นกพิราบส่งสาร ได้ยังไง

                                            เอามาฝาก

นกพิราบสื่อสาร (Homing pigeon) เป็นนกพิราบเลี้ยงที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Columba livia เนื่องจากเป็นนกที่มีสัญชาตญาณในการจำทิศทางบินกลับถิ่นกำเนิด (รังเกิด) ของตนและจำแหล่งที่เคยกินน้ำและเมล็ดธัญพืชได้อย่างแม่นยำ รวมทั้งสามารถบินได้เป็นระยะทางไกลๆโดยไม่ต้องหยุดพักระหว่างทางจึงทำให้มีผู้สนใจศึกษาจนสามารถปรับแต่งพฤติกรรมนี้ด้วยการคัดเลือกพันธุ์เลี้ยงบำรุงและฝึกฝน เพื่อใช้ประโยชน์ในการช่วยส่งข่าวสารกลับไปยังตำแหน่งที่ตั้งเป้าหมายเอาไว้ได้ ดังนั้นนกพิราบที่จะใช้ส่งข่าวสารจึงจำเป็นต้องได้รับการฝึกหัดเป็นขั้นเป็นตอนจนบรรลุถึงเกณฑ์ ก่อนที่จะนำไปใช้ในการทำงาน เช่นการใช้ให้นำจดหมายกลับบ้าน หรือช่วยในการนำส่งข้อมูลกลับเมื่อเจ้าของนำนกติดตัวไปทำธุรกิจที่อื่น แม้กระทั่งสามารถนำส่งข่าวสารสำคัญกลับไปยังหน่วยบัญชาการทางทหาร เป็นต้น สืบเนื่องจากการพัฒนากิจกรรมดังกล่าวนี้จึงได้มีกลุ่มผู้เลี้ยงนกพิราบ ต่างๆ และสมาคมนกพิราบสื่อสารจัดให้มีการแข่งขันนกพิราบเพื่อชิงรางวัลอยู่เสมอ

มีหลักฐานบันทึกไว้ว่าชาวอียิปต์โบราณเป็นผู้ริเริ่มใช้นกพิราบในการสื่อสารและกีฬาแข่งนก ซึ่งต่อมาเป็นที่นิยมกันมากในกลุ่มชาวกรีกและชาวโรมัน จนกระทั่งมันได้แพร่หลายไปจนถึงประเทศย่านตะวันออกกลาง ในระยะต่อมา กิจกรรมการฝึกนกพิราบเพื่อใช้ประโยชน์ได้รับการพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ และเป็นที่นิยมกันถึงขั้นจัดตั้งขึ้นเป็นกิจการนกพิราบไปรษณีย์ (regular pigeon-post) ขึ้นในประเทศกลุ่มทวีปยุโรป รวมทั้งมีการฝึกเพื่อนำไปสนับสนุนปฏิบัติการทางทหารอีกด้วย ต่อมากิจการนกพิราบไปรษณีย์ก็มีอันต้องยกเลิกไปเมื่อความเจริญก้าวหน้าทางด้านเทคโนโลยีการสื่อสารดีขึ้น เช่นการประดิษฐ์เครื่องโทรเลข ตลอดจนกิจการวิทยุพลเรือนได้ช่วยให้งานบริการด้านสื่อสารและไปรษณีย์สะดวกแน่นอนและรวดเร็วมากกว่าการ ส่งโดยนกพิราบมาก

การใช้นกพิราบไปรษณีย์เริ่มลดความต้องการลงเมื่อเกิดเหตุการณ์ ครั้งสำคัญในกรุงปารีส ในปี ค.ศ. 1870-1871 ที่ข่าวสารทางราชการจำนวน 150,000 ฉบับและของเอกชนอีกจำนวนมากกว่าล้านฉบับได้ถูกเปลี่ยนไปส่งแบบใหม่ สืบเนื่องจากการมีนโยบายเปลี่ยนสภาพข้าราชการที่ว่างงาน ให้ไปรับตำแหน่งบุรุษไปรษณีย์ คือมีการริเริ่มใช้บุรุษไปรษณีย์เกิดขึ้นเป็น ครั้งแรก

นกพิราบสื่อสารเคยมีส่วนร่วมในสงครามโลกมาแล้วทั้งสองครั้ง ในปี ค.ศ. 1939-1945 นกพิราบสื่อสารก็ได้กลับมามีความสำคัญขึ้นอีก กล่าวคือได้มีการทิ้งร่มส่งนกพิราบสื่อสารจำนวนเกือบ 17,000 ตัวให้กับทหารหน่วยใต้ดินที่ต่อต้านการยึดครองของเยอรมัน ซึ่งมีนกจำนวนถึง 2,000 ตัวสามารถบินกลับออกมาได้อย่างปลอดภัย นอกจากนี้นกพิราบสื่อสารยังสามารถช่วยนักบินจำนวนมากให้รอดพ้นอันตราย โดยการนำนกพิราบติดตัวไปแล้วก็ใช้นำข่าวสารหรือนำสัญญาณขอความช่วยเหลือ (SOS) มายังหน่วยกู้ภัยในกรณีที่เครื่องบินประสบอุบัติเหตุพุ่งตกลงในทะเล ทำให้นักบินจำนวนมากรู้สึกเป็นหนี้ชีวิตต่อนกพิราบเป็นอันมาก

จากเหตุการณ์นี้ในสมัยสงครามโลกรูปนกพิราบสีขาวจึงกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ อันหมายถึงความสงบ ปลอดภัยและสันติสุขของ มวลประชาชาติ ดังเช่นได้มีการแสดงออกทางสื่อมวลชนเมื่อครั้งที่สามารถบรรลุข้อตกลงในการประชุมสันติภาพกัมพูชาขององค์การสหประชาชาติที่ผ่านมา นอกจากนี้นกพิราบยังหมายถึงผู้นำชัยชนะในการแข่งขันจะเห็นว่า มีการปล่อยนกพิราบทุกครั้งในงานพิธีเปิดการแข่งขันกีฬานัดที่สำคัญของทุกประเทศ

ผลสืบเนื่องจากการศึกษาค้นคว้าของผู้เชี่ยวชาญในหน่วยงานกองทัพบกอเมริกัน หน่วยงานบริการทางทหารของอังกฤษและเบลเยียม รวมทั้งของบรรดานักเพาะเลี้ยงภาคเอกชนต่างๆ ในระหว่างสงครามโลกครั้ง 1 และ 2 เพื่อให้ได้พันธุ์ที่ดีของนกพิราบสื่อสารนั้น ได้ก่อให้เกิดสายพันธุ์นกพิราบลูกผสมแบบใหม่เพิ่มขึ้นจำนวนมาก มีรูปร่างสีสันแปลกๆ จัดเป็น ประเภทของนกพิราบแฟนซีที่สวยงามและเป็นที่นิยมกันมากในวงการนักเลี้ยงนกพิราบ ส่วนผลโดยตรงจากการคัดเลือกพันธุ์แล้วฝึกเพื่อจัดเตรียมให้ได้นกพิราบสื่อสารที่ดีตามเป้าหมายนั้น ได้เกิดกิจกรรมของนกพิราบแข่งตามเป้าหมายและความนิยม เช่น ประเภทระยะทาง ความเร็วและ ทิศทางเป็นต้น มีส่วนช่วยให้นักเพาะเลี้ยงสามารถขายนกทำเงินรายได้ จำนวนมากอีกทางหนึ่งด้วย

แม้ว่าในปัจจุบันนกพิราบสื่อสารจะหมดความจำเป็นลงสืบเนื่อง มาจากการพัฒนาทางด้านเทคโนโลยีการสื่อสาร แต่ก็ยังมีกลุ่มบุคคลผู้นิยมเลี้ยงนกพิราบแข่งระดับชาติทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ และจัดตั้งเป็นสมาคมและสหพันธ์กีฬาแข่งนกพิราบอยู่เป็นจำนวนมากรวมทั้งจัดให้มีการแข่งขันกันอยู่เสมอ นับเป็นวิธีการหนึ่งที่ช่วยให้มีการอนุรักษ์นกพิราบ สายพันธุ์ดีมีสมรรถภาพในการบินสูง ซึ่งอาจมีความจำเป็นใช้ประโยชน์ในอนาคตอีกก็ได้