จดหมายรัก

สวัสดี….ความรัก

ความจริงการ เขียนจดหมายถึงเธอ
ก็เปรียบเหมือนเขียนจดหมายถึงคนที่ไม่รู้จักกันดีนัก
โดยเฉพาะกับเธอด้วยแล้ว....

เวลาเห็นจดหมายฉบับนี้ก็คงงงมาก เลย แน่นอนแหละ
ก็เธอไม่เคยแม้แต่จะแวะมาทักทายกับฉันเลยนี่
ผิดกับ ฉัน....ที่เฝ้าวิ่งตามเธอเพื่อหวังที่จะได้ทำความรู้จักกับเธอสักครั้งหนึ่ง
ก็มีแต่เธอนั่นแหละที่เหมือนจะวิ่งหนีฉัน
ไม่ยอมแม้กระทั่งหันมามา มองคนอย่างฉันเลย
ฉันเหนื่อยมากนะกับการวิ่งตามเธอเหนื่อย...จนบาง ครั้งอยากจะหยุด
หยุด...เพียงเพื่อหวังว่าเธอจะหันมาเห็นใจคนอย่างฉัน บ้าง
........แต่เปล่าเลย เธอกลับวางเฉย
ไม่สนใจฉันเหมือนเคย ............ฉันจึงได้รู้จักเธอแต่เพียงฝ่ายเดียว

ฉันไม่เข้าใจเธอ เลย ทำไม...เธอจึงเมินเฉยกับฉันนัก
ฉันจำได้ว่า.....
ฉันไม่เคยมอง เธอในแง่ลบเลย ฉันมองเธอด้วยความชื่นชมเสมอ
เธอคือสิ่งสวยงามที่สุด ที่ใครๆ ก็อยากได้รู้จักกับเธอ
มีหลายต่อหลายคนได้รู้จักกับเธอ คนเหล่านั้นพูดถึงเธอไว้มากมาย
.....บ้างก็ว่าเธอช่างแสนดี ทำให้ชีวิตของเค้ามีค่า
แต่บางคนก็ว่าเธอคือสิ่งที่ทำลายชีวิตเค้าทั้ง ชีวิต

ฉันไม่เคยเชื่อใคร.........
ฉันรอว่าสักวันหนึ่งฉันจะต้อง รู้จักกับเธอด้วยตนเองให้ได้
มีบางครั้ง....ที่ฉันได้เข้าใกล้เธอ
แต่ นั่น....ก็เป็นเพียงฉันคิดไปเองเท่านั้น คิดว่าเธอหยุดรอฉัน
....... เปล่าเลยเธอยังคงห่างไกลจากฉันอยู่เหมือนเดิม

บางทีฉันก็แปลกใจ นะ....
ว่าทำไมกับคนที่เห็นความสำคัญของความรักอย่างฉัน
เธอกลับทำ เหมือนมองไม่เห็น มองข้ามอยู่ตลอดเวลา
แต่กับคนบางคนที่เค้าไม่อยากแม้ แต่จะหยุดทักทายเธอ ทำความรู้จักกับเธอ
เธอกลับอยากรู้จักกับเค้านักหนา พยายามให้เค้าได้รู้จักในตัวตนของเธอ
ซ้ำบางครั้งเค้าเอ่ยปากไล่เธอไป ให้พ้น ..... แต่เธอก็คงอยู่กับเค้า
ยังคงให้ความสนิทสนมกับเค้าครั้ง แล้ว...ครั้งเล่า

.......แต่กับฉันเธอกลับวางเฉยได้อย่างไม่สะทก สะท้านไม่สนใจเลย
ฉันมันไม่คู่ควรได้รู้จักกับเธอใช่มั๊ย….....
ฉัน อยากรู้จริงๆ เลยว่าเธอใช้อะไรเป็นเครื่องวัดล่ะ
ว่าใครควรได้รู้จักกับ เธอ
แล้วฉันคนนี้ล่ะ....จะต้องทำอะไร....อีกสักเท่าไหร่
ฉันจะต้อง วิ่งตามเธออีกนานแค่ไหน

