิตใจผมว้าวุ่น