มองอีกมุมจากคนหนึ่งซึ่งเคยเรียนอาชีวะ เราเองก็มีดี เพียงแต่คุณไม่เคยสังเกต

หลายคน คงคิดว่า เด็กอาชีวะ ต้องเรียนสายสามัญไม่ไหว

แต่เราอยากให้เปิดมุมมองใหม่ จริงแล้วๆ บางคนอาจจะเรียนไหวก็ได้ 

แต่เค้ากล้าที่จะเดินอีกเส้นทางนึงที่ต่างออกไป กล้าตามฝัน ทำในสิ่งที่ใช่

เพราะความรักในสิ่งที่ชอบ ทำสิ่งที่ฝันไว้ด้วยสมองและสองมือ 

ด้วยประสบการณ์ ที่เรียกว่าลงมือทำ

คนที่เรียนสายนี้ แบบเราไม่ได้มาเล่นๆ ถ้าไม่สตองจริงๆอยู่ไม่ได้ 

ใครว่าเรียนสายนี้สบาย ต้องฝึกทั้งทฤษฎีและปฏิบัติคู่กันไป  บางครั้งต้องคิดงานว่าจะผ่านเหนื่อยโฮกๆ

ซึ่งไม่มีความต่างกับคนที่เรียนมอปลาย ที่ต้องเตรียมสอบ เพียงแต่เราเน้นปฏิบัติมากกว่า

สิ่งที่คนทั่วไป คิด จบสายอาชีพมาแล้วไง  เงินเดือนน้อย

แต่...เราอยากบอกว่า เราจบมาได้งานทำเลยนะ  

มีบริษัทแย่งตัวถึงแม้เงินจะน้อย แต่เราก็ไม่เคยเดินเตะฝุ่น 

เพราะในแต่ละปีอัตราจ้าง ปวช. ปวส. ก็มาก เลือกจิ้มได้เลย

จะอยู่ออฟฟิศไหนดี และที่สำคัญ ต่อไปเปิด AEC  

เราจะเป็นกำลังสำคัญในการทำประเทศให้เจริญ

ปัญหาที่คนกลัวไม่ยอมมาเรียน คือ การต่อยตีกัน  อยากบอก โคตรจะส่วนน้อยเลย 

แต่ข่าวเอาไปลงให้มันแย่ไง นึกถึงแล้วปรี๊ดเลย ขอบอก

และหลายคนกังวลกับค่าใช้จ่ายในการเรียนจะสูงไหม บอกเลย ว่าถ้าเรียนดี เรียนเด่น

จะกลัวอะไร ทุนมีเยอะแยะอย่าได้แคร์

ยกตัวเช่น ทุนจากโดรงเรียน หรือ ทุนจากผู้ใหญ่ใจดีจากมูลนิธิต่างๆ

เช่น มูลนิธิเอสซีจี เป็นต้น 

สุดท้ายอยากบอกว่า จุดหมายจุดเดียวกัน  คือ เป็นกำลังในการพัฒนาประเทศ ต่างกันที่เรียนสายสามัญ กับสายอาชีพ