ตำนาน เทพธิดาแพนด้า

ตำนาน เทพธิดาแพนด้า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในประเทศจีน มีเด็กสาวผู้หนึ่ง ชื่อว่า ไป่เหลียน เธอเป็นเด็กสาวที่น่ารักและมีจิตใจงดงาม เป็นลูกกำพร้าอาศัยอยู่กับยายที่กระท่อมเชิงเขา หลังจากยายตายลงเธอจึงอยู่ตามลำพัง

วันหนึ่งไป่เหลียน ขึ้นเขาไปพบกับลูกหมีแพนด้าที่หลงทางและบาดเจ็บเข้าตัวหนึ่ง ในสมัยนั้น แพนด้ามีขนสีขาวสะอาดทั่วทั้งตัว และพูดภาษาคนได้ ด้วยความสงสาร ไป่เหลียน นำลูกหมีน้อยมาดูแลที่บ้านจนมันแข็งแรงดี

ต่อมาจ้าวแห่งแพนด้า พ่อของหมีน้อยได้ตามมา ไป่เหลียนนำลูกหมีคืนให้กับครอบครัวของมัน และนับตั้งแต่นั้นมา เหล่าแพนด้าก็กลายมาเป็นเพื่อนใหม่ของไป่เหลียน แทบทุกวันที่ไป่เหลียนจะขึ้นเขาไปเล่นกับแพนด้า เด็กสาวชอบร้องเพลง ในขณะที่เหล่าแพนด้าจะมาฟังอยู่รอบๆ บางครั้ง ไป่เหลียนก็จะช่วยทำแผลให้หมีแพนด้าที่บาดเจ็บ เหล่าแพนด้ารักเธอมาก และเรียกเธอว่า เทพธิดาน้อย เพราะเธอมีจิตใจที่งดงามและเป็นมิตรกับทุกคน ทุกคืนเสียงร้องเพลงของเธอจะขับกล่อมพงไพรและเหล่าสัตว์ เหตุการณ์คงดำเนินเช่นนี้เรื่อยมาจนกระทั่งต่อมา

มีเสือดาวดุร้ายตัวหนึ่งเข้ามาหากินในเขตป่าบนภูเขานั้น และวันหนึ่งขณะที่ไป่เหลียนกำลังจะออกไปตักน้ำ เธอก็เห็นลูกแพนด้าตัวหนึ่งกำลังถูกเสือดาวไล่ล่า ไป่เหลียนรีบเข้าไปช่วยลูกหมีน้อยจากกรงเล็บของเสือดาว เธอกระโดดเข้าไปขวางหน้าเสือดาว และหยิบท่อนไม้ตีมัน

เจ้าสัตว์ร้ายโกรธมากที่มีคนมาขัดขวาง มันตะปบร่างของเด็กสาวจนเธอล้มลง และตรงเข้าขย้ำ เหล่าแพนด้าได้ยินเสียงการต่อสู้จึงรีบรุดเข้ามา จ้าวแห่งแพนด้าเข้าต่อสู้กับเสือร้าย และเหวี่ยงร่างเสือดาวลงไปสู่จุดจบในหุบเหวเบื้องล่าง แต่มันก็สายเกินกว่าจะช่วยชีวิตเด็กสาวไว้ได้ คงเหลือแต่เพียงร่างที่เต็มไปด้วยเลือดของเธอเท่านั้น

การตายของไป่เหลียนยังความโศกเศร้ามาสู่เหล่าแพนด้ามาก ทุกตัวต่างร้องไห้จนขอบตากลายเป็นสีดำเพื่อเป็นการไว้ทุกข์และรำลึกถึงเธอ เหล่าแพนด้าได้นำสีดำมาป้ายที่ขาและแขนของตน ทำให้เหล่าหมีแพนด้ามีขนสีดำขาวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

                                                                        ขอบคุณค่ะ

 ซ้ำขออภัยค่ะ