ย้อนวันวาน

มีคนบอกว่า..
คนเราเวลาที่อยากได้อะไร
เรามักมีความพยายามเพื่อสิ่งนั้น

ทำให้นึกถึงตัวเองสมัยก่อน
ที่เวลาชอบใครสักคน
เรามักมีความพยายาม
ทำทุกทางเพื่อที่อยากจะชนะใจเขา

ยอมสมัครโปรโทรฟรี สี่ทุ่มถึงสิบโมงเช้า
เพื่อที่จะได้โทรแบบค้างสายไว้
แล้วหลับไปพร้อมๆกัน

ยอมสมัครโปร SMS
เพื่อส่งข้อความคุยกันระหว่างวัน
เวลาที่ไม่ได้เจอ

ยอมนั่งเฝ้าคอม และ
คอยภาวนาให้เน็ตไม่หลุด
เพื่อที่จะได้ออน MSN

ยอมที่จะต้องเอาเพื่อนบางคน
ออกจาก Top friends ใน Hi5
เพื่อเอาเขามาตั้ง เป็นคนแรก หรือ
คนตรงกลาง ไม่ก็คนสุดท้าย

ยอมที่จะนอนดึก
เพื่อที่จะได้ส่งข้อความ HBD ให้เขา
ในวันเกิด เป็นคนสุดท้าย

ยอมหา BB มาใช้
เพื่อที่จะได้มีพิน แล้วคุยกับเขา

ในตอนนั้นเรามีความพยายามมากมาย
ที่เป็นเหตุผลที่อยากจะเอาชนะใจใครสักคน

แต่เรื่องที่น่าแปลกก็คือ

ความพยามของเราที่ดูมีมากขนาดนั้น
มันกลับหมดไป หลังจากที่ชนะใจเขาได้แล้ว
ในตอนไหนก็ไม่รู้

บางครั้งมันอาจจะเป็นเรื่องธรรมดา
ที่ใครๆเขาก็เป็นกัน

แต่มันน่าจะดีกว่า
ถ้าหากว่ามีใครสักคน
ที่เขาไม่เคยหมดความพยายามในตัวเรา

นอกจากความพยายามที่อยากจะเอาชนะใจ
มันน่าจะมีความพยายามที่จะรักษาเขา
ให้อยู่กับเราต่อไปด้วย ก็คงจะดี.