คำผวนทะลึ่งตึงตัง...

สามีชอบยอ
วิภาและสุชาติเป็นสามีภรรยากัน…
วันนี้สุชาติออกไปทำงาน สิณีเพื่อนข้างบ้านได้เข้ามาเยี้ยมวิภา ทั้ง 2 จึงนั่งคุยถึงความเป็นไปในวีวิตคู่
สิณี : เป็นอย่างไรบ้างล่ะ วิภากับชีวิตคู่
วิภา : ก็มีความสุขดี แล้วเธอล่ะ ?
สิณี : ก็มีความสุขดีเหมือนเธอนั้นแหละ ? แต่มีอยู่อย่างหนุ่งน่ะที่ฉันไม่มีความสุข
วิภา : อะไรล่ะที่เธอบอกว่าไม่มีความสุขน่ะ
สิณี : ก็สามีฉันน่ะสิชอบยอ
วิภา สามีใคร ๆเข้าก็ชอบยอภรรยากันทั้งนั้นแหล่ะ เธออย่าคิดมากเลยน่ะ
สิณี : สามีฉันไม่ได้ยอแบบส่งเสริมอย่างที่เธอเข้าใจหลอก แต่สามีฉันน่ะ ยอจนน้ำตาเคล็ด ต่างหาก
วิภา : ???

ปิดอะไรวะ

ต้นกับตั้มกำลังทายปัญหากวนประสาทกันอยู่
ต้น : ไอ้ตั้ม เอ็งรู้สึกเปล่าว่าเวลาผู้หญิงผ้าหลุด หล่อนมักจะปิดอะไรก่อน ??
ตั้ม: ไม่รู้สิวะ ปิดตาเอ็งมั้ง
ต้น : ผิดโว้ย
ตั้ม : ก็รีบเข้าไปในห้องกับแฟนแล้วก็ปิดประตูไงล่ะ
ทีนี้ตาของตั้มทายต้นขั้นมาบ้าง
ตั้ม : เออ ! ไอ้ต้น แล้วเอ็งรู้รึเปล่าว่าปลาอะไรลอยฟ้าได้
ต้น : ก็ปลามีปีกไง
ตั้ม : ผิดว่ะ !!
ต้น : แล้วมันปลาอะไรว่ะ ??
ตั้ม : ก็ ปลาอีกิ ไงเพื่อน

ฮอส่วนตัว

แอมบ้านอยู่ภาคเหนือ จ.เชียงใหม่ ลงมาทำงานที่ กรุงเทพฯ แอมได้ทำงานที่บริษัทและเมื่อใกล้ถึงวันปีใหม่ แอมได้ขอลาพักร้อนกับหัวหน้า

หัวหน้า : ลาพักร้อนกะจะใช้ให้หมดในเดือนเดียวจนหมดเลยหรอ ไอ้แอม ??
แอม : ก็บ้านหนูอยู่ไกลนิหัวหน้า !! หนูกลับรถทัวร์นะไม่ได้กลัยเครื่องบิน
หัวหน้า : พี่มีฮอส่วนตัวว่ะ! ไปกับพี่ไหมล่ะ??
แอม : จริงง่ะ! พี่รวยขนาดซื้อฮอเป็นส่วยตัวเลยเชียวหรอ
หัวหน้า : เออชิวะ พ่อแม่ให้มาตั้งแต่กำเนิด ฮอกะดิ้ว
แอมงงไปพักใหญ่นึกขั้นได้จึงรีบตอบ
แอม: หิ้วไปเองก็แล้วกัน หนูคงไม่ช่วยหิ้วให้หลอก

เล่นซ่อนหา

นางเปื้อถามนายคีรีผู้เป็นลูกเขย ถึงเสียงที่เกิดขึ้นในห้องนอนเมื่อคืนนี้ ซึ่งปกติทุกวันไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นางเปื้อง : เมื่อคืนแกกับลูกสาวฉันทำอะไรกัน? ถึงได้เสียงดังครุกโครมอยู่ในห้อง
นายคีรี : ไม่มีอะไรหลอกแม่ คือผมกับลูกสาวผม เล่นซ่อนหากันนะครับ
นางเปื้อง : โตจนเป็นวัวเป็นความกันแล้ว! ยังเล่นเป็นเด็กไปได้เนอะ
นายคีรี : ผมไม่ได้เล่นแบบเด็ก ๆนะแม่ เล่นแบบผู้ใหญ่เข้าทำกัน
นางเปื้อง : เล่นซ่อนหาเนี่ยน่ะ! ไม่ใช่การเล่นของเด็ก
นายคีรี : ก็ มาลีเล่นซ่อนหา ผมก็เลยต้องใช้กำลังค้นหา ก็เลยเสียงดังไปหน่อยนพแม่
นางเปื้อง : ทีหลังเล่นกัน ก็เบา ๆแล้วกัน

ไม่ได้ชอบกับข้าว

ย้อยกับย้วยเป็นเพื่อนรักกัน…
เขาทั้งคู่ไปกินไปเที่ยวด้วยกันมานาน แต่เมื่อย้อยแต่งงานก็หายหน้าหายตาไป
จนเมื่อย้อยกับย้วยมาเจอกัน ย้วยจึงถามเชิงประชดว่า
ย้วย : ตั้งแต่มีเมีย นายไม่ออกไปกินข้าวกับเพื่อนฝูงเลยนะ! เมียคงทำกับข้าวอร่อยนักเหรอวะ?
ย้อย : กับข้าวที่กินน่ะ ไม่เท่าไหร่หลอก แต่จานที่ใส่น่ะสิ ทำให้ข้า ไม่อยากออกจากบ้านเลยล่ะ
ย้วย : จานอะไรว่ะ?
ย้อย : จาน จานมโหลิ๋ม ของเมียข้าไงเล่า