หลอนมาก!! เดินทางเที่ยวทั่วไทยมา 100 กว่าวัน คืนนี่หลอนที่สุด มีคลิป หมาหอนหลอนเย็นขั้วจับหัวใจ

คลิปและเรื่องราวจากเพจ "บอลพาเที่ยว Backpacker Ball"

"คืนวันที่ 102 ของการเดินทางเที่ยวทั่วประเทศ ผมได้ค้างแรมที่วัดแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งปรกติการเดินทางท่องเที่ยวทั่วประเทศของผม ก็จะใช้วัดเป็นที่หลับนอน และบ่อยครั้งก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องนอนใกล้ๆ เมรุ   ทว่า..สิ่งที่แตกต่างไปจากวัดอื่นๆ ที่เคยนอนคือวัดแห่งนี้มีโลงเย็นตั้งอยู่สองโลงใกล้ๆ กับเมรุ

ซึ่งทันทีที่ผมเดินเข้ามาในบริเวณอาคารสวดอภิธรรมศพเพื่อจะหาทำเลปักเต็นท์หลับนอน  ความรู้สึกวาบหวิวไปทั้งตัว ขนลุกขนชันทั่วทั้งแขนกระทั้งใบหน้าก็เกิดขึ้น แต่ด้วยความที่เป็นคนจิตแข็ง และผ่านการนอนข้างเมรุมาหลายคืน จึงเฉย ๆ...

จนกระทั้งหัวค่ำเวลาประมาณ 5 ทุ่มกว่าๆ ผมได้ยินเสียงแปลกประหลาดรอบๆ เต็นท์เยอะมาก ทั้ง ๆที่บริเวณที่ผมนอน ไม่มีใคร หรืออะไรเข้ามาได้ แม้แต่หมาก็ตาม เนื่องจากผมนอนในศาลาสวดอภิธรรมศพที่มีรั่วรอบขอบชิด มีประตูเหล็กที่ผมปิดไว้ป้องกันผู้ไม่หวังดีเข้ามาด้านใน เสมือนขังตัวเองไว้ในศาลา แต่ก็เป็นศาลาที่โปร่ง เต็มไปด้วยเหล็กดัด  

แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะอย่างที่บอก ผมค่อนข้างจิตแข็ง อาจจะเป็นเสียงอย่างอื่นก็ได้ ดังนั้นจึงไม่คิดจินตนาการให้หลอนตัวผมเอง  จนได้ยินเสียงในคลิป.....นั่นคือเสียงหมาหอน ที่จู่ๆ มันหอนพร้อมกันทั้งวัด  อันที่จริงเสียงหมาหอนก็ไม่แปลกเท่าไหร่ เดินทางมาร้อยกว่าวัน ได้ยินบ่อยมาก

แต่ที่วัดแห่งนี้ มันพร้อมใจกันหอนเป็นเวลานานเกือบครึ่งชั่วโมง หอนจนผมต้องเอาคลิปมาอัดไว้ และเป็นเสียงหอนโทนแปลกๆ แหลมๆ ฟังแล้วรู้สึกเย็นจับขั่วหัวใจจนสติแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะบวกกับบรรยากาศโดยรอบที่วังเวง มืดมิด และนอนอยู่คนเดียวโดยมีโลงเย็นอีก 2 โลงห่างไม่ไกลมากนักเป็นเพื่อน จึงทำให้สติแทบหลุด  

ไม่แค่นั่น ระหว่างหมาหอน ผมได้ยินเสียงเสมือน "คนเดิน" อยู่ข้างๆ เต็นท์ แต่พิจารณาแล้วก็ยังไม่สามารถฟันธงได้แน่ชัดว่าเป็นเสียงคนเดินหรือเปล่า

ซึ่งไม่มีใครเข้ามาใกล้บริเวณเต็นท์ของผมได้ เพราะผมได้ปิดประตูมิดชิด  และตอนอัดคลิปก็ยังรู้สึกเหมือนเดินอยู่ใกล้ๆ กับเต็นท์ ทำให้ผมพว้าพะวง หันไปด้านนั่นตลอดในช่วงที่อัดคลิป จนรูสึกว่าควรจะพอแค่นี่ดีกว่า  จึงปิดคลิปแล้วมุดหัวนอน  

แต่มันไม่จบแค่นี้ ระหว่างนั้นนั่นเอง ก็ได้ยินเสียง "ล้อลาก" ซึ่งชัดเจนมากเนื่องจากรอบข้างเงียบสนิท เสียงหมาหอนได้เงียบลงไปแล้ว ผมจึงจับที่มาของเสียงได้ "มันดังมาจากฝั่งโลงเย็น"  ลาก 2 จังหวะ "เอี๊ยดดด  เอี๊ยดดดดด" สั่นๆ แต่หนักแน่ ชัดเจนว่าเป็นเสียงล้อแน่นอน ซึ่งโลงเย็นก็ตั้งอยู่บนรถเข็น และมันก็หนักเกินกว่าที่ลมจะพัด ส่วนเสียงก็ชัดเจนจนคนจิตแข็งเช่นผมกล้าพันธงว่า "มันไม่ปรกติแล้ว"  ซึ่งหลังจากเสียงล้อลากไม่นาน หมาก็หอนตามมาอีกระรอกใหญ่

ผมทำอะไรไม่ได้ เสมือนติดอยู่ในคุกเต็นท์เล็กๆ เพราะจะย้ายที่นอนก็คงไปไหนไม่ได้ ปวดฉี่ก็ปวด ขวดก็ไม่มี สุดท้ายก็ต้องทนอยู่ในเต็นท์จนเวลาเที่ยงคืนนิดๆ ไม่ไหวจนต้องลุกออกไปฉี่ในห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากโลง เรียกได้ว่ายืนฉี่หันหลังให้โลงเลยก็ว่าได้   

โดยตลอดระยะเวลาที่เดินออกจากเต็นท์ผ่านโลงไปยังห้องน้ำ ผมขนลุกซู่ตลอด แต่ด้วยความเป็นคนจิตแข็ง คิดในใจว่า "เอาว่ะ ถึงมีก็ไม่ได้ออกมาเป็นตัวให้เห็น และก็ไม่เคยได้ยินข่าวว่าใครจะโดนผีหักคอตายให้เห็นเป็นศพ  เป็นไงเป็นกัน ไม่ยอมฉี่รดกางเกงแน่นอน"  ผมจึงกลั่นใจเดินไปฉี่จนเสร็จแล้วรีบกลับมามุดหัวนอนจนเช้า

เหตุการณ์ผ่านไปด้วยดี แต่เป็นความทรงจำที่หลอนที่สุดตั้งแต่กเดินทางมาเกือบ 5 เดือน ภายหลังจากนั่นได้ทราบจากเพื่อน ๆว่าวัดแถวนั่นค่อนข้างมีเรื่องเล่ามากมาย แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจเพราะเหตุการณ์มันผ่านมาแล้ว ได้ฝึกจิต ฝึกสติเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับคืนต่อๆ ไป เพราะกว่าจะจบทริป คงต้องผ่านเมรุ ผ่านโลงอีกเป็นร้อยคืนจนมีบางคนบอกว่า "ไอบอล ต้องเจอดีเข้าสักวัน"