เดินเร็วหรือเดินช้า!!! ดีกว่ากัน???

แม้ว่าจะไม่ใช่ช่วงหน้าฝน แต่ก็มีบางครั้งเหมือนกัน

 

ที่มีพายุเข้า และฝนตกลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

 

ซึ่งคนส่วนใหญ่นั้น ต้องวิ่งหลบฝนกันจ้าละหวั่น

.....

 

ท่ามกลางผู้คนมากมายที่วิ่งฝ่าฝนกันอยู่นั้น

 

มีชายคนหนึ่ง นามว่า อาหมิง

 

อาหมิง เป็นพ่อค้าขายซาลาเปา อยู่ที่ตลาด

 

ซึ่งในวันนั้น เขาปิดร้านเพื่อไปทำธุระในเมือง

 

และเมื่อกลับมาฝนก็ตกพอดี

 

ตอนที่ฝนตกนั้น อาหมิงเดินท่ามกลางสายฝนไปเรื่อยๆ

 

เหมือนกับว่าไม่มีหยาดฝนตกลงมาที่ตัวเขาเลยแม้แต่น้อย

 

ที่สำคัญบนตัวของเขานั้น ไม่มีเครื่องกันฝนเลย

 

ไม่ว่าจะเป็นร่ม หรือว่า เสื้อกันฝนก็ตาม

 

ในจังหวะนั้นเอง อาเหมา เพื่อนของ อาหมิง

 

กำลังวิ่งฝ่าฝนมา เห็นสหายของตนเอง

 

กำลังเดินอย่างไม่อนาทรร้อนใจใดๆ จึงเอ่ยถามว่า

 

อาหมิง ทำไมเจ้าถึงไม่รีบเดินเล่า ฝนตกหนักออกอย่างนี้

 

......

เมื่ออาหมิง ได้ฟังเช่นนั้น จึงได้หันไปกล่าวตอบว่า

 

ฝนตกหนักเช่นนี้ ไม่ว่าจะวิ่งหรือเดินช้าๆ

 

ก็ย่อมจะเปียกเหมือนกันหมด แล้วข้าจะวิ่งไปทำไมเล่า

 

หากว่าข้าวิ่งไปแล้วเกิดลื่นล้มขึ้นมา

 

แข้งขาเคล็ดไม่ยิ่งแย่กันไปใหญ่เหรอ

 

ก็เหมือนกับตอนที่เรามีปัญหาหนักนั่นแหละ

 

บางทีการที่เรารีบร้อนที่จะแก้ปัญหามากเกินไป

 

อาจจะทำให้ผิดพลาดได้ง่าย หรือยิ่งซ้ำร้ายหนักเข้าไปอีก

 

แต่หากว่าเราค่อยๆคิด ค่อยๆทำ แม้ว่าจะเปียกหน่อย

 

แต่ก็ช่วยทำให้เราไม่บาดเจ็บหรือเสียหายมากนัก

 

......

สุภาษิตสอนใจ

 

เมื่อเปียกแล้วรีบร้อนไปก็ไร้ประโยชน์

 

เมื่อเกิดปัญหาแล้วร้อนรนไปก็ไร้ค่า…. 

....

 

ที่มา : นิทานจีน ของสุพรรณี เทียนวาณิชย์