ฤาไฟฟันจะมอดดับก่อนเก็บฝัน

ในวันที่เดินทาง ผ่านแสงแดดแผดจ้า ผ่านสายฝนและหยาดน้ำตา ผ่านเวลาแต่ละวินาที บางทีเราไม่รู้ตัวเลยว่า เราเดินทางมาไกลจนเบี่ยงเบนเป้าหมายจนหมดสิ้น ระหว่างทางได้สัมผัสสิ่งเร้ามากมาย มันอาจดูท้าทายแต่ก็น่ากลัว
ดอกไม้สีชมพูเบ่งบานในทุกเส้นทางที่ผ่าน แต่เธอจะรู้ไหมว่านั้นเป็นเพียงซากดอกไม้ซาตาน เป็นภาพลวงตาที่เกิดขึ้นเกิดจากความไหวเอนของใจ และสิ่งนี้จะนำทางไปสู่ความผิดพลาด
วันนี้...เธอกลับบ้านด้วยเลือดนองกลบใจ เส้นทางสายฝันหวดกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะเธอไร้ซึ่งความศรัทธากับภาพฝันของตัวเอง

และถ้าเธอยังคงเชื่อในความฝันนั้น โปรดออกเดินทางอีกครั้ง ค่อยๆเดินอย่างระวังเพื่อตามหาฝัน ไม่ต้องเร่งรีบ ความฝันนั้นรอเธออยู่ ณ.ที่ไดที่หนึ่ง

ขอให้การเดินทางของเธอครั้งนี้ได้กลับมาพร้อมกับความฝันที่เธอเก็บมาเต็มกระเป๋า🌷🌷🌷