10 ความจริงของร้านข้างถนน

           1. แก้วน้ำล้างแบบไม่ใช้น้ำยาล้างจาน เกือบทุกร้าน 90% จะล้างแบบจ้วงๆ น้ำสักสองสามครั้งเป็นอันเสร็จพิธี

แล้วมันจะสะอาดมั้ยเนี่ย

          2. ประหยัดน้ำล้างจานกันจัง กะละมังเดียว ล้างเกือบ 200 จาน ร้านเหล่านี้มักมีแหล่งน้ำน้อย หรือต้องจ่ายตังค์ค่าน้ำแพง 

          3. ตะเกียบเก๊า-เก่า บางร้านเป็นพลาสติกด๊ำ-ดำ บางร้านใช้ไม้ไผ่ขึ้นราดำ....เฮ้อ... เศร้าง่ะ 

          4. กระทะผัดแล้วผัดอีก จนมีแต่กลิ่นไหม้ ระหว่างจานแค่ราดน้ำแล้วใช้ตะหลิวเขี่ยกระทะดัง เชี๊ยะ เชี๊ยะ เชี๊ยะ เป็นอันเสร็จ

เรียกว่าไม่ล้งไม่ล้างมันแหละ... 

          5. น้ำเปล่าที่ให้กินฟรีน่ะ น้ำก๊อกล้วนๆ บางร้านใจดีใช้น้ำก๊อกมาต้มกะใบชา โอเคล่ะครับ ถือว่าน้ำประปาดื่มได้? (จิงอะ?) 

          6. ทำไมมีแต่ข้าวเสาไห้ง่ะ มีข้าวหอมมะลิบ้างไหมครับ หรือว่าคนรุ่นใหม่กินข้าวหอมมะลิไม่เป็น 

          7. เกือบทุกร้าน น้ำปลา, น้ำส้มสายชูต่างๆ เอาของห่วยๆมาใส่ขวดยี่ห้อดีๆ ถ้าโชคดีก็เจอร้านที่เปลี่ยนพริกทุกวัน โชคร้ายเจอพริก? ทับถมกันข้ามปี!

          8. ผัดกะเพรายอดฮิตของทุกท่าน มีส่วนผสมของผงชูรสประมาณ 1 ช้อนชาพูนๆ (ถ้าคุณกินทุกวัน ปีนึง 300กว่าช้อนชา)

            มิน่าแชมพูหยุดการหลุดร่วงของเส้นผมจึงขายดี๊-ดี อีกอย่างมีร้านไหนล้างกะเพราบ้าง สังเกตมาหลายร้านแล้ว 
            เด็ดจากกิ่งมาผัดไม่เคยเห็นร้านไหนล้างเลย แล้วขี้ดิน สารพิษฯลฯ เต็มๆครับ แถมหมูก็ให้แม่ค้าที่ตลาดใส่เครื่องปั่นออกมาเสียละเอียด ไม่มีการล้างอย่างเด็ดขาด! แหวะ กินกันเข้าไป 

            9. น้ำมันที่ใช้ผัด เป็นน้ำมันเก่า (ผ่านการทอดจนใช้ไม่ได้แล้ว) เขาจะเก็บรวบรวมใส่ปี๊บเก่าๆ (ขึ้นสนิมง่ะ) และขายต่อให้พ่อค้านำไปผ่านกรรมวิธี แล้วนำมาแบ่งถุงขาย... (มะ เร็ง ทั้ง นั้น เลย พี่น้อง!) 

            10. เคยกินหมูนุ่มๆ เนื้อนุ่มๆ มั้ยครับ แหะๆ ทั้งหมดนั้นเค้าไม่ได้หมักด้วยกรรมวิธีธรรมชาติหรอกครับ ใช้ผงปีศาจ (เพื่อนผมเรียกผงปีศาจฮะ) มาหมักให้นุ่มเร็วๆ ที่สำคัญไม่มียี่ห้อไหนผ่านการรับรองด้วย อิอิ

อยากรู้ว่าแรงแค่ไหน ให้ตักใส่มือสัก 1/4 ช้อนชาครับ หยดน้ำลงไป 1 หยด กำไว้ 1 นาที หนังมือไม่ลอกก้อแสดงว่าคุณไม่ใช่มนุษย์แล้วล่ะ