เมื่อเด็ก 4 ขวบวิ่งมาชนเรา แต่โดนมนุษย์แม่หาว่าเราไปทำร้ายร่างกายลูกเค้า

(คำเตือน : กระทู้นี้บางคำอาจพิมพ์ภาษาวิบัติเพื่อเลียนแบบโทนเสียงในการสนทนา)

                      เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสดๆร้อนๆ เมื่อเช้านี้ (28 ก.ย. เวลา 11 โมงนิดๆ) เราบินออกจากสนามบินเชียงใหม่ มาลงที่สนามบินสุวรรณภูมิ  ขณะประตูเครื่องเปิดออก  ทุกคนที่อยู่บนเครื่องพยายามรีบเดินตามกันออกไปเพื่อไปรับกระเป๋า ข้างหน้าเรามีเด็กผู้ชายกับมนุษย์ป้าอายุประมาณ 40นิดๆ ยืนจั๊กจี๊เอวเล่นกันไปมาระหว่างทางเดินในเครื่องบินขณะนี้ที่ทุกคนกำลังรีบเพื่อที่จะไปรับกระเป๋า ตอนนั้นเราก็นึกในใจแล้วว่า ทุกคนกำลังรีบแทนที่จะพาเด็กเดินออกไปเร็วๆมาเล่นขวางทางคนอื่นอยู่ได้ แต่เราก็ปล่อยผ่านไปไม่ได้คิดอะไร  ระหว่างที่เดินไปจุดที่รับกระเป๋า  ตามเดิมวิ่งเล่นกับเด็กไปตามทางเลื่อน End of the walk way มนุษย์แม่ได้แต่ส่งเสียงแผ่วๆในลำคอพอเป็นกระสัยแค่ว่า  มานี่.. หยู้ดด.. อย่าวิ่งงง.. (วิบัติเพื่อเสียง) ผลคือเด็กน้อยมหาปะลัยยังคงวิ่งพล่านประหนึ่งที่นี่คือทุ่งลาเวนเดอร์ ชนคนนู้นคนนี้ไปทั่ว พร้อมน้าชายที่ตุ๊งติ๊งหน่อย และ มนุษย์ป้าแก่ๆวิ่งเล่นหัวเราะกันสนุกสนาน  ฝ่ายเราก็ต้องเดินคอยหลบไปมาประหนึ่งหลบหลุมอวกาศ  เพราะกลัวจะชนเด็กนั่น ทั้งๆที่ตูรีบจะตายอยู่แล้ว  

                      จนกระทั่ง ... เด็กน้อยมหาปะลัยนั่นวิ่งมาเหยียบเท้าสามีเรา และ ชนเรา นั่นแหละค่ะ เรากับสามีเลยรีบจับมือกันเดิน แล้วเราก็พูดลอยๆให้แม่เค้าได้ยินว่าน่ารำคาญ  ถึงจุดที่รับกระเป๋า มนุษย์แม่ผู้ปกป้องเด็กน้อยมหาปะลัยรีบวิ่งเข้ามาแขวะชี้ให้ครอบครัวดูเราว่า " นั่นไง อีเมียฝรั่ง " ใช่ค่ะ เรามีสามีเป็นฝรั่งพูดได้ 5 ภาษารวมทั้งภาษาไทย  และด้วยความเป็นฝรั่งถ้าเค้าผิดเค้าจะขอโทษโดยไม่รีรอ แต่ถ้าถูกเค้าก็สู้หัวชนฝา สามีเราเลยวิ่งไปที่หน้าเค้า แล้วถามว่า " มีปัญหาอะไรรึเปล่า พูดอะไรรึเปล่าเมื่อกี๊? " เราเลยรีบเดินตามสามีไป พอมนุษย์แม่เห็นเราปุ๊บนางจัดการเปิดฉากทันทีว่า

