พอ ดีมั้ย ???

ผมตอนนี้มีแฟนอยู่คับ ผมเป็นเกย์รับ แฟนเป็นเกย์รุก เราศึกษาดูใจกันมาได้ดือนกว่าแล้ว เราต่างเป็นคนที่มีอะไรเหมือนกัน จะไม่ยอมกัน เค้าอายุมากกว่าผม เค้าอายุสามสิบ ผมอายุยี่สิบสี่ ทุกครั้งๆเวลามีเรื่องทะเลาะกัน ถึงผมจะไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มง้อ แต่ว่าสุดท้ายผมก็จะพยายามจะปรับเคลียปันหาว่าเรื่องนี้ใครผิดใครถูกให้จบๆ ถ้าเรื่องไหนผมผิด ผมจะง้อเองแต่ถ้าเรื่องไหนไม่ผิด ผมจะไม่ง้อ

วันก่อน ผมกับเค้ามีปัญหากัน มันเกิดจากผมที่งอน นอยในเลือกเล็กๆน้อยๆ เช่นตอบไลน์ช้า แต่ผมเป็นคนที่ถ้าคิดว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย ผมคิดว่าอาการงอน นอยมันก้จะหายเองแล้วอยากเกบเอาไว้ ไม่อยากให้เค้ารุ เพราะกลัวว่าเค้ารุว่าผมงี่เง่า แต่เค้าเหมือนจับได้ว่าผมงอนเค้ายุ แต่ผมกลับบอกเค้าว่า ไม่มีไร เค้าเริ่มโมโห

สุดท้าย ผมก้เริ่มบอกเค้าถึงปันหาที่มันเกิดขึ้น เค้ากลับตอบผมว่า ก้แล้วแต่คับ ตามใจ มันทำให้เรารุสึกว่า จริงๆแล้ว เค้ารุสึกแคร์ เข้าใจความรุสึกของเรา หรือรักความรุสึกของตัวเองที่ไม่ยอมแพ้เรากันแน่ ผมตัดสินใจโทรไปง้อเค้า เค้าพูดด้วยอารมไม่รุสึกอะไร แถมยังเล่นเกมต่อหน้า มันยิ่งทำให้ผมโกรธ แต่เค้าบอกว่ามันตลกดี

ผมพยายามปรับๆๆ เข้าหาเค้าตลอด แต่เค้าไม่เคยปรับอะไรเข้าหาผมเลย เหมือนเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลาง ในเหตุการณ์ครั้งนี้ผมตีแผ่เป็นช้อตๆ ว่าเราทั้งสองคนต่างผิดกันทั้งคู่ เค้ากลับพูดกับผมว่า เข้าใจว่าเป็นคนมีเหตุผลมากๆ แต่ยอมๆเราหน่อยก็ได้

ขอถามหน่อยเถอะ นี่แฟนกันนะเว้ย ทำไมเราไม่ปรับเข้าหากันว่ะ ทำไมต้องยึดตัวเองเป็นหลัก ที่ทำอย่างงี้เพราะรักผมหรือรักตัวเอง เวลาผมงอน เค้าก้ยังบอก ว่าถ้าเหนื่อยมาก จะหยุดก็ได้นะ เค้าไม่ให้กำลังใจ หรือรุสึกอยากให้ชีวิตคู่ของเรามันมีค่าเลยอ่ะคับ ผมทั้งโกรธ และผิดหวังมากๆ ผมควรจะพอดีมั้ยคับ แต่ถ้าจะให้ทิ้งเค้า ผมก้ไม่โอเค เพราะผมรักเค้า แต่ไม่รุว่าจิงๆเค้ารักผมมั้ย