กว่าจะเกิดมาเป็นมนุษย์ ลองคิดดูดีๆเวลาจะทำอะไร

สมมุตว่า เรากำลังรู้สึกว่า ไม่มีความหวังในการใช้ชีวิตอีกต่อไป เราลองจินตนาการในลักษณะต่อไปนี้ดู

1. กว่าที่เราจะเกิดมาเป็นคนนั้น ช่างเป็นไปได้แสนยาก ยากอภิมหายากเลยก็ว่าได้ พระพุทธเจ้าตรัสว่า สิ่งที่เป็นไปได้ยากในโลกนี้มีอยู่ 4 ประการ คือ

(1) ยากเหลือแสน กว่าจะได้เกิดเป็นคน

(2) ยากเหลือแสน กว่าจะดำรงชีวิตรอด

(3) ยากเหลือแสน กว่าพระพุทธเจ้าจะเสด็จอุบัติ

(4) ยากเหลือแสน กว่าจะได้ฟังสัจธรรม

อุปมาดั่งว่า เปรียบเสมือนในมหาสุมทรอันกว้างใหญ่ไพศาล ใต้ก้นบึ้งมหาสมุทรนั้นมีเต่าอยู่ตัวหนึ่ง ซ้ำยังเป็นเต่าตาบอด บนผิวน้ำเหนือมหาสมุทรนั้นมีห่วงยางอยู่อันหนึ่ง ลอยฟ่องไปทุกทิศ ร้อยปีเต่าตาบอดตัวนั้นจะโผล่ขึ้นมาเหนือผิวน้ำครั้งหนึ่ง โอกาสที่เต่าตาบอดจะเอาหัวมาสวมเข้ากับห่วงยางนั้นอย่างพอเหมาะพอดี มีเพียงหนึ่งในล้านล้านเปอร์เซนต์เท่านั้น โอกาสเช่นนี้เป็นไปได้ยากแสนยาก แต่โอกาสในการได้เกิดมาเป็นคน ยากยิ่งกว่านั้นอีกไม่รู้กี่เท่า

แม้การเกิดเป็นคนจะเป็นไปได้แสนยาก แต่ถึงกระนั้น เราก็ได้อัตภาพมาเกิดเป็นคนกับเขาจนได้

ดังนั้น เราจึงเป็นผู้โชคดีเสียยิ่งกว่าถูกรางวัลที่หนึ่งสักล้านครั้ง ในเอกภพของเรานี้ มีสิ่งมีชีวิตมากมายนับจำนวนไม่ได้ ที่รอวิวัฒนาการขึ้นมาสู่ความเป็นคน สิ่งมีชีวิตจำนวนมากเหล่านั้น ต่างก็กำลังพยายามอย่างเต็มขีดแห่งศักยภาพของตน ที่จะยกระดับตัวเองขึ้นมาให้จิตและกายมีวิวัฒนาการสูงสุดเหมือนมนุษยชาติ แต่กว่าจะทำเช่นนั้นได้ ก็คงต้องใช้เวลาอีกนานนับหลายกัปหลายกัลป์

แต่สำหรับเรา เราไม่ต้องพยายามอะไรเลย เพราะตอนนี้ เราเป็นมนุษย์ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่วิวัฒนาการมาถึงจุดสูงสุดอยู่แล้ว

เรามาถึงจุดสูงสุดแห่งวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตแล้ว คำถามก็คือ เราจะใช้ร่างกาย จิตใจที่วิวัฒนาการสูงสุดนี้อย่างไร ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

tigerroad197:
2. รู้ไหมว่า ถ้าเราวิวัฒนาการมาจนถึงจุดสูงสุดขนาดนี้แล้ว แต่เรากลับไม่รักในชีวิต ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่เป็นอยู่ แล้วเพียรทำลายชีวิตนี้เสีย 

นั่นเท่ากับบอกเป็นนัยว่า เราไม่ยินดีกับสภาพชีวิตของตัวเอง ขณะที่เรากำลังทำชีวิตให้แย่ลง ๆ อยู่นั้น สภาพจิตของเราก็จะตกต่ำลงเรื่อย ๆ และจำดำดิ่งลงไปอย่างถึงที่สุด

ถ้าเราทำร้ายตัวเองจนถึงแก่ความตาย หลังจากนั้น จิตของเราก็จะวนกลับไปสู่จุดที่ต่ำที่สุด มืดที่สุด กว่าจะวิวัฒนาการขึ้นมาเป็นคนอีกครั้งหนึ่ง ก็ต้องไปผ่านกระบวนการวิวัฒน์ในสภาพชีวิตต่าง ๆ เช่น เกิดเป็นหนอน เป็นอะมีบา แบคทีเรีย ไส้เดือน ตุ๊กแก ผีเสื้อ สุนัข วัว **กระบือ** ฯลฯ กว่าจะวิวัฒนาการขึ้นมาเป็นคนอีกครั้งหนึ่ง คงต้องผ่านการแตกสลายของโลกอีกนับครั้งไม่ถ้วน