ฉันน่ะไม่หวังที่จะได้คำตอบจากเธอหรอก
เพียง แค่อยากจะบอกให้เธอรู้ไว้เท่านั้นเอง
ว่า….ยังมีคนอีกคนหนึ่งนะที่เฝ้า จะได้รู้จักกับเธอ
ก็แค่เตือนเธอเท่านั้นเองเผื่อบางทีในบัญชีรายชื่อ ของเธออาจจะตกชื่อของฉันไปก็ได้นะ
::: อยากรู้จักกับเธอมากที่สุด :::

ปล.วัน ได้ที่ฉันหยุดวิ่งตามเธอ หวังไว้เธอคงหันมาสนใจทักทายฉันบ้าง
และวันใด ที่ฉันได้รู้จักกับเธอ
วันนั้นฉันจะเขียนจดหมายพร้อมของขวัญกล่องใหญ่ไป ให้นะจ๊ะ

จากคนที่เฝ้าคอย..................ความรัก

ถึง คนที่เฝ้าคอย..................ความรัก

ที่รัก, สวัสดีจ้ะคนที่เฝ้าคอยฉัน
ฉันรู้ดีว่า...ดวงตาของเธอได้คอยมองหาฉันอยู่ เสมอ
หากเพียงแต่เธอมองไกลออกไปหรือเปล่า?

ฉันเป็นสิ่งที่อยู่ ใกล้ตาของเธอมาก...
หากฉันอยู่ใกล้ใจของเธอมากกว่า.....

เวลาที่ ผู้คนเฝ้ามองหา...อะไรซักอย่าง
พวกเขามักจะมองข้ามสิ่งที่ใกล้ตัวไปเสมอ

อย่าวิ่งตามฉันเลยคนดี...ฉันไม่ใช่สิ่งที่วิ่งตามได้
เพราะหาก แม้ฉันหยุดรอเธอ
เธอก็ยังไม่รู้ว่าฉันหยุด หากเธอกลับวิ่งเลยฉันออกไป
บ่อย ครั้งนัก...ที่ฉันเฝ้ามองแผ่นหลังของเธอที่นำอยู่เบื้องหน้าฉัน
เหล่า ผู้คนที่พร่ำบอกกับเธอว่าได้พบฉันแล้วนั้น...

เธอจะเชื่อได้อย่างไร ว่าเขาได้พบตัวตนของฉันจริงๆ
มิใช่สิ่งที่พวกเขาคิดเอาเองว่ามันคือฉัน เธอไม่เคยได้ยินหรอกหรือว่า

"True love is like ghost which everybody's talking about...
but only few have seen"
ฉันก็จำไม่ ได้แล้วสิ ว่าใครเป็นผู้กล่าวไว้
หากเขาผู้นั้นเข้าใจฉันได้ดีทีเดียว
จง อย่าน้อยใจเลย...หากเธอยังไม่ได้พบฉัน
โปรดรู้ไว้อย่างว่า ฉันไม่ได้มีบัญชีรายชื่อ
แต่ถึงหากฉันมี...ก็คงจะไม่หลงลืมชื่อเธอเป็น แน่
ฉันแน่ใจว่า...อีกไม่นานเราคงได้พบกัน อย่าได้พยายามตามหาฉันนัก
เพราะ ฉันเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะต้องไปพบใครอีกต่อไป

แต่สักวัน...
เธอ กับฉันคงได้พบและพูดคุยกันเป็นแน่

ระหว่างนี้ขอให้เธอหยุดวิ่งตามหา ฉัน
และดูแลตัวเองให้มากๆ เวลาที่เราได้เจอกัน
ฉันจะได้ไม่ต้องจาก เธอไป
อย่ากังวลกับฉันนักเลย.......

รัก,

ลงชื่อ ความรัก