หมอไล่คนไข้ บอกที่นี่ไม่ใช่เซเว่น จะมาเวลาไหนก็ได้ ยอมรับผิดแล้ว

วันที่ 19 ต.ค. ทีมงานโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพประจำตำบลคลองน้ำใส ได้ลงไปที่บ้านของผู้ป่วยคนดังกล่าว เพื่อดูแลสภาพจิตใจ อาการของโรค และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อทำความเข้าใจเบื้องต้น ทราบว่าป่วยเป็นไข้หวัดธรรมดา ต่อมาเมื่อเวลา 10.00 น. นายสวนิต สุริยกุล ณ อยุธยา นายอำเภออรัญประเทศ พร้อมด้วย นพ.สรวิศ ชลาลัย รองผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์ โรงพยาบาลอรัญประเทศ นายอดุลย์ หาญชิงชัย สาธารณสุขอำเภออรัญประเทศ และคณะ ได้ลงพื้นที่เพื่อสอบถามข้อเท็จจริง

นพ.สรวิศ ชลาลัย เปิดเผยว่า จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทางโรงพยาบาลยอมรับว่า ได้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้นจริง โดยเมื่อคืนวันที่ 18 ต.ค. เวลาประมาณ 21.00 น. ที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลมีคนไข้วิกฤติฉุกเฉินมารับบริการหลายราย เช่น คนไข้ป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมอง 2 ราย ต้องใส่ท่อช่วยหายใจ ,คนไข้โรคหัวใจขาดเลือด 1 ราย, คนไข้ป่วยกระดูกต้นคอทับเส้นประสาท จนเป็นอัมพาตทั้งตัว 1 ราย คนไข้มีแผลเปิด 2 ราย และคนไข้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง เร่งด่วนแต่ไม่วิกฤติ 4-5 ราย โดยมีแพทย์เวรปฏิบัติงาน 2 คน ซึ่งกำลังวุ่นกับการให้การรักษาผู้ป่วยฉุกเฉินอยู่

นพ.สรวิศ กล่าวต่อว่า ขณะนั้นมีผู้ป่วยหญิงรายที่เป็นข่าว เข้ามารักษาด้วยอาการปวดศีรษะ ไอมา 2-3 วัน ทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น จากการสอบถามพบว่าก่อนหน้านี้แพทย์เวรมีอาการป่วยอยู่ ประกอบกับกำลังเครียดกับผู้ป่วยฉุกเฉินที่มารับบริการพร้อมกันจำนวนมาก เลยทำให้ปฏิบัติงานไม่เต็มประสิทธิภาพและเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น

ทั้งนี้ โรงพยาบาลอรัญประเทศ ขอยอมรับในข้อผิดพลาดของการสื่อสารของแพทย์กับคนไข้ที่เกิดขึ้น พร้อมน้อมรับไปปรับปรุงระบบและพฤติกรรมบริการทั้งระบบ ในเบื้องต้นผู้บริหารโรงพยาบาลได้ว่ากล่าวตักเตือนด้วยวาจา ในเรื่องการสื่อสารกับผู้ป่วยที่มารับบริการแล้ว ซึ่งแพทย์คนดังกล่าวก็ยอมรับและยินดีที่นำไปปรับปรุงด้วยความเต็มใจ

ด้าน พญ.อรรัตน์ จันทร์เพ็ญ รองนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดสระแก้ว เปิดเผยว่า ทุกวันนี้จำนวนบุคลากรสาธารณสุขในโรงพยาบาลทุกแห่งให้บริการเกินกำลัง เนื่องจากขาดแคลนบุคลากรจำนวนมาก ประกอบกับการขยายตัวของ จ.สระแก้ว และจำนวนผู้ป่วยที่มากขึ้น ทำให้เกิดความแออัดในโรงพยาบาล ซึ่งผู้บริหารระดับสูงของกระทรวงสาธารณสุขพยายามวางระบบ เพื่อแก้ปัญหาในภาพรวม โดยมีนโยบายขับเคลื่อนโครงการหมอครอบครัว เพื่อให้ช่วยดูแลผู้ป่วยในชุมชนในลักษณะใกล้บ้าน ใกล้ใจ เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ป่วยได้เข้าถึงบริการขั้นพื้นฐานที่ดีและลดความแออัดของโรงพยาบาลใหญ่