ปัญหาหนักใจของผม หลังจากที่มีแฟนเด็กกว่า 20 ปี

คือผมออกตัวก่อนครับว่าผมพิมพ์ไม่เก่ง นี่คือกระทู้แรกที่ผมตั้ง ปกติผมอ่านกระทู้อย่างเดียวแต่วันนี้ที่มาตั้งเพราะอยากปรึกษาผู้มีประสบการณ์ครับ.....

คือปกติผมเป็นคนเจ้าชู้ครับ ก็ตามประสาผู้ชายครับ บอกก่อนว่าผมอายุ 40+ แล้วครับ ส่วนแฟนก็เอา 20 หักออกจากอายุผมครับ ผมไม่ได้สนใจเรื่องรักๆใคร่ๆ หรือใครจะมาดูแลผมเท่าไหร่ เพราะผ่านมาผมก็เจอผู้หญิงที่เอาแต่พูดเป็นส่วนมากรักนี้รักนั้นสุดท้ายก็ไป ไม่ใช่เพราะผมไม่ปรับนะครับ แต่คือผมเป็นคนมีจุดยืนขอบเขต ผมเป็นคนที่ค่อยไปเอาแต่ใจตัวเองแต่ไม่ถึงกับจะหาคนมาตามใจ บ่อยครั้งผู้หญิงทนไม่ไหวเบื่อ เจอดีกว่าก็โบกมือลาตามระเบียบ

จนผมได้คุยกับเด็กอายุ 20 ใช้คำนี้นะครับ คือเป็นคนสดใส ร่าเริง ตามประสาแหละครับ คือเด็กคนนี้คือรักผมมาก มากขนาดไหนก็ดูแลเอาใจใส่ดี ติดผมตลอด (ติดเลยนะครับขอใช้คำนี้) ผมก็เฉยๆแรกๆ เพราะดูแล้วคงไม่นาน แต่ตอนนี้ก็ถือว่าคบมานานพอสมควร

เข้าปัญหาเลยนะครับ คือ

1. เด็กมันเอาแต่ใจมากครับ  มากขนาดไม่ตามใจนี่ร้องไห้งอแง แล้วแหม่ะ มันรู้เวลาด้วย T Tตอนผมทำงานนี้ ตอนผมกินข้าวนี้ ตอนผมจะนอนนี่ งอแงขนาดไหนเอาเป็นว่าไม่โอ๋มัน มันร้องได้ยาวไปๆ (ร้องคำนี้ไม่ใช่แบบน่ารักนะครับ มันร้องเอาเป็นเอาตายเลย) คืออย่างบางทีผมทำงาน คือคนทำงานจะรู้ว่ามันเหนื่อย เจอปัญหาหลายๆด้าน บางทีผมก็เปรี้ยยยไปเลย สำคัญคือร้องเรื่องไม่เป็นเรื่อง (ไม่เป็นเรื่องนี่คือ ไม่หันหน้าหาตอนนอน , ไม่กอด ,ไม่ตอบ (ตูเผลอหลับจะตอบได้ไงฟล่ะ เด็กมันคุยเป๋นต่อยหอย)

2. โทรผิดเวลา ไม่ยอมกดโทรหาก่อน โอ้ยยยย คุณครับได้คุย 1 ชม. เด็กนี่บ่น 55 นาที อีก 5 นาทีถึงจะคุยกันได้ ลองไม่ตามใจ อธิบายเหตุผลไม่เข้าตรงความรู้สึกเขา คุณครับคืนนั้นผมแทบจะแด๊กเบอร์ดี้ฟังคุณเธอบรรยายความรู้สึก

3. อดีตผมเป๋นคนเจ้าชู้ ผมรู้ตัว อีนางเล่นขุดเรียงเป็นซีรี่ย์เลย มันรู้เรื่องผมดียิ่งกว่าตัวผมอีก ผมก็น่ะอายุปูนนี้ ผมก็ปล่อยวางไปแล้วเพราะคบกับเด็กคนนี้จริงๆ แต่จะให้ผมพูดยังไง ก็รั้นไม่เชื่อไม่ฟัง ตั้งแง่ คือผู้ชายด้วยกันจะเข้าใจครับว่ามันเป็นไรที่โคตะระจะหน่าย

4. (18+) แรงอีน้องมันเยอะเหลือเกิน คือผมน่ะอารมณ์มันก็มีนะอย่างว่าอ่ะ แต่เด็กไฟมันกำลังแรง คือชวนผมทุกวันอย่าได้เจอวันหยุดนะครับ ผมนี่ต้องแอบพกยาดม คือผมก็ยอมรับว่ามันดีเพราะผมไม่ทำอะไรทั้งนั้นเด็กทำหมด แต่คือบางทีผมไม่อยากทำเพราะผมเหนื่อยครับ ผมก็ไม่รู้จะพูดกับเด็กยังไง แหม๋~~มันเถียงคำไม่ตกฝากเลยครับ (แต่ก็ถูๆไถๆไปตามสไตล์เด็กๆ)

5. ชอบรั้นครับ ไม่เชื่อฟัง ผมอธิบายแล้วบางเรื่องก็ทำอีก เจ้าประคุณเอ้ยย อย่าดุ อย่าเอ็ดนะครับ อีน้องจะงอนคราวนี้ภาระมาที่ผมเลย ง้อครับ

ผมไม่ได้บอกว่าเด็กไม่ดีนะครับ (เด็กดีครับ ปรนนิบัติผมทุกอย่างคืออยากกินอะไร บ่นว่าชอบกินอะไร ก็หามาให้ผมไม่เอาเงินสักบาท บ้านช่องดูแลเรียบร้อย ไว้ใจได้เงินวางหมื่นครบหมื่น ไม่เคยแอ่ะปากแบมือขอเงิน) แต่ใครพอมีวิธีปราบไหม ใครพอเจอแบบผมไหม ผมรักมากครับ แต่ผมเหนื่อยไม่รู้จะแก้นิสัยยังไง