เมื่อคุณล้ม คุณจะไม่สู้เลยหรอ?!!!

ระหว่างรอเพื่อนสนิทปิดเทอมครบกันจะได้กลับบ้านด้วยกัน ญ่ามีหน้าที่ต้อนรับลูกค้าต่างชาติอยู่ที่ร้านอาหารปิ้งย่างญี่ปุ่นในตลาดนัดรถไฟรัชดา หน้าที่เราคือถ้าไม่มีลูกค้าเข้ามาก็จะมายืนประกาศโปรโมชั่นหน้าร้านบ้างช่วยในครัวบ้างช่วยทุกอย่างในร้านแหละ ระหว่างยืนป่าวประกาศอยู่หน้าร้าน เห็นคนตาบอดเดินผ่านมากับลูกๆสามคน เดินจูงมือแม่ที่ตาบอดมา เราก็เงียบเสียงต้อนรับทันทีที่เค้าเดินมา เพราะไม่คิดว่าจะเดินเข้าร้านเรามั้ง

สักพักเค้ามาบอกพี่เจ้าของร้านว่าขอนั่งโต๊ะนึงค่ะ ทุกคนก็ต้อนรับเค้าอย่างดีเหมือนเป็นลูกค้าทั่วไป เค้าให้ลูกๆอ่านเมนูให้ฟัง มีเมนูนึงเป็นเมนูแพงสุดในร้าน ราคาประมานเกือบ 600 บาท เค้าบอกเอาเมนูนี้เลย ให้ลูกๆได้กินอิ่ม นานๆเด็กๆจะได้กินของแบบนี้ ตอนนี้ปิดเทอมด้วย ใกล้จะเปิดเทอมแล้วเดี่ยวจะกลับดึกไม่ได้แล้วพร้อมกับหัวเราะเบาๆ เราก็เรียกเด็กเสิร์ฟมาเสิร์ฟเมนูของเค้า และญ่าก็ดูแลปิ้งย่างอาหารให้เค้าตลอด ตัดและตักใส่จานให้เป็นอย่างดี สักพักอาหารใกล้หมด ญ่าก็บอกกับแม่ที่ตาบอดว่าคุณแม่คะอาหารใกล้หมดแล้วนะคะ ลูกคนนึงกระซิบว่าจะหมดแล้วหรอยังไม่อิ่มเลย เราก็ยืนเงียบไม่กล้าเชียร์อาหาร สักพักแม่เค้าบอกว่า เอาชุดเมื่อกี้มาอีกชุดนะคะ นานๆทีลูกๆจะได้กิน น้องๆก็แอบกระซิบกันแบบแม่ไม่ต้องแล้วพร้อมกับว่าน้องคนที่พูดว่ายังไม่อิ่มเบาๆว่าพูดให้แม่ได้ยินทำไม เหมือนเค้ารู้ว่าแม่เค้าต้องลำบากมากพอที่จะจ่ายเงินราคาอาหารในหลักพัน เราก็ยืนสะเทือนใจพอสมควร พออาหารมาใหม่ระหว่างปิ้งย่างให้เค้าญ่าก็ชวนคุยไปเรื่อยๆก็ทราบว่าพี่เค้าเลี้ยงลูกคนเดียว สามีเสียชีวิตแล้ว อาศัยอยู่ที่อพาทเม้นท์แห่งนึง ได้ยินคำพูดจากลูกคนเล็กของเค้าว่า ผมเห็นในละครกินกันเลยอยากกินบ้าง น้ำตานี่ไหลทันทีทั้งๆที่บรรยากาศบนโต๊ะไม่ได้ดูเศร้าเลย ยิ่งเห็นลูกเค้าป้อนอาหารให้แม่นี่ยิ่งน้ำตาไหล เด็กๆก็พูดกันตามประสาว่าเดี๋ยวพี่ญ่าเอาปลาหมึกให้แม่เยอะๆนะครับ เพราะแม่ชอบทานปลาหมึก คำพูดธรรมดาของหนูๆนี่แหละ แต่ทำพี่ๆทุกคนน้ำตาซึม ตัดภาพมาที่พวกเราทุกคน มีโอกาสทานอาหารแบบนี้เมื่อไหร่ก็ได้ พ่อแม่ให้เงินน้อยกว่าเดิมก็โวยวายร้องให้เสียใจ ชอบพี่เค้าที่ไม่พยายามเอาเรื่องราวของตัวเองมาเรียกร้องความน่าสงสาร ทางร้านเราบอกลดราคาให้ 30 เปอร์เซ็นพี่เค้าก็ไม่รับ บอกว่าไม่ให้ลดให้เพราะเค้าเป็นคนพิการ ญ่าเลยแกล้งบอกไปว่าเราลดให้เพราะว่าเป็นโปรโมชั่นเปิดร้านใหม่อยู่แล้วค่ะ เค้าถึงจะยอมรับไป ใครพบเห็นเค้าเดินขายล๊อตเตอรี่ก็อยากให้อุดหนุนพีเค้าหน่อยนะคะ นานๆทีจะเจอคนพิการนิสัยดี ไม่เอาาความพิการมาเรียกร้องความสงสารขอบุญขอทาน