วาเลนไทน์ที่ดีที่สุด

        **  วาเลนไทน์ที่ดีที่สุด**

    หลายๆคนอาจจะคิดว่า  เราจะมาเล่าความรักงู้นงี้  ใช่มั้ย

ใช่เรามาเล่าเรื่องชีวิตรักของเรา  .... แต่มันเป็น รักที่เกิดจาก คนสองคน

   หนึ่งคนๆนั้น คือ คนที่เขาให้กำเนิดเรามา

ซึ่งก็คือ แม่  ของเรานั่นเอง สอง ก็คือคนที่เราให้กำเนิดเขา ลูกสาววัย 5 เดือน ปกติแม่จะอยู่กับพ่อ

แต่ก่อนวาเลนไทน์ปีที่แล้ว พ่อก็ได้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ

ขณะนั้นเรากำลังท้องได้ 2 เดือน  เรากับแฟนจึงตัดสินใจย้ายมาอยู่กับแม่  เพราะเรารู้ว่าแม่จะต้องเหงามากแน่นอน

แน่ล่ะ  คนที่อยู่ด้วยกันทุกๆวันอย่างนั้นต้องมาจากไป และแม่ก็เหงาจริงๆ  แม่คุยเรื่องพ่อให้เราฟังทุกวัน  อันนี้เคยกิน

  เพลงนี้พ่อชอบรายการนี้พ่อชอบ  แม่จะเล่าซ้ำๆพูดถึงพ่อซ้ำๆและทุกๆครั้งแกจะต้องร้องไห้

เราได้แต่ปลอบแม่และฟังสิ่งที่แกเล่าโดยไม่ขัด

ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นจะได้ฟังเป็นร้อยรอบแล้วก็ตาม

แม่ไม่ได้เป็นอันไซล์เมอร์ หรือผู้ป่วยใดๆ  แต่ที่แกเล่าเรื่องเดิมซ้ำๆ เพียงเพราะ อะไรอะไรก็ทำให้แกคิดถึงพ่อ นั่นเอง

แม่จะเศร้าเรื่องพ่อทุกๆวัน

จนวันที่ทำให้แม่มีชีวิตชีวาอีกครั้งก็คือวันที่เรา ไปคลอด  

วันนั้นเป็นวันศุกร์ มันฉุกระหุกมาก เรานอนรอผ่าคลอดอยู่ที่โรงพยาบาลเพราะมีนัดผ่าในวันพรุ่งนี้ ตอนสิบโมง

แต่เกิดฉุกเฉินปวดท้องมากตอนตีสาม  หมอและพยาบาลให้โทรตามที่บ้าน  แม่กับแฟนรีบมาทันทีถึงแม้ว่าจะต้องมาจากต่างอำเภอ

ปรากฎว่าลูกต้องไปอยู่อีกห้องพักฟื้นเพราะมีภาวะติดเชื้อเสี่ยงต่อเด็ก  ลูกกับแม่ต้องแยกกัน

แต่วันที่ออกจากโรงพยาบาล  แม่รีบมาอุ้มหลานโดยไม่ปล่อย แกกอดหลานน้อยไว้  แม่มีรอยยิ้มอีกครั้ง

ทุกๆวัน เมื่อกลับจากที่ทำงาน แกจะมาอุ้มหลานก่อนเสมอ และทุกคืนก็จะนอนด้วยกัน 3 คน หลานน้อยก็ติดยาย

ที่บ้านมีรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะอีกครั้ง

วาเลนไทน์ปีนี้เป็นปีที่ดีที่สุด  ครอบครัวเรามีความสุขที่สุด  แม้แต่พ่อของลูก (แฟนเรา) ก็นึกถึงแต่ลูก

เด็กคนนี้เป็นตัวเชื่อมอะไรหลายๆอย่าง  ยายกลับมามีความสุขเลิกเศร้าเรื่องพ่อ

พ่อของเค้าก็รักและนึกถึงแต่ลูก

ส่วนเราก็รักเค้ามาก

อยากให้ทุกคนลองหันมาให้ความสนใจกับคนในบ้าน เพียงกินข้าวด้วยกัน

อาหารอาจจะไม่หรูไม่แพง และมันอร่อยความสุขมากเลย

เชื่อสิ

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกครอบครัวค่ะ