เรารักกัน...หรือแค่ผูกพันธ์

...สำหรับคู่รักที่คบกันมานานพอสมควรแล้ว ก็มักจะพุดคำถามขึ้นในใจ...

เรารักกันหรือแค่ผูกพันธ์...
และบางคนก็สงสัยว่า ระหว่างความผูกพันธ์ กับ ความรัก อะไรที่ยั่งยืนกว่ากัน

เราเองก็สงสัยเหมือนกัน..
ไม่มีใครหรอกที่จะสามารถตัดสินได้ว่าอะไรคือตัวที่สำคัญต่อกัน
ก็ในเมื่อคำตอบ...มันอยู่ที่ตัวของคุณ

ไม่ใช่เขาหรอก...ไม่ใช่คนรักของคุณ เขาเป็นเพียงคำใบ้ที่จะนำคำตอบมาให้คุณง่ายขึ้นเท่านั้น
แต่คนที่รู้คำตอบดี ก็คือคุณ

มันจะไม่ยากเลย หากคุณรู้คำตอบและยอมรับมัน ถ้าคุณเป็นคนเข้มแข็งพอ
หากแต่ใครที่รู้ตัวว่า อ่อนแอ แพ้ใจตัวเองเรื่อยไป
"คุณก็ต้องทำตามเสียงของหัวใจ ไม่ใช่คำตอบจากสมอง"

คู่สมรสที่แต่งงานกันมาหลายปี ความรักก็อาจจะจืดจางและกลายเป็นความผูกพันธ์
ที่ทำให้เขายังอยู่ด้วยกัน บางความคิดจึงได้ว่าความผูกพันธ์นั้นยั่งยืนกว่า...

แต่สำหรับบางคน การมีตัวตนอยู่ของใครอีกคนที่"ไร้หัวใจ" มีเพียงความผูกพันธ์อันเลื่อนลอย
กับความคิดที่เสียได้วันเวลาเก่าๆ... ก็มันเก่าไปแล้ว มันไม่ใช่ปัจจุบันหรืออนาคต
หากการอยู่ร่วมกันไร้ซึ่งความรัก กาลเวลากัดกินความรู้สึกนั้นให้ต่อยๆหายไป
แล้วมันจะต่างอะไร.. กับการที่เรากำลังพยายามอุ้มตุ๊กตาหมีตัวยักษ์เมื่อครั้งวัยเยาว์

ก็บอกแล้วไง คำตอบมันอยู่ที่ตัวคุณเอง จะมีใครที่รู้จัก"มัน"ได้ดีเท่าคุณ...
อยู่ที่ว่า คุณจะยอมรับคำตอบนั้นรึเปล่าก็เท่านั้น

คุณลองสักเกตหัวใจคุณดูซิ ว่านานแค่ไหนแล้วที่คุณเจอเขาแล้วใจเต้น
แล้วลองถามเขาดูซิ "คุณตื่นเต้นรึเปล่า" หากเจอกันมันมีคำว่าเบื่อ หรือ.....(ไม่มีอะไรเลยในใจ)
คุณคิดว่าคุณกำลังเดินร่วมทางไปกันใครกันล่ะ? คนรัก หรือคนที่"เคย"รัก

อย่ามัวแต่นับวันคืนเก่าๆที่ยิ่งทำให้เราไม่กล้าที่จะก้าว
ถ้าการอยู่...มันไม่ใช่รูปแบบที่ใจต้องการ บางครั้งแค่เพียงความผูกพันธ์ก็อาจไม่พอ

ผูกพันธ์ด้วยใจ       
รักด้วยสมอง

หากมีสองสิ่งนี้ บางทีอาจทำให้คำถามที่ว่า เรารักกัน หรือแค่ผูกพันธ์? อาจเป็นเพียงคำพูดโรแม้นก็เป็นได้