การแผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ เพื่อคุ้มครองตน เพื่อรักษาตน เพื่อป้องกันตนไม่ให้งูกัดตาย

การแผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ เพื่อคุ้มครองตน เพื่อรักษาตน เพื่อป้องกันตนไม่ให้งูกัดตาย

พระพุทธเจ้าท่านสอนวิธิการป้องกันไม่ให้งูกัดด้วยการแผ่เมตตาจิตไปสู่ ตระกูลพญางูทั้ง ๔ เรื่องราวนี้มี ปรากฏในสมัยพุทธกาล มีภิกษุรูปหนึ่งถูกงูกัดตายเพราะไม่ได้แผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ (เล่ม 9 หน้า 11 บรรทัด 5) และใน อรรถกถาขันธปริตตชาดก เรื่องภิกษุรูปหนึ่งกำลังผ่าฟืนแล้วถูกงูกัดตาย (เล่ม 57 หน้า 287 บรรทัด 12) เรียนเอาคาถานี้ไปใช้นะครับ เพื่อคุ้มครองตน เพื่อรักษาตน เพื่อป้องกันตน

เรื่องภิกษุถูกงูกัด

สมัยต่อมา ภิกษุรูปหนึ่งถูกงูกัดถึงมรณภาพ ภิกษุทั้งหลายกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า. . .ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุรูปนั้นไม่ได้แผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ เป็นแน่ เพราะถ้าภิกษุรูปนั้น แผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ ภิกษุรูปนั้นจะไม่พึงถูกงูกัดถึงมรณภาพ ตระกูลพญางู
ทั้ง ๔ อะไรบ้าง คือ
๑. ตระกูลพญางูวิรูปักขะ
๒. ตระกูลพญางูเอราปถะ
๓. ตระกูลพญางูฉัพยาปุตตะ
๔. ตระกูลพญางูกัณหาโคตมกะ

ภิกษุรูปนั้นไม่ได้แผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ นี้เป็นแน่ เพราะถ้าภิกษุนั้นแผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ นี้ ภิกษุนั้นจะไม่พึงถูกงูกัดถึงมรณภาพ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้แผ่เมตตาจิตไปสู่ตระกูลพญางูทั้ง ๔ นี้ เพื่อคุ้มครองตน เพื่อรักษาตน เพื่อป้องกันตน ก็แล พึงทำการแผ่อย่างนี้:-

คาถาแผ่เมตตากันงูกัด (วิธีแผ่เมตตาให้กล่าวอย่างนี้)

"เรากับพญางูตระกูลวิรูปักขะจงมีเมตตาต่อกัน เรากับพญางูตระกูลเอราปถะ จงมีเมตตาต่อกัน เรากับพญางูตระกูลฉัพยาปุตตะ จงมีเมตตาต่อกัน เรากับพญางูตระกูลกัณหาโคตมกะจงมีเมตตาต่อกัน เรากับฝูงสัตว์ที่ไม่มีเท้า จงมีเมตตาต่อกัน เรากับฝูงสัตว์ ๒ เท้า จงมีเมตตาต่อกัน เรากับฝูงสัตว์ ๔ เท้า จงมีเมตตาต่อกัน เรากับฝูงสัตว์มีเท้ามาก จงมีเมตตาต่อกัน สัตว์ไม่มีเท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา สัตว์ ๒ เท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา สัตว์ ๔ เท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา สัตว์มีเท้ามากอย่าได้เบียดเบียนเรา และสัตว์ที่เกิดแล้วยังมีชีวิตทั้งมวลทุกหมู่เหล่า จงประสบความเจริญ อย่าได้พบเห็นสิ่งลามกสักน้อยหนึ่งเลย พระพุทธเจ้ามีพระคุณหาประมาณมิได้ พระธรรมมีพระคุณหาประมาณมิได้ พระสงฆ์มีพระคุณหาประมาณมิได้ แต่สัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย คือ งู แมลงป่อง ตะขาบ แมลงมุม ตุ๊กแก หนู มีคุณพอประมาณ ความรักษาอันเราทำแล้ว ความป้องกันอันเราทำแล้ว ขอฝูงสัตว์ทั้งหลายจงถอยกลับไปเถิด เรานั้นขอนมัสการแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอนมัสการแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้ง๗ พระองค์"

อ่านบทคาถาให้คล่อง จำให้แม่น ให้เข้าใจ อย่าใช้เวอร์ชั่นภาษาบาลี (เพราะไม่ใช่ภาษาที่ตนเองเข้าใจ) ให้ใช้ภาษาไทย (เพราะเป็นภาษาที่ตนเองเข้าใจ) และอย่ากล่าวเพื่อหวังลาภ ที่สำคัญคือมีเมตตาจิตแผ่ไปจริง อย่าท่องแต่งบทคาถานั้นแต่ย่างเดียวครับ