โทรศัพท์ผีบอก

กระทู้ที่ 3 โทรศัพท์ผีบอก. ตอนผมเรียนมหาลัยปี 1 ผมมีความสุขมากที่ได้เข้าเรียน เพื่อนผมก็เยอะมากขึ้นด้วย ผมชอบชวนเพื่อนมาเตะบอล ก่อนเข้าเรียน ผมเรียนภาคสมทบ เวลาจะว่างเยอะหน่อย ในวันนั้นเตะกัน 8 คนแบ่งเป็นข้างละ 4 เตะด้วยความสนุกสนาน เพราะคนแพ้ต้องเลี้ยงข้าว วิ่งสู้ฟัดกันเลยทีเดียว สมัยนั้นมือถือราคาแพงมาก ถ้าดีแบบกลางๆ ก็เครื่องละหมื่นขึ้น ผมจะเป็นคนระวังมาก รวมถึงดูของเพื่อนให้ด้วย แต่วันนั้นสนุกมากจนเราเผลอไป

พอนั่งพักเพื่อนผมชื่อเผือก บอกเฮ้ยโทรศัพท์กุหาย ด้วยความที่ผมชวนเพื่อนมา ในใจก็คิดว่า มันจะมองเราเป็นเด็กแฝลตหรือเปล่า ไม่มีเงินต้องขโมยของมัน (ผมคิดไปเอง) ผมโทรเข้าไป ปรากฏว่าติด ผมก็ฮัลโหลๆๆ รอบแรกไม่มีคนรับ โทรอีกจนมีคนรับ พูดกลับมาว่าเอออาโอกอออาโอคอา@฿%&&฿##%&&฿  เหมือนเป็นคลื่นอะไรซักอย่าง

ผมบอกเพื่อน เพื่อนยังงงอยู่ ผมโทรอีกครั้งรับ ทีนี้เปิดโฟนเลย พูดเหมือนเดิม@&--%#฿+(-%%+)(& เพืีอนคนนึงพูดมาว่า พอเหอะกุกลัว ผมก็โทรอีกคราวนี้ไม่รับ แต่ผมสังเกตุหน้าเพื่อนชื่อ โอ้ต หน้ามันซีดๆ ผมก็ให้เพื่อนทุกคนช่วยหา เพราะคิดว่าคนขโมยต้องซ่อนไว้แน่ ถ้าเป็นพวกเรา ผมหาอย่างบ้าคลั่ง

บอกให้เพื่อนทบทวนว่า มีคนขายของผ่านมามั้ย พอดีมีผ่านมา 2 จ้าว ผมก็คิดคำนวณ จนทุกคนบอกว่าพอเหอะเหนื่อยละ เผือกบอกกูยอม ชั่งแม่น ผมบอกเฮ้ยมันต้องเจอสิ ผมก็หาอยู่คนเดียว จนเพื่อนทุกคนคิดเลย ผมขโมยแน่ ผมมองไปเห็นศาลเก่าๆ ตอกตรงต้นไม้เป็นไม้กระดาน มีพระตั้งอยู่ 3 องค์ อยู่เหนือหัวพอดี

ผมนึกไงไม่รู้ไหว้บนส่งๆไป บอกถ้าเจอจะมาแก้บนถวายของคาวของหวาน สรุปเผือกบอกพอเหอะ เราทุกคนก็จะกลับมหาลัยละ ผมนึกโทรอีกที เห้ยติด ทุกคนได้ยินเสียงสั่นด้วยแก้กๆๆๆๆๆๆ ทีนี้หาใหม่ ก็หาไม่เจอ

ผมบอกกุพอละ แต่กุขออย่างนึง ถ้าไม่เจอไปเรียนเลย ผมบอกขอจับน้องน้อยแต่ละคน มันขำกัน ผมบอกจับคู่เลย ผมคู่แรก ก็เขินๆนะแต่ผ่านไปด้วยดี พอเผือกจะหันไปจับโอ้ต เผือกบอกมึนเอาออกมาเลย โอ้ตบอกไร เผือกบอกเด่วกุจะต่อยมึน เอาออกมา โอ้ตส่ายหัวแล้ว ขวักโทรศัพท์ออกจากกระปู๋ ทุกคนตกใจและอึ้งไปตามๆกัน สภาพโทรศัพท์แกะแบตออก แกะหน้ากากหน้าหลังออก เครื่องดับ

ทุกคนได้แต่มองหน้ากัน เผือกบอกเฮ้ยไปเรียนเหอะ ทุกคนไม่พูดอะไรเลย โอ้ตเป็นเด็กที่เรียนดี พูดจาไพเราะ ครับผมทุกคำ แต่ทำไมขโมย ผมเป็นหัวหน้าห้อง ผมไม่ยอมบอกเย็นนี้ประชุมผู้ชาย ผมถามโอ้ตทำไมทำแบบนี้ โอ้ตบอกอยากได้ ผมก็บอกทุกคนคิดว่ากุขโมยหมดเลย เผือกบอกกุก็คิดว่ามึนชัวร์ ผมโมโหแต่เจ้าของโทรศัพท์ไม่เอาความ ผมก็เลยสงบลง

ผมถามโอ้ตกุถามมึนจริงๆ มึนไม่ปิดโทรศัพท์ว่ะ ถ้าจะขโมยแล้ว โอ้ตบอกกุปิดแล้ว แกะแบตออกด้วย แม่นโทรติดเฉย กุหน้าซีดจะช้อคละ ติดไม่เท่าไหร่มีเสียงโทรศัพท์ดังอีก ดังยังว่าเป็นไปได้หรอ มันยังสั่นในเป้ากุเนี้ย ทุกคนเงียบ

ผมเลยบอกงั้นพอละกัน กลับบ้าน พอผ่านไป 1 วันเรื่องนี้ดังทั้งห้อง ผ่านไป 2 วันเรื่องถึงอาจารย์ จนมาถามผมทุกคน ผมก็เล่าตามจริง แต่เราก็ให้โอกาสเพื่อน เรียนต่อไปจนจบ งานมาเข้าที่ผม ต้องมาซื้อผลไม้ ไก่ต้มอีกตัว มาแก้บนเพื่อนรวมตังมา 200 ออกเอง 300 จำได้เพราะโดนแฟนด่าเละเลย555+

ชาวแฝลตแถวนั้นเห็นก็ถาม เขาบอกว่าเจ้าที่ ที่อู่รถ แรงมาก ศาลเก่าๆไม่มีหลังคา ผมไปบนคลื่นเลยจูนติดกันมั้ง หลังจากนั้น ผ่านไป 1เดือน กลับไปดูเจ้าของอู่นิมนต์ขึ้นบ้านละ เพราะถูกหวย ทุกอย่างที่เล่าคือเรื่องจริง และยังตราตรึงอยู่ในใจจนถึงทุกวันนี้