เพื่อนของเพื่อนแม่งแย่เกินป่าวเนี้ย

เพื่อนเราชื่อ ปู แต่เพื่อนของเพื่อนเราชื่อ เก๊ก เป็นทอมทั้งคู่

พวกเราอยู่แถวบ้านเดียวกัน แต่เราสนิทแค่กับปูเพราะปูเป็นเพื่อนที่รรด้วยและเล่นด้วยกันตลอด เเต่ที่เราได้รู้จักกับคนชื่อเก๊กได้เพราะเขามากับปูแล้วพวกเราก็ไปเที่ยวด้วยกัน (แค่สองครั้งที่ได้ไปด้วย)  พอมาวันหนึ่งเก๊กมาหาเราที่บ้านมาเรียกเราแต่ เราไม่ได้ยินไง(เพราะเราใส่สโมทอลฟังเพลง)  เก๊กมันเลยเข้ามาบ้านเราแถมมานั่งกินอาหารที่ยายเราทำไว้ให้เรากิน มันกินแม่งไม่รู้ว่าเป็นบ้านใครและยังเอาถ้วยที่กินไปด้วยแล้วเอาไปทิ้งไหนไม่รู้ พอมาอีกวันหนึ่งมาหาเราก็ทำเหมือนเดิมเข้ามาในบ้าน มาเอารองเท้าสายชาจโทรศัพท์  (ห้ามมเเล้วห้ามทุกครั้งเหอะ ห้ามได้ก็เก่งสิเกือบจะฆ่ากันตายต้องมาบ่นคนเดียวตลอด)แต่มีอีกวันหนึ่งวันที่เรารับไม่ได้โมโหสุดๆพอดีวันนั้นมีคนมาหาเราอยู่บ้าน แต่เก๊กกับปูไม่รู้มาแต่ไหนจู่ๆก็โผล่มา เราไม่รู้จะรับแขกทางไหนก่อนแต่ยังไม่ทันได้รับใคร ไอ้เก๊กมันมาดึงเอาตุ้มหูที่เราใส่อยู่ดึงเอาจนแบบหูเรานี่ฉีกไปด้วยเลย เลือดไหลเลยสิ(เเม่งโคตรเจ็บ) พอมันได้ตุ้มหูแล้ว เราก็เลยไปรับแขกเลยหาเอาจานไปใส่ข้าวที่เขาซื้อมาให้ แต่ไม่ทันจะได้เตรียมจานเลย ไอ้เก๊กแม่งจุ้นจ้านเข้าห้องนอนเราโดยไม่ขอและไม่บอก เรารีบวิ่งไปลากคอมันออกมาจากห้องเเรงต้านแรงอ่ะน่ะ เราเเรงไม่สู้มัน มันเลยบอกว่าเดะออกไปหาเสื้อใส่ก่อน(เสื้อผ้าเรา)เราเลยตอบไปว่าไม่...อย่า...ออกมาเลยแต่มันดันเราออกจากห้องเเล้ว เอาเสื้อเราไปใส่ เเล้วก็มากวนแขกเราจนแขกเราหน้านี่แสดงออกมาเลย ว่ารำคาญ กว่ามันจะกลับก็ทำให้เราเกือบเป็นยักษ์ได้ เฮ้อออ... พอทุกคนกลับจนหมดเรานี่โทไปเล่าให้พ่อให้แม่ฟังและก็ยายเฮ้อ         (ที่เราเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะอะไร ถ้ามันเอาไปแล้วเอาคืนเราเราจะไม่เปงแบบนี้เลยแต่นี่เอาไปไม่เคยเอาคืนพอไปทวงก็ไม่เคยได้ และเราก็ไม่สนิทกับมันเลยเเละไม่อยากสนิทด้วยเพราะมันไม่เคยเกรงใจเราเลยและมันไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของใครเลย)