คนที่ใช่...ในวันที่ผิด

ไม่รู้ว่าเป็นบุญหรือเป็นกรรม ก่อนที่ผมจะแต่งงานกับแฟนที่คบกันมาได้แปดป

ีซักประมาณหนึ่งเดือน ที่ทำงานผม ได้มีพนักงานหญิงคนใหม่เข้ามา

ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไม ผมถึงรู้สึกถูกชะตากับเค้าตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น

ทั้งๆที่เค้าก็ไม่ได้สวยเริ่ดแบบดารา แถมยังสวยน้อยกว่าหลายๆคนที่ผมรู้จักซะอีก

แต่กลับรู้สึกรักตั้งแต่แรกเห็น พอได้รู้จัก พอได้ร่วมงาน ก็รู้สึกว่าคนนี้ใช่เลย

และดูท่าทางเค้าก็มีใจเช่นกัน และเมื่อมาถึงวันที่ผมต้องแจกการ์ดแต่งงานให้กับเขา

ผมรู้สึกแย่มาก และเค้าเองก็คงรู้สึกแย่ช่นเดียวกัน ถ้าจะถามว่าผมรักภรรยาผมไหม

ตอบได้เลยว่า ผมเคยคิดว่าความรู้สึกที่มีให้ภรรยาคือความรัก แต่พอเจอน้องคนนี้

ผมถึงได้รู้ว่า กับภรรยามันไม่ใช่ความรัก

มันเป็นเพียงแค่ความชอบและความผูกพันที่คบกันมานาน

(เมื่อก่อนเราเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกัน แต่เพื่อนๆจับคู่ให้และก็ล้อว่าเราเป็นเนื้อคู่กัน

เพียงแค่หน้าตาเราคล้ายกัน จนเราเลยตามเลยจนตกกระไดพลอยโจน)

แต่ถ้าจะยกเลิกงานแต่ง ผมก็ไม่เลวพอที่จะทำแบบนั้น

จากวันนั้น ถึงวันนี้ ก็ผ่านมาสิบปีแล้ว ความรู้สึกที่ผมมีต่อน้องเค้ายังไม่จางหาย

เพราะเรายังคงทำงานที่เดียวกัน และเค้าก็ยังครองโสด

แต่เราก็ไม่เคยทำอะไรเกินเลยนอกจากแค่เพื่อนร่วมงาน แต่ถ้าจะให้ผมหย่ากับภรรยา

เพื่อมาคบกับเค้า ผมก็ทำไม่ได้เช่นกัน เพราะภรรยาผมไม่ได้ทำอะไรผิด

สรุปว่า ผมก็ต้องพยายามฝืนใจทำหน้าที่สามีและพ่อที่ดีต่อไป

ความสุขของตัวเองเอาไว้ทีหลัง ความสุขของคนในครอบครัวต้องมาก่อน

เฮ้อ...ชาติที่แล้วไม่รู้ทำกรรมอะไรมาหนอ?

(ชาตินี้ไม่เคยทำใครช้ำใจเลยจริงๆ)

http://board.palungjit.com

"เคยเป็นเเบบนี้มั่งมั้ยครับ...เล่าให้ฟังมั่งซิ"