เพราะเราคือคนไทย ;[~_~];

เรื่องเล่าจากพันทิป หัวข้อ

คุณเคยทำให้คนต่างชาติซึ้งบ้างมั้ย จนเค้ารู้สึกว่า คนไทยนี่นิสัยน่ารักแฮะ มาเล่ากัน

เรื่องจาก Nymphaea
18 มิถุนายน เวลา 07:37 น.

สำหรับดิฉันเป็นการได้มีส่วนร่วมดูแลแม่สามีตอนป่วยหนักก่อนจะสิ้นใจค่ะ แม่สามีพูดอยู่เสมอว่าไม่ใช่ธุระ แต่เราก็ดูแลท่านไม่ได้ขาด ท่านเป็นโรคถุงลมโป่งพองระยะสุดท้าย

เดินไม่ได้ ทำอะไรเองไม่ได้ ดิฉันป้อนอาหาร เช็ดก้น เช็ดตัวในวันที่พยาบาลไม่มาหรือมาไม่ได้ พานั่งกระโถน ทำอาหาร แม่สามีบอกว่าไม่เป็นไรให้เป็นหน้าที่ลูกชายเค้าเถอะ

แต่ตอนนั้นสามีเตรียมสอบใหญ่เพื่อเป็นผู้ตรวจสอบบัญชี ดิฉันก็เลยบอกท่านไปว่า "สำหรับคนไทยเมื่อแต่งงานมาแล้วก็ถือว่า in-laws เป็นเหมือนพ่อหรือแม่ตัวเอง คนไทยเราจะไม่เรียกพวกท่านด้วยชื่อ

แต่จะเรียกว่า คุณพ่อและคุณแม่ เหมือนที่เราเรียกพ่อแม่เรา ให้ท่านนับว่าดิฉันเป็นลูกสาวคนหนึ่งอย่าได้คิดตะขิดตะขวงใจ" แม่สามีดิฉันน้ำตาไหลพรากบอกว่าขอบคุณมาก ท่านรักดิฉันมาก ขอบคุณที่มาเป็นลูกสาว ท่านยังบอกอีกว่าตัวท่านเองกลับเป็นลูกสะใภ้ที่ดีไม่ได้ครึ่งหนึ่งของดิฉัน

ยิ่งที่ผ่านมาสดๆร้อนๆเมื่อวานนี้เป็นวันพ่อของอเมริกา เราไปเยี่ยมท่านไม่ได้เพราะอยู่คนละรัฐและสามีก็งานชุกมาเลยได้แต่โทรไป สามีก็ให้ดิฉันพูดสายกับพ่อด้วย ตอนท้ายก่อนจะวางสายดิฉัีนก็บอกว่า

"สามีดูแลดิฉันดีมาก ที่เป็นแบบนี้เพราะคุณพ่อสั่งสอนเลี้ยงดูมาดี"

(คุณพ่อคุณแม่สามีแยกกัน สามีถูกส่งไปอยู่โรงเรียนประจำ พอกลับมาบ้านก็สลับกันอยู่ระหว่างพ่อกับแม่ แต่พ่อจะได้ดูแลน้อยมาก)

ดิฉันจับได้ทางน้ำเสียงว่าคุณพ่อร้องไห้และบอกว่าขอบคุณมากๆ พ่อรู้สึกดีใจมาก

ต้องขอบคุณคำสอนของไทยเราให้เข้าหาผู้ใหญ่ เคารพนบนอบ และรู้จักดูแลผู้ใหญ่ เป็นความน่ารักแบบไทยๆที่ดิฉันไม่อยากให้ทิ้งเลยจริงๆ เวลาไปเยี่ยมครอบครัวเพื่อนๆฝรั่งก็เหมือนกัน

ดิฉันจะเข้ากับบรรดาคุณพ่อคุณแม่ได้ดีมาก ช่วยท่านถือนู่นทำนี่ จนครั้งนึงพ่อเพื่อนบอกภรรยาเค้าว่า "เราไปหาเด็กไทยมารับเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมกันเถอะ

คนไทยนิสัยดีกว่าลูกเรา ดูแลเราดึกว่าลูกเราอีก" เลยกลายเป็นเรื่องตลกในครอบครัวนั้นว่าดิฉันมาแย่งพ่อแม่เค้าไป

เรื่องจาก Autumn 0215
18 มิถุนายน เวลา 09:44 น.

ป๋าของผม เป็นชาวต่างชาติแต่งงานกับแม่เมื่อประมาณ 10 กว่าปีก่อน แต่แม่เพิ่งจากไปเมื่อ 2 ปีก่อนด้วยโรคมะเร็ง ตอนนี้แกเลยเหลือตัวคนเดียวอยู่ที่บ้านที่เคยปลูกอยู่กับแม่

หลังจากที่แม่เสียผมก็คอยโทรถามข่าวเรื่อย พูดคุย 4-5 โทรทีนึงเรื่อยๆไม่เคยขาด วันนึงผมกับไปเยี่ยมแกที่บ้าน ซื้อรองเท้าแตะไซด์ฝรั่งไปให้แกคู่นึงด้วย

( แถวบ้านไซด์แกหายาก )

แกรับรองเท้าแตะไปแล้วแกร้องไห้น้ำตาไหลพราก พูดกับผมว่า ทำไมเธอถึงเป็นคนดีแบบนี้ คอยโทรถามข่าว เป็นห่วงเป็นใย ไม่เคยทิ้งแก

แกบอกว่ารู้อะไรมั้ยนอกจากเธอแล้วไม่มีใครโทรหาฉันเท่ากับเธอเลย ผมเลยบอกแกไปว่า ผมรับปากกับแม่แล้วว่าจะดูแลคุณแทนแม่ให้เอง เท่านั้นแหละร้องโฮยิ่งกว่าเดิมอีก ทำเอาผมต้องร้องให้ตามเลย

สกุลญา
18 มิถุนายน เวลา 15:58 น.