กว่าจิตและกายนี้จะวิวัฒนาการมาถึงจุดที่เป็นมนุษย์อยู่นี้ กินเวลาหลายกัปหลายกัลป์ ถ้าเราปฏิเสธจิตและกายนี้ เราก็จะเสียโอกาสที่ดีที่สุดนี้ไปอย่างน่าเศร้าที่สุด

คงไม่มีอะไรจะเศร้ายิ่งกว่า คนที่มีโอกาสเกิดเป็นคน แต่ไม่รักความเป็นคนของตนเป็นไม่มีอีกแล้ว

tigerroad197:
3. ถ้าหากเรารู้สึกแย่ หมดหวังกับชีวิต ก็ขอแนะนำให้เราลองออกเดินทางดูบ้าง แล้วเราจะค้นพบว่า ชีวิตยังมีอะไรใหม่ ๆ ให้เราสัมผัสอีกมากมายนัก 

หลวงวิจิตรวาทการ ปราชญ์คนหนึ่งของประเทศไทย ท่านเล่าว่า เมื่อท่านเขียนนิยายไม่ออก ท่านจะเดินทางไปตามที่ต่าง ๆ ในลักษณะไม่ตั้งเป้าหมาย ท่านเพียงแค่เดินทางแล้วรื่นรมย์ และเรียนรู้กับสิ่งที่อยู่รอบข้างเท่านั้น ยิ่งทำตัวให้เป็นเด็ก พร้อมจะเรียนรู้มากเพียงไร ท่านกลับพบว่า ชีวิตยิ่งมีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมายเหลือเกิน

ทุกครั้งที่ท่านเบื่อ ๆ ชีวิต รู้สึกว่ากำลังติดตันในเรื่องงาน ท่านมักออกเดินทาง และท่านมักได้รับแรงบันดาลใจดี ๆ กลับมาเริ่มต้นใหม่ทุกครั้งไป

tigerroad197:
4. จิมส์ แครี่ ดาราซูเปอร์สตาร์คนหนึ่งของฮอลีวู้ด เคยรู้สึกแย่กับชีวิตถึงขนาดอยากหนีความเป็นคน แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่ง เขาขับรถขึ้นไปบนยอดเขาแห่งหนึ่งที่เมืองแคลิฟอเนียร์ แล้วหยิบปากกาออกมาเขียนเช็คให้กับตัวเองนัยว่า เป็นการ " ตั้งเป้าหมาย " หรือเป็นการ " ตั้งโปรแกรมจิต " ให้ตัวเองใหม่

หลังจากนั้น เขาก็เริ่มต้นดำเนินชีวิตใหม่ ปรากฏว่าปีต่อมาเขาได้เล่นหนัง และคราวนี้เขาดังไปทั่วโลกจากหนังเรื่องใหม่มาจนทุกวันนี้

เมื่อเขาหยิบเช็คปลอม ๆ ของเขาออกมาดูจำนวนเงินที่เขาเขียนให้ตัวเอง ปรากฎว่าเขามีเงินจริง ๆ มากกว่านั้นหลายต่อหลายเท่าอย่างไม่อย่างน่าเชื่อ

จากกรณีนี้ อาจเป็นไปได้ว่า อาการเบื่อโลก เบื่อชีวิต อาจเกิดขึ้นเพราะเรากำลังรู้สึกว่า ชีวิตหมดความท้าทาย หรือชีวิตไม่มีอะไรหลงเหลือให้พิชิต 

ดังนั้น ลองตั้งเป้าหมายใหม่ ๆ ให้ตัวเองพิชิต ก็จะพบว่า ชีวิตยังมีอะไรให้ต้องทำอีกต่อไป

tigerroad197:
5. ลองทำความเข้าใจธรรมชาติจิตใจของตัวเองดูให้ดี ก็จะพบว่า อาการไม่มีความหวังในการใช้ชีวิตนั้นเป็นเพียง " ความรู้สึก " ( เวทนา ) ชนิดหนึ่งเท่านั้น

เจ้าเวทนานี้ มีความไม่เที่ยง เกิดขึ้น ดำรงอยู่ชั่วคราว แล้วก็จะเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา

มันเกิดขึ้นมาทำให้เรารู้สึกเบื่อ ๆ อยาก ๆ แต่เชื่อเถอ วันต่อไป อาทิตย์ต่อไป เดือนต่อไป หรือปีต่อไป มันก็จะหายไปเอง แล้วความรู้สึกใหม่ ๆ ก็จะเกิดขึ้นมาอีก เป็นอย่างนี้อยู่เรื่อย ๆ เพราะฉะนั้น อย่าเพิ่งเชื่อความรู้สึกของตัวเองมากเกินไป วันนี้รู้สึกอย่างนี้ วันต่อไป อาจรู้สึกอีกอย่างหนึ่งก็เป็นไป

มีอะไรผิดพลาขออภัยด้วยนะคับ