มนุษย์แม่ : เมื่อกี๊คุณมาว่าอะไรลูกชั้นว่า น่ารำคาญ !!!
เรา : ชั้นไม่ได้ว่าลูกคุณ แต่ชั้นว่าคุณ ! เพราะคุณไม่ควบคุมลูกของคุณปล่อยให้วิ่งเพ่นพ่าน ตะโกนโหวกเหวกเสียงดังชนคนนู้นคนนี้ แล้วถ้าเกิดล้มหน้าฟาดขึ้นมาจะทำยังไง
มนุษย์แม่ : แล้วทำไมถึงไม่พูดกับชั้น ไปว่าลูกชั้นทำไม เด็กแค่ 4 ชวบจะไปถือสาทำไม จะมาทะเลาะทำไมกับเด็กวัยแค่นี้
เรา : ก็บอกแล้วไงว่าเราไม่ได้ว่าเด็ก แต่ฉันว่าคุณ เพราะที่นี่เป็นที่ส่วนรวม อยู่บ้านคุณจะให้ลูกเล่นปีนป่ายอะไรมันก็เรื่องของคุณ แต่มาวิ่งพล่านชนคนอื่นไปมาในที่สาธารณะแบบนี้มันไม่ควร
มนุษย์แม่ : (เถียงอยู่แต่คำเดิมๆ ว่าเรารังแกลูกเค้า ไปสู้กับเด็ก 4 ขวบ) นี่คิดในใจ 4 ขวบนี่ยังไม่โตอีกหรอวะ
มนุษย์แม่ : คุณไม่เคยมีลูกใช่มะ ?
เรา : ใช่ ไม่มี
มนุษย์แม่ : นั่นไง! คุณถึงไม่รู้ว่าเด็กเป็นยังไง 
เรา : ฉันยังไม่มีลูก แต่ตอนเด็กพ่อแม่ฉันก็สอน ก็ดุฉันมาดี ไม่เคยมาวิ่งพล่านเล่นก่อกวนคนอื่นแบบนี้ แล้วเด็กคนอื่นคุณลองมองไปรอบๆสิ มีใครเค้าวิ่งพล่านแบบลูกคุณบ้าง เค้ายืนรอกระเป๋า นั่งบนรถเข็นกระเป๋าเรียบร้อย ไม่เห็นมีพ่อแม่คนไหนเค้าปล่อยให้วิ่งพล่านชนคนอื่นเหมือนลูกคุณเลย
มนุษย์แม่ : พ่อแม่ฉันก็สอนมาดีเหมือนกัน !! และจะไปอะไรนักหนากับเด็กแค่ 4 ขวบ (จ้ะๆ ดูจากการเลี้ยงลูกก็รู้เลย ได้พฤติกรรมมาจากใคร??)
เรา : ขี้เกียจเถียงวนไปวนมาเพราะรู้ว่ามนุษย์แม่คงคิดว่าลูกชั้นถูกแน่ๆ  เราเลยลากตัวสามีมาแล้วบอกแค่ว่า ปล่อยเค้าไปเหอะ ดูจากแม่เค้าก็รู้แล้วว่าลูกเค้าจะโตมาเป็นยังไง


ปล.เบื่อพวกแม่ที่ปกป้องลูกในทางที่ผิดๆแบบนี้ค่ะ เห็นลูกวิ่งวุ่นวายกวนคนอื่น ชนร่างกายคนอื่น ชนทรัพย์สินคนอื่น กลับปล่อยไม่สนใจคนรอบข้าง แต่พอเจอคนที่ว่าลูกคุณแค่นี้หน่อยทำเป็นแดดิ้นทุรนทุรายรับไม่ได้  แบบนี้เค้าเรียกพวกเห็นแก่ตัวค่ะ และดิฉันก็ไม่ใช่มนุษย์ที่จะเห็นคนทำผิดแล้วนิ่งได้เช่นกัน 


จากประสบการณ์เรา นี่ไม่ใช่เหตุการณ์แรกที่เราเคยเจอ เราเคยเจอเคสที่เด็กวิ่งถือแก้วน้ำผลไม้แล้วทำหกใส่กระโปรงเราก็เคยมาแล้ว แต่ตอนนั้นแม่ของเด็กเข้ามาพูดแค่คำว่าขอโทษ แค่นั้นเองค่ะ เราไม่ถือสาอะไรเลย ไม่มีใครเค้าถือสาเด็กหรอกค่ะ เพราะเค้าเข้าใจว่าบางคนพ่อแม่ก็พยายามดูแลดีที่สดแล้ว แต่ก็ต้องมีพลาดสายตาบ้าง สิ่งที่สำคัญมันอยู่ที่ปฎิกิริยาของพ่อแม่เมื่อเห็นลูกก่อกวนคนอื่นมากกว่าค่ะ  ลูกคุณทำดี เค้าไม่ได้ชมลูกคุณนะคะ เค้าชมพ่อแม่ค่ะว่าเลี้ยงลูกดี  แต่ถ้าลูกคุณทำไม่ดี.. ก็เช่นกันค่ะ

......เราลืมเล่าค่ะ ว่ามนุษย์แม่พูดกับเราคำนึงว่า คนอื่นเค้าก็ยังไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย แล้วคุณมาโวยวายทำไม.. เอ่อออ......