แม่-ลูก มีเงินซื้อก๋วยเตี๋ยวได้แค่ชามเดียว เถ้าแก่สงสารเลยแถมให้ เด็กชายกลับมาอีกครั้ง เผยคำพูดทำเอาน้ำตาคลอ

ความจน เป็นสิ่งที่น่ากลัวสำหรับทุกคน โดยเฉพาะประเทศจีน เมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในโลก พวกเขาต่างแข่งขันกันทำมาหากินอย่างไม่หยุดหย่อน แต่หากจะหางานดีๆทำไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเลย จึงเป็นเหตุให้หลายๆครอบครัวอยู่กันอย่างอดอยาก เช่นเดียวกับเรื่องราวต่อไปนี้ซึ่งเป็นโพสต์ของลูกค้าขาประจำ ของร้านก๋วยเตี๋ยวแห่งหนึ่ง ได้บรรยายเรื่องราวของแม่ลูก ที่แต่งตัวมอมแมม มานั่งทานก๋วยเตียวที่ร้านเดียวกัน ซึ่งเธอได้บรรยายบทสนทนาเอาไว้ว่า

บทสนาของทั้งคู่…

แม่! แม่กินแล้วเหรอครับ? เด็กชายถาม

แม่เคยกินแล้วครับ รีบกินเร็ว!เดี๋ยวหายร้อนแล้วจะไม่อร่อยนะ ” หญิงสาวยิ้มและลูบหัวลูกชายอย่างเอ็นดู

เด็กชายใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที ในการทานก๋วยเตี๋ยวจนหมด หญิงสาวมองไปยังชามก๋วยเตี๋ยว ริมฝีปากแห้ง

แม่รู้สึกกระหายน้ำนิดหน่อย

งั้นแม่ดื่มน้ำซุปไหมครับ ?

หญิงสาวยกชามก๋วยเตี๋ยวขึ้นมาดื่มน้ำซุปจนหมดชาม ใครๆต่างก็ดูออกว่าเธอยังไม่ได้ทานอะไรเลย เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน เถ้าแก่บอกให้เธอรอแป๊บนึง จากนั้นก็เดินถือถุงก๋วยเตี๋ยวออกมาหนึ่งถุง “วันนี้ร้านเรามีการจับฉลาก โต๊ะของเธอคือผู้โชคดีของวันนี้ ได้ก๋วยเตี๋ยวไปกินฟรีที่บ้าน 1 ถุง !” หญิงสาวน้ำตาคลอ รับถุงก๋วยเตี๋ยว พร้อมกล่าว “ขอบคุณ” เถ้าแก่

น่าแปลก! ที่ฉันก็เป็นลูกค้าประจำร้านนี้ แต่ไม่เคยรู้เลยว่ามีการจับฉลาก เมื่อผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ ฉันก็มาทานก๋วยเตี๋ยวที่ร้านนี้อีกครั้ง

เถ้าแก่ ! วันนี้เถ้าแก่จับฉลากไหมครับ?” ฉันหันไปดู นั่นมันเด็กผู้ชายวันนั้นนี่นา

มีสิ! วันนี้นี้มี” เถ้าแก่ตอบกลับไป

ดีเลยครับ วันนี้แม่ของผม เธออยากทานน้ำซุป แต่วันนี้ผมไม่ได้มากินก๋วยเตี๋ยวที่ร้าน ผมมีสิทธิจับฉลากไหมครับ?”

ได้จับสิ นั่งรอตรงนี้ก่อนนะ

เถ้าแก่เดินมาทางฉันและพูดว่าตามฉันมาแป๊บนึงสิ”

หนู…ลุงจำได้ว่าหนูเป็นลูกค้าประจำของร้านลุง วันนี้ลุงมีอะไรให้หนูช่วยนิดหน่อย หนูช่วยแกล้งร่วมจับฉลากกับไอ้หนูคนนั้นมันหน่อยได้ไหม”

ฉันตอบรับคำขอของเถ้าแก่อย่างเต็มใจ จากนั้นเถ้าแก่ก็เดินออกไปประกาศ “วันนี้ผู้โชคดี คือ.. โต๊ะ4”

เด็กชายดูผิดหวังเป็นอย่างมา ลุกขึ้นยืนเตรียมหันหลังเดินออกไป ฉันจึงรีบพูดขึ้นมาว่า “น้อง! เดี๋ยวก่อนๆ อย่าเพิ่งไป อ้ะ!พี่ให้ พี่เพิ่งกินอิ่มไป ยัดอะไรไม่ลงแล้ว

ไอ้หนู วันนี้แม่ไม่มาด้วยเหรอ เถ้าแก่ถาม

แม่ไม่สบายครับ ลุกจากเตียงไม่ได้เลย เด็กชายตอบด้วยใบหน้าเศร้าๆ

ที่บ้านไม่มีใครอยู่เลยเหรอ” เถ้าแก่ถามต่อ

ตา-ยาย เสียแล้วครับ ส่วนพ่อผมยังไม่เคยเห็นหน้าเลย

แล้วแม่ทำงานอะไร ?

ไม่ได้ทำครับ แม่ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ยิ่งไม่สบาย ยิ่งเป็นลมบ่อย… แต่ไม่เป็นไรครับ ผมโตแล้ว ผมดูแลแม่ได้ ผมหาเงินได้!”

ฟังแล้วรู้สึกปวดหัวใจ อายุเท่าไหร่กันเชียว แต่ยังมีความคิดที่จะหาเงินมาเลี้ยงแม่ ผู้ใหญ่บางคนยังคิดไม่ได้แบบนี้เลย เด็กอายุ 8 ขวบ ทั่วไปยังคิดไม่ได้ขนาดนี้

งั้นแบบนี้ เอ็งมาทำงานที่ร้านนี้ ช่วยเช็ดโต๊ะ ทำความสะอาด แบบนี้เอ็งและแม่ก็จะได้กินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านแบบฟรีๆ” พอได้ยินแบบนั้น เด็กชายก็ยิ้มออกมาอย่างดีใจ

เรื่องราวนี้เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจของสายสัมพันธ์แม่ลูก ที่มีกันและกันอยู่เสมอ เด็กคนนี้คงถูกอบรมสั่งสอนมาดีถึงมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่เกินวัยขนาดนี้ และด้วยความเมตตาจากเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวจึงทำให้เรื่องราวนี้ถูกพูดถึงเป็นอย่างมากจนถึงทุกวันนี้