5 แข้งผู้เป็น "สัญลักษณ์" ของสโมสร ที่ไม่มีใครอยากเชื่อว่าจะย้ายทีม  

สำหรับกัปตันหมายเลข 8 ของ “หงส์แดง” คนนี้คงไม่ต้องบรรยายอะไรให้ยืดยาว เพราะคอบอลทั่วโลกในยุคนี้น่าจะได้เห็นผลงานต่าง ๆ ที่เขาทำเอาไว้เพื่อสโมสรมาตลอดแล้ว

เจอร์ราร์ด เล่นฟุตบอลให้กับ ลิเวอร์พูล มาตลอดตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนใน อคาเดมี จนถึงตอนนี้เขาอยู่กับทีมมานานถึง 17 ปีแล้ว และสามารถคว้าถ้วยแชมป์มาประดับสโมสรได้เกือบทุกรายการยกเว้น พรีเมียร์ลีกเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ความจงรักภักดีที่เขามีให้กับสโมสรเรื่อยมานั้นทำให้เขาคู่ควรอย่างยิ่งสำหรับคำว่า “สัญลักษณ์ของสโมสร” และคงจะเป็นเรื่องยากยิ่งสำหรับทุกคนถ้าจะให้คิดว่าปีหน้าเขาจะไปใส่ชุดสีขาวของ แอลเอ กาแล็คซี

อดีตชายผู้เป็นตำนานของ เชลซี คนนี้ เข้ามาอยู่ใต้ชายคาของทีมสิงโตน้ำเงินครามครั้งแรกเมื่อปี 2001 และเป็นผู้เล่นคนสำคัญที่ช่วยให้ทีมประสบความสำเร็จมากมายนับตั้งแต่ปี 2005 มาเรื่อยจนถึงวันสุดท้ายของเขากับทีมเมื่อปีก่อน

ตลอดเวลา 13 ปี แลมพาร์ด ลงเล่นให้กับเชลซี มามากกว่า 600 เกม และเป็นผู้ทำสถิติดาวยิงสูงสุดของสโมสรด้วยจำนวน 211 ลูก ทำให้เขานั้นกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของทีมร่วมกับ จอห์น เทอร์รี ไปในที่สุด

แต่แล้วเมื่อซัมเมอร์ปี 2014 แฟรงค์ หมดสัญญาและก้าวออกจากสโมสรไป ซึ่งในตอนแรกมีข่าวว่าเขาได้ตกลงสัญญากับสโมสร นิวยอร์ก ซิตี้ แต่สุดท้ายกลับการว่าเป็นแมนฯ ซิตี้ คู่แข่งแย่งแชมป์ ที่เอาเขาไปครองแบบเจ็บแสบซะอย่างนั้น

ปีกขวาสุดหล่อผู้เป็นหนึ่งในเจ้าของหมายเลข 7 ในตำนานแห่งเธียร์เตอร์ ออฟ ดรีม คนนี้ เป็นหนึ่งในกลุ่มเด็กปั้นของ เซอร์อเล็กซ์ ที่เรียกว่า คลาส 92 และเขาก็เติบโตขึ้นมาจนกลายเป็นสัญลักษณ์ของทีมได้สำเร็จ

ด้วยความที่มีบุคลิกโดดเด่นราวกับดาราหน้ากล้อง และฝีเท้าที่จัดจ้าน โดยเฉพาะการยิงฟรีคิกและวางบอลโด่งที่ใคร ๆ ก็เรียกว่า “เท้าชั่งทอง” ทำให้ เบ็คแฮม โด่งดังสุดขีดกว่าที่นักฟุตบอลคนไหน ๆ เคยเป็น

แต่แล้วหลังจากอยู่กับสโมสรมานานถึง 12 ปี เบ็คแฮม ก็กลายเป็นคนที่ เซอร์อเล็กซ์ไม่พอใจ เนื่องด้วยเขาทำตัวเป็นดารามากกว่านักฟุตบอล และเกิดทะเลาะกัน จนสุดท้ายก็ย้ายออกไปอยู่กับ เรอัล มาดริด ด้วยค่าตัว 25 ล้านปอนด์

เดล ปิเอโร คือสุดยอดกองหน้าผู้เป็นหน้าเป็นตาของสโมสร เป็นดั่งสัญลักษณ์ที่ทุกคนต้องให้ความสำคัญ รวมถึงยังเป็นหัวใจหลักที่ช่วยให้ทีมประสบความสำเร็จมากมายมายตลอด 19 ปีที่เขาอยู่กับยอดทีมแห่งเมืองตูรินนี้

ในช่วงที่ยูเวนตุสโดนลงโทษปรับตกชั้น มีดาราดัง ๆ หลายคนย้ายออกจากทีมไปเพราะไม่ต้องการเล่นในดิวิชั่นที่ต่ำกว่า แต่ เดล ปิเอโร ก็ยืนยันว่าเขาจะไม่ไปไหน และพร้อมช่วยให้ทีมกลับขึ้นมายิ่งใหญ่ใน ซีเรีย อา ได้อีกครั้ง

แต่แล้วกาลเวลาก็ไม่เคยผ่อนปรนให้กับใคร เพราะเมื่ออายุของเขาเริ่มจะมากขึ้น โอกาสที่จะเล่นฟุตบอลในระดับสูงสุดได้ต่อเนื่องก็ต้องลดน้อยลงไป จนสุดท้ายเขาจึงเลือกที่จะเดินออกจากทีมไปค้าแข้งกับทีมซิดนีย์ที่ออสเตรเลียเมื่อปี 2012

ราอูล เข้ามาเป็นเด็กฝึกหัดในชุดเยาวชนของ เรอัล มาดริด ในปี 1992 และเขาใช้เวลา 2 ปีหลังจากนั้นก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ จนกระทั่งได้เป็นตัวหลักที่ช่วยพาทีมประสบความสำเร็จมากมายตลอด 18 ปีในถิ่น ซานติอาโก เบอรืนาบิว

ด้วยการลงเล่นให้ทีมมากถึง 741 นัด ยิงได้อีก 323 ประตู ทำให้แฟนบอลและเพื่อนร่วมทีมนั้นยอมยกให้เขาคือ ราชันย์ ตัวจริงในถิ่น เบอร์นาบิว ทั้งที่สโมสรแห่งนี้มีดาวดังระดับซูเปอร์สตาร์รวมตัวกันอยู่มากมาย

สุดท้ายแล้วงานเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกลา เมื่อ ราอูล ตัดสินใจยุติชีวิตใน เรอัล มาดริด แล้วโยกไปเล่นในบุนเดสลีกา กับ ชาลเก้ 04 เมื่อปี 2010 และปัจจุบันเขาก็เป็นอีกคนหนึ่งที่กำลังโลดแล่นอยู่ในเมเจอร์ลีก อเมริกา