ตู้ไม้น้ำธรรมชาติ บึงน้ำเปรี้ยว

เรื่อง/ภาพ/วีดีโอ: บัลลังค์ ศิริพิพัฒน์

               บึงน้ำเปรี้ยว สถานที่แห่งหนึ่งในอำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี สถานที่แห่งนี้ได้รับการแนะนำจากพี่พูนศักดิ์ วัชรากร ผู้แต่งหนังสือ “ปาล์ม

และปรงในประเทศไทย” เหตุก็เพราะว่าตอนนั้นพวกเรากำลังตามหาปลาซิวหนู Boraras uropthalmoides ปี ค.ศ.2006 (ขอใช้ปีค.ศ.เพราะผมคุ้นเคย

นะครับ)นั้นเป็นปีแรก ที่นณณ์ได้สัมผัสก่อนกับพรรคพวกกลุ่มนึงและได้โทรศัพท์มาเล่าสรรพคุณความสวยงามแห่งบึงน้ำเปรี้ยวต่างๆ นานา จนทำให้

ผมได้มีโอกาสไปแถวนั้นช่วงปลายหน้าร้อนของปีนั้นและ ได้ตื่นตะลึงกับจำนวนปลาซิวหนูที่อยู่กันแน่นขนัดในดงบัวแดงเพื่อมาจับคู่ออกลูกออกหลาน

เป็นจำนวนนับหมื่นนับแสนตัวเกินจะคาดคะเนได้ หลังจากความประทับใจในครั้งนั้นผมก็ปฏิญาณกับตนเองว่าถ้ามีโอกาสจะไปเยี่ยมบึงน้ำเปรี้ยวแห่งนี้

ทุกๆ ปี….. ประมาณต้นฝนเดือน ก.ค.ปี 2007 ผมและกลุ่ม Siamensis.org ได้ไปตามเก็บภาพปูแสมภูเขาในอำเภอมะขาม และขากลับจากภารกิจเรา

ก็แวะที่บึงน้ำเปรี้ยวอำเภอท่าใหม่ แต่บึงกลับไม่เป็นใจเพราะสภาพบัวแดงที่เคยเห็นและฝูงปลาซิวหนูไม่มีให้เห็นเลย หลังจากนั้นเข้าปลายฝนใน

เดือน ต.ค. ผมกลับมาซ้ำอีกครั้งแต่ก็เหมือนจะมาช้าไปเพราะบึงเข้าสู่สภาพเริ่มโทรม ฝูงปลาซิวหนูหายไป ปลาที่พบได้ง่ายกว่ากลับเป็นปลาซิวครีบ

แดง Rasbora rubrodorsalis ปี 2008 ผมว่างเว้นไป 1 ปี จำไม่ได้ว่าด้วยสาเหตุใด และปี 2009 – 2010 สองปีแห่งความแห้ว ผมเลือกช่วงกลางของ

หน้าฝนแต่กลับไม่สมหวังกับสภาพบึงน้ำเปรี้ยวท่าใหม่เลยประมาณว่าที่อื่นฝนตกโครมๆ แต่ที่นี้แล้ง บึงเละ น้ำสีแดงเป็นสนิม ปี 2011 ช่วงเดือน ต.ค

เข้าปลายฝนขากลับจากการไปเที่ยวน้ำตกตรอกนองผมวาดภาพในหัวว่าจะได้เจอกับสภาพของบึงที่พีคสุดๆ จะเก็บภาพสวยๆ ให้ได้มากที่สุด แต่แล้ว

ไม่เป็นอย่างหวังเพราะบึงออกจากสภาพที่ผมวาดไว้ไปนานแล้ว น้ำขุ่นมองไปได้ไม่เกิน 2 ฟุตเมื่ออยู่ในน้ำ เป็นอะไรที่ผมผิดหวังติดต่อกันมา 3 ปีและ

คิดว่าจะเลิกติดตามบึงน้ำเปรี้ยวท่าใหม่แห่งนี้แล้ว และล่าสุดปี 2012 ปัจจุบัน เมื่อวันที่ 28 ก.ค. ผมมีโอกาสแบบอโคจรไม่ได้หวังว่าจะอะไรกับบึงนี้อีก

แล้ว หลังจากกลับไปเดินดูธรรมชาติในเขตเขาสระบาปในอำเภอขลุง บึงน้ำเปรี้ยวท่าใหม่แห่งนี้เป็นส่วนเติมเต็มหัวใจของผมให้มีความสุขสุดขีด

^____^

           ผมยืนอยู่บนฝั่งมองลงไปเบื้องล่าง เห็นสันตาใบข้าวพริ้วไหวตามแรงของกระแสน้ำที่ใสแจ๋วดั่งกระจก ปลาเข็มหม้อ 2 ตัวกำลังว่ายทวนน้ำ

และหลังจากนั้นไม่ให้เสียเวลาผมรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าจัดเตรียมอุปกรณ์สำหรับบันทึกภาพใต้น้ำอย่างรวดเร็ว อากาศครึ้มๆ สลับกับแรงฝนโปรย แต่ไม่มี

อะไรที่จะมาหยุดความพองโตของอารมณ์ของผมตอนนี้แล้ว ปลาซิวหางกรรไกร Rasbora trilineata จับฝูงแหวกว่ายนับร้อยนับพันไปตามกอสันตวา

ใบข้าว ปลาซิวหนูกลุ่มเล็กๆ ทั้งตัวผู้ตัวเมียว่ายนิ่งๆ อยู่บริเวณริมขอบที่น้ำไหลเอื่อย มองไปตามโคนกอพืชน้ำก็จะเห็นปลากริมสี Trichopsis pumila

กลุ่มละ 3 – 4 ตัวว่ายเข้าออกหาอาหาร ในส่วนลึกที่เป็นที่อยู่ของสาหร่ายต่างๆ ของบึงที่แรงน้ำเข้าไปไม่ถึงจะเจอกับฝูงปลาซิวข้าวสาร Oryzias

minutillus ตาสีฟ้า ว่ายนิ่งหัวเชิดใกล้กับผิวน้ำ และจะห็นปลาหัวตะกั่ว Aplocheilus panchax และปลาซิวครีบแดงแซมมาบ้าง ลึกลงไปจะมีทั้งปลา

หมอไทยและปลาหมอช้างเหยียบว่ายหลบหนีสายตาของผม และในขณะที่ผมบันทึกภาพใต้น้ำอย่างสบายใจก็มีปลาชะโด Channa micropeltes ว่าย

เข้ามาใกล้ๆ เพื่อมาสังเกตุการณ์…..ไอ้หมอนี่ใครวะ?