แผ่นดินไหว พงศาวดารโยนกบันทึก เมืองเชียงแสน เชียงราย

ในพงศาวดารโยนกบันทึกว่า นครโยนกนาคพันธุ์สิงหนวัติเจริญรุ่งเรืองต่อเนื่องมายาวนานกว่า ๔๕๐ ปี จนกระทั่งถึงรัชกาลของพญามหาไชยชนะ กษัตริย์องค์ที่ ๔๖ ของโยนกนาคพันธุ์ กาลอวสานก็มาถึง ในคืนวันเสาร์ เดือน ๗ แรม ๗ ค่ำ พ.ศ.๑๐๐๓
“...สุริยอาทิตย์ก็ตกไปแล้ว ก็ได้ยินเสียง เหมือนตั้งแผ่นดินดังสนั่นหวั่นไหวประดุจว่าเวียงโยนกนครหลวงที่นี้จักเกลื่อนจักพังไปนั้นแล แล้วก็หายไปครั้งหนึ่ง ครั้นถึงมัชฌิมยามก็ดังซ้ำเข้ามาเป็นคำรบสอง แล้วก็หายนั้นแล ถึงปัจฉิมยามก็ซ้ำดังมาอีกเป็นคำรบสาม หนที่สามนี้ดังยิ่งกว่าทุกครั้งทุกคราวที่ได้ยินมาแล้ว กาลนั้นเวียงโยนกนครหลวงที่นั้นก็ยุบจมลง เกิดเป็นหนองอันใหญ่ ยามนั้นคน ทั้งหลายอันมีในเวียงที่นั้น มีพระมหากษัตริย์เป็นประธาน ก็วินาศฉิบหายตกไปในน้ำที่นั้นสิ้น...”
ถ้าเกิดแผ่นดินไหวใหญ่อีกครั้งเมืองเก่าเชียงแสนจะเป็นอย่างไรหนอแต่หวังว่าคงไม่เกิดแบบนี้ซ้ำรอยอดีต แต่เราก็ห้ามธรรมชาติไม่ได้

จากตำนานกลายเป็นเวียงหนองล่ม(หนองเวียงล่ม) หรือ เป็น ทะเลสาบเชียงแสน จังหวัดเชียงราย

แผ่นดินไหวจนแผ่นดินพัง

ร่องรอยแห่ง การเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในอดีตละก้า

เพื่อตั้งอยูในความไม่ประมาทครับ

พื้นที่สร้างนคร ตั้งอยู่บนปากปล่องภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ ซํ้าอยู่จุดรอยเลื่อนแผ่นเปลือกโลก2รอย การสิ้นสุดของนครนี้จึงเกิดขึ้น

ถ้านั่งเครื่องบิน จะเห็นรอยต่อ จังหวัดเชียงราย กับเชียงใหม่ ได้ชัด่ว่า ทางเชียงราย แผ่นดินจะยกสูงเหมือน ปล่องภูเขาไฟ กว้างๆ จริงๆ

เป็นความรู้นะครับ. เพื่อตั้งอยูในความไม่ประมาทครับ