Amazing พม่า ที่คนไทยเห็นแล้วต้องอึ้ง และตะลึง!!

มีโอกาสได้เดินทางไปในแหล่งชนบทของประเทศพม่า หลายแห่ง ได้มีโอกาศเดินทางไป หลายๆ เมืองของประเทศนี้

ไปแล้วทำให้นึกถึง สภาพการในอดีตของบ้านเราครั้นที่เราๆ ท่านๆ หลายๆ คนที่อ่านยังเยาว์วัย

ผมได้มีโอกาสเห็นวิถีการดำเนินชีวิตของชาวพม่า หลายๆ อย่าง ที่เห็นแล้วรู้สึกตะลึง

 

หนึ่ง ความรู้สึกว่า ยังมีวิถีชีวิตคนบนโลกใบนี้อีกหรือที่ยังต้องดำรง ดำเนินชีวิตแบบนี้ บางครั้งก็นึกสงสาร แต่นึกไปนึกมา เมื่อก่อนเราก็เคยดำรงแบบนี้มา

สอง ความรู้สึก แปลกตาแปลกใจ ที่การดำเนิน ความเป็นอยู่ของชาวพม่า ที่แตกต่างกับคนไทย

 

ผมจึงมีภาพบางส่วนมาบอกเล่า บางอย่างที่ไปพบเจอมา แล้วเห็นว่า "น่าตะลึง" นำมาฝากกัน

 

น้ำเย็นสักแก้วไหม?

เป็นการทำน้ำเย็น ที่ผมไม่เคยเห็นเลยที่ไหนในโลกที่ผมเคยไปมา แต่บางท่านที่ไปหลายประเทศอาจจะเคยเห็น ก็ไม่เป็นไร เอาเป็นว่าดูซ้ำย้ำความทรงจำ

 

รักนี้ต้องมีร่ม...

 

 

 หนุ่มสาวชาวพม่า ที่ลูกศรปักอก ความรักเข้าตา ถึงช่วงวันหยุด ก็มักจะไปจีบกันตามสวนสาธาระณะ ซึ่งเป็นสถานที่ๆ ไม่ต้องจ้าง ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ในการพบปะกัน พูดคุยกัน เพียงลำพัง

แต่ด้วยเหตุผลกลใดไม่ทราบได้ว่า "ทุกคู่ที่มาจีบกันที่สวนสาธาระณะจึงจะต้องมีร่ม" ไม่เชื่อใครไปพม่าลองสังเกตดูตามสวนสาธาระณะต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น อินยาเลค ริมแม่น้ำย่างกุ้ง หรือที่สวนสาธารณะอื่นๆ หนุ่นสาวที่ไปจีบกันจะต้องมีร่ม เอาไว้บัง (ไม่แน่ใจว่าบังสายตา หรือบังแดด พอดีไม่กล้าเข้าไปถาม)

 

 

เกี่ยวเถอะนะแม่เกี่ยว...

 ชาวนาพม่า ยังคงใช้วิธีการเกี่ยวข้าวแบบดั้งเดิม คือการใช้คนเกี่ยว ไฮไลท์สำคัญอยู่ที่ ชาวนาพม่ายังใช้ต้นข้าวมามัดฟ่อนข้าวแทนตอก ซึ่งในเมืองไทยเราไม่มีให้เห็นแล้ว (ไทยเราพื่นที่ที่ยังเกี่ยวมืออยู่มักจะใช้วัสดุมัดฟ่อนข้าวด้วย "ตอก"ที่ทำจากไม้ไผ่)

 

วัว สารพัดประโยชน์ของจริงๆ

ชาวนาชาวสวนพม่า นิยมใช้วัวในการไถ คราดเรียกสวนไร่นา ซึ่งในเมืองไทยเราปัจจุบันคงหาดูได้ยาก หรืออาจจะไม่มีให้เห็นเลย แม้ในอดีตคนไทยเองก็ไม่ค่อยนิยมใช้วัวในการไถคราด คนไทยนิยมใช้ควายมากกว่า (ยิ่งปัจจุบันแม้แต่ควายเองบ้านเราก็หาได้ยากแล้ว เพราะชาวนาไทยส่งเรียนหนังสือหมด ตามสุภาษิต "ขายวัวส่งควายเรียน" แฮ่ๆ ล้อเล่น)

 

 

Put the right man on the right job !!! ??

ได้มีโอกาสผ่านไปถนนหลายเส้น ที่กำลังซ่อมแซมอยู่ ได้เห็นการซ่อมแซมโดยใช้แรงงานคนเป็นหลัก เห็นทั้ง ใช้คนทุบหินก้อนใหญ่ๆ ให้เป็นก้อนเล็กลง แล้วนำไปปูรองพื้นถนน แล้วใช้ก้อนเล็กกว่าวางทับบน

ได้เห็นการต้มยางมะตอยข้างทาง แล้วจึงนำมาราดถนน ไม่ทราบว่าท่านใดทันมั่งในยุคที่เหมือนกันนี้ในเมืองไทย (ต้องขออภัยผมเกิดไม่ทันจริงๆ แต่ก็เป็นบุญตาที่ได้มาเห็นที่พม่า)

 

เวนิส ตัวจริง เสียงจริง ???

 

การใช้เรือบรรทุกสินค้า โดยสาร ฯลฯ ยังมีให้เห็นชินตา ในเขตชนบทของพม่า เพื่อจะต่อมาให้ถึงทางรถยนต์ สำหรับลำเลียงต่อเข้าไปขายพืชผลเกษตร หรือขนกลับไปในหมู่บ้านทีี่ถนนหนทางยังไปไม่ถึง ซึ่งในบ้านเราคงหาดูได้ยากแล้ว คงไม่ต้องมองเรื่องโอกาสอื่นใดสำหรับชาวพม่ามากนะครับ แค่เดินทางก็ยังยาก

 

เต็มถังเลยพี่ !!!

 

มีอยู่วันหนึ่ง เราจะต้องเดินทางผ่านภูเขา จากเมือง Pye ไปยังเมือง Naypyidaw  น้ำมันเหลือน้อยเต็มที ถ้าขึ้นขับขึ้นไป มีหวังพวกเราได้ "กินข้าวลิง" ในป่าเป็นแน่ จึงแวะเติมน้ำมันที่ เมือง Pye ก่อน เห็นแล้วต้องตะลึงนึกถึงความหลัง เมื่อครั้นถนนที่บ้านยังเป็นถนนดินลูกรัง ยุคปั้มหลอดที่ว่าเก่ายังจะใหม่กว่า ปั๊มน้ำมันชนิดนี้

 

“ผู้หญิง พม่าหัวแข็ง"

 

หากใครกำลังมองๆ เมียงๆ สาวพม่ามาเป็นแฟนอยู่ โปรดจงรู้ไว้ว่า "เธอหัวแข็งนะครับ"

เป็นสาวน้อยที่กำลัง แบกข้าวเปลือกอยู่ด้วยวิธีวางบนศีรษะ คำนวณจากสายตาน่าจะน้ำหนักมากกว่าตัวเธอ วันใดที่ใครท้อ หรือรู้สึกว่าหนัก "ผมอนุญาตให้นำภาพนี้เก็บไว้เตือนใจนะครับ" ว่ามีคนที่หนักกว่า

 

"นำ้มันจะแพง หม่องก็ไม่สน"

 

เส้นทางหลวงจาก เนปิดอร์ ไป มัณฑะเลย์ วันนั้นแวะดื่มน้ำชาข้างทาง เพื่อจะเดินทางไปมัณฑะเลย์ ยังคงเห็นพาหนะที่เรียก "รถม้า" เห็น"วัวเทียมเกวียน" อยู่เป็นระยะ ก่อนนี้บ้านเราก็แยะ แต่เดี๋ยวนี้คงหาดูได้ยากมากแล้ว

 

 

 

 

เอามาเรียกน้ำจ้ำกันเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ เอาไว้จะพาไปเที่ยวเมืองต่างๆ ที่ได้มีโอกาสไปมา การันตีชนิดที่ว่า "ไม่เคยมีโปรแกรมทัวร์ไหนเคยพาไป" จบข่าว...