ความแตกต่างระหว่างวัฒนธรรมทางดนตรีระหว่างญี่ปุ่นกับไทย

พอดีวันก่อนผมฟังเพลงไปเรื่อยเปื่อยตามประสา แล้วก็บังเอิญไปสะดุดกับเพลงนึงของคุณหญิงแม่ Lady Gaga เข้า

ชื่อเพลง do what u want อ่ะไรเนี่ยแหละ แต่ฟังไม่ได้ใส่ใจอ่ะไรหรอก แค่ชื่อก็สะดุดแล้ว ทำตามที่อยากทำ ประมาณว่า อยากทำไรทำปาย

แล้วมันเกี่ยวไรกับหัวข้อกระทู้ว่ะ หลายๆคนคงสงสัย แหะๆ ไม่เกี่ยวเท่าไหร่หรอกคับ

แต่พอดีผมก็ฟังเพลงต่อไป แล้วก็ไปสะดุดกับเพลงนี้เข้า ของนักร้องญี่ปุ่น ไม่รู้วงไร แต่ผมสะดุดกับสไตล์การแต่งตัวและเครื่องดนตรีมาก

คือรู้สึกว่าเครื่องดนตรีมันหน้าตาประหลาดๆดี แล้วเค้าก็โซโล่ขลุ่ยด้วย เท่ดี แล้วก็รู้สึกว่ามันเป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองด้วย

แต่แนวดนตรีมันดูร็อคมว๊าก เฮ้ย!!! มันทำไปได้ไงวะ เอาขลุ่ยกะไอ้พิณประหลาดนั่นมาทำดนตรีร็อค แล้วเค้าทำให้มันเป็นอ่ะไรที่สุดยอดมาก

ไม่ได้รู้สึกว่ามันด้อยไปกว่าพวกระดับสากลเลย

แล้วพอย้อนกลับมาดูที่ไทยเรามันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาขิม ซอด้วง ระนาดมาเชิดหน้าชูตาให้เป็นดนตรีระดับสากลแบบนี้

คงเป็นอ่ะไรที่หาได้ยากจริงๆในไทยเราที่จะเอาของพื้นบ้านมาทำให้กลายเป็นอ่ะไรที่ดูสากล

เออว่ะวัฒนธรรมทางดนตรีของญี่ปุ่นกับไทยนี่มันต่างกันแบบนี้นี่เอง คือเหมือนกับว่าเค้าอยากทำดนตรีแบบไหนเค้าก็ทำ อยากแต่งตัวแบบไหนเค้าก็แต่ง เค้าไม่ได้รู้สึกว่าของประจำชาติเค้าด้อยกว่าใคร ต่างกับไทยเราลิบลับเลย เหมือนมันจะตรงกันข้ามไปซะหมด ไทยเรากลับวิ่งตามกระแสชาติอื่นไปซะเยอะ ทั้งที่ของตัวเองก็ดีอยู่แล้ว

^_^ ใครเข้าใจที่ผมพยายามจะสื่อก็อธิบายผมมั่งนะ ผมก็สรุปใจความไม่ค่อยเป็นเท่าไหร่