เราเรียนภาษาญี่ปุ่นค่ะ เลยหาเพื่อนชาวญี่ปุ่นคุยด้วย
เพื่อนเราคนนี้ชอบเมืองไทยมากค่ะ มีโอกาสได้้เมล์คุยกัน คุยกันถูกคอ
พอเขาจะมาเที่ยว ก็เลยพาเขาเที่ยวค่ะ ไปอัมพวากันมีเพื่อนคนไทยไป 3-4 คน กับเพื่อนคนญี่ปุ่้นคนนี้
เที่ยวกันสนุกสนาน พอถึงเวลาต้องจากกันเขาก็ร้องไห้ค่ะ
หลังจากนั้นเขาก็มาเที่ยวไทยทุกปี

เมื่อปีที่แล้วมาตอนปีใหม่พอดีค่ะ เกิดปัญหาหลายอย่าง
โรงแรมที่จองไว้เกิดปิดโดยไม่แจ้งล่วงหน้า เราก็ตะเวณหาโรงแรมใหม่เขาใหม่
โทรคุยจนสามารถเอาเงินที่จ่ายไปแล้วคืนได้ เขาก็ีร้องไห้ซาบซึ้ง
จนทุกวันนี้ย้ายมาทำงานที่ไทยแล้วค่ะ

dekhype
18 มิถุนายน เวลา 16:09 น.

เปิดร้านซ่อมโทรศัพท์อยู่แถวสยามค่ะ
อยู่มาวันนึง มีคุณฝรั่งมาซ่อมไอโฟน เราก็ซ่อมให้ พลางชวนคุยโน่นนี่ บลาๆๆ
แล้วก็สอนวิธีใช้ ว่าใช้งานยังไงจะยืดอายุเครื่องได้นานๆ ก็โอเคแฮปปี้กันไป

ซักเดือนนิดๆ ก็กลับมา บอกอาการเดิมเป็นอีกแล้ว
เค้าบอกทำตกกระแทกมา เราก็เลยแก้งานให้ (อะไหล่ตัวเดิม แค่พอเค้าทำตกมันเลยหลวม)
แล้วก็คืนเครื่องไป ไม่คิดเงิน ลูกค้าก็แฮปปี้

อีกสัปดาห์เดียวกลับมาอีกแล้ว พาเพื่อนมาด้วย
บอกว่าเพื่อนมาเที่ยวไทย นี่พาไปซื้อซิมดีแทคมา แต่ใช้ 3G ไม่ได้ ให้เราช่วยตั้งค่า
เราก็พยายามงมๆ ให้ เพราะเป็นระบบปฏิบัติการที่เราไม่ถนัด
งมกันอยู่เกือบชั่วโมง โทร.เข้า call center dtac ให้เซ็ทค่าให้หลายรอบก็ยังใช้ไม่ได้
สุดท้ายก็บอกเค้าว่า ขอโทษนะ ไม่ไหวจริงๆ ลองเดินไปศูนย์ดีแทคนะ

เค้าถามว่าคิดเท่าไหร่ เราก็ตอบไปว่า ไม่คิดค่ะ เพราะแค่ช่วยนิดๆหน่อยๆ แถมยังไม่สำเร็จอีก
สองหนุ่มฝรั่งซึ้งใจน้ำตาแทบไหล
บอกว่ากลับบ้านไปจะไปชวนเพื่อนมาเที่ยวกันเยอะๆ คนไทยใจดี ช่วยเหลือกันเต็มที่



อีกเรื่อง ก็อยู่ที่ร้านเหมือนเดิม พอดีร้านเรามีคอมตัวนึง
อยู่ดีๆก็มีฝรั่งแบกเป้เดินเข้ามา ถามว่าขอปริ๊นตั๋วหน่อยได้ไหม หาแถวนี้ไม่มีร้านปริ๊น
เราก็ขอไฟล์เค้ามาดูก่อน ปรากฏว่าเป็นตั๋วแอร์เอเชีย
เราก็เลยปริ๊นให้ไป เค้าก็ถามว่ากี่บาท เราบอกไม่เป็นไร กระดาษแผ่นเดียว
เค้าควักแบงค์ 50 มาให้ บอกว่าขอบคุณมากๆ ยังไงก็ต้องจ่ายเพราะเกรงใจเรา
ถามมาหลายร้านแล้ว หาที่ปริ๊นไม่ได้เลย
เราเลยบอกเค้าว่า ให้หย่อนลงกล่อง donation box ที่เราตั้งเอาไว้แทน ทำบุญร่วมกันนะคะ
เค้าก็ชมใหญ่เลย ว่าคนไทยน่ารัก มีน้ำใจ แถมยังใจบุญด้วย


เวลาเจอนักท่องเที่ยว เราพยายามจะช่วยเหลือเค้าให้มากที่สุดค่ะ
เพราะเราก็ชอบเที่ยวต่างประเทศคนเดียว
แล้วเวลาไปเที่ยวก็จะมีคนใจดีช่วยเหลือเราเสมอ
ช่วยยกกระเป๋านี่บ่อยมาก ๕๕๕
คิดซะว่า ช่วยเหลือนักท่องเที่ยวเยอะๆ ยอกจากจะเป็นผลดีกับการท่องเที่ยวแล้ว
ยังเป็นกรรมดีสำหรับเรา เวลาไปเดินเอ๋อๆ บ้านเมืองคนอื่น จะได้มีคนช่วยเราบ้างอะไรบ้าง

http://pantip.com/topic/30